Een gids in het kwadraat

Wanneer men van mening is dat men de Bijbel moet beschouwen als een gids op onze levensweg — en dat moet men inderdaad — moet men een gids voor een gedeelte van de Bijbel wel beschouwen als een gids in het kwadraat. De eerste vraag die men zal stellen aan zo'n gids in het kwadraat is, of hij ons wel wat te zeggen heeft. De tweede, of hij in datgene wat hij heeft of meent te moeten zeggen ook betrouwbaar is. Bezien wij deze vragen voor het nieuwe boek van Dr. Mulder. Heeft dit gidsje voor het Nieuwe Testament ons wat te zeggen? Antwoordt het op vragen die onwillekeurig bij ons rijzen als wij ons begeven in de wereld van het Nieuwe Testament? Ja en nee. Want eigenlijk bevat dit boekje weinig nieuws. Men vraagt zich af: „Voor wie is deze gids bestemd? " Toch zeker voor de bijbellezer in het algemeen? Is men te optimistisch als men aanneemt dat die 't meeste van wat hier geboden wordt al weet? Was er behoefte aan een boek als dit? Het nut van dit — zoals een reisgidsje — met feitjes en met wetenswaardigheidjes opgevulde werkje is wel twijfelachtig. Als enige verdienste zou men kunnen noemen 't geven van een overzicht. Maar de auteur daarvan is niet altijd aan het gevaar van dorre opsomming ontkomen en bovendien is ook zijn stijl niet altijd even gaaf. Daardoor gebeurt het wel eens dat hij heel komieke dingen zegt. Een voorbeeld daarvan is het laten geselen van kleren: „Hierbij werden Paulus en Silas de kleren van het lijf gescheurd en gegeseld." (blz. 93, r. 8 en 7 van onderen).

Is deze gids ook altijd evenzeer betrouwbaar? Met een gids die slordig is moet men voorzichtig zijn. En deze gids is slordig. Op blz. 11 doet hij het voorkomen alsof de zeer bekende codex argenteus uit de u.b. te Upsala een handschrift van het Nieuwe Testament in 't Grieks is. En dat terwijl het algemeen bekend is dat die codex zo beroemd is omdat hij de restanten van de versie van de Bijbel in het Gotisch geeft. Op blz. 14 zegt de schrijver dat de vertaling van het Nieuwe Testament door Luther in 1521 is verschenen. Op blz. 17 laat hij hetzelfde boek in 1523 van de pers komen. Dus is hij met zichzelf in tegenspraak, en wel omtrent een punt waarop hij zich toch werkelijk niet mocht vergissen. Intussen ligt de waarheid hier weer eens in 't midden: de Septemberbijbel is, gelijk bekend, van 1522.

Twee vragen stelden wij aan deze gids in het kwadraat. Op beide was het ons niet mogelijk volmondig positief te antwoorden. We mogen dus besluiten dat dit boek geen stevig werkstuk is. De illustraties geven ook geen steun. Opnieuw — we konstateerden 't zelfde bij een vroeger werkje van de schrijver in dezelfde reeks — zijn er een aantal foto's ter verluchting bij elkaar geraapt die eigenlijk volledig los staan van de tekst. Toevallig kan het omslag deze keer ons ook al niet bekoren: het is aanzienlijk minder fris en sierlijk dan wij het in deze reeks gewoon geworden zijn. Zodat uiteindelijk ons oordeel over het geheel wel wezen moet: een slap geval!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen