Voor onze militairen

Kortgeleden werd mij een gedeelte van een brochure gestuurd waarin op interessante wijze verteld wordt over „Tradities in het leger."

Het moet gezegd worden dat het leger vele, zowel oude als jonge, tradities heeft. Ik kan me voorstellen dat veel mensen de schouders ophalen bij het zien en horen van al die „vertoningen" in de kazernes. Wanneer men echter van die gebruiken en vaak oude gewoonten iets weet van de oorsprong en de betekenis, geloof ik dat we er anders over zullen gaan denken.

Het toegezonden artikel bracht me dan ook op het idee in Daniël iets van die legertradities te vertellen.

Traditie betekent het overgeven van geslacht op geslacht van, soms zinvolle, gewoonten, gebruiken en handelingen. Het spreekt vanzelf dat in de krijgsmacht velerlei oude gebruiken en wapenfeiten in ere worden gehouden omdat zij herinneren aan belangrijke gebeurtenissen uit het verleden of spreken „van de band, welk door de eeuwen heen allen heeft verbonden die van de krijgsmacht deel uitmaakten en thans nog uitmaken."

Het dagelijkse leven in de kazerne is rijk aan tradities.

Wanneer we 's morgens om zes uur door de trompetten de reveille horen blazen, horen we een melodie die al flink op leeftijd is. Onze (dienstplichtige) voorvaderen werden ook al door dit wijsje gewekt. Tegenwoordig wordt ook wel op wat moderne wijze reveille gehouden, n.1. door het draaien van een gramofoonfoonplaat van één of ander populair liedje. Ik maakte dit eens mee in een grote legerplaats maar dan prefereer ik toch m'n trompetter.

Wanneer je na de reveille met veel moeite van je strozak afkomt begint de dienst van alle dag weer te draaien, 't Begin van die dienst is weer een traditie en wel de, elke dag terugkerende, vlaggeparade, het hijsen van de Nederlandse vlag. Deze vlaggeparade gaat met het nodige ceremonieel gepaard.

De kazernewacht en de officier van piket zijn bij de plechtigheid aanwezig. Tijdens het hijsen van de vlag wordt door de trompetter (indien bij de wacht ingedeeld) het volkslied gespeeld en het personeel presenteert het geweer. Dit zelfde ceremonieel herhaalt zich 's avonds bij het strijken van de vlag.

De betekenis van dit eerbetoon is dat men uiting geeft het vaderland (waarvan de vlag het symbool is) te dienen en zonodig te zullen verdedigen.

Wanneer 's avonds in kazerne of legerplaats de wacht wordt afgelost gebeurt ook dit weer met een zekere plechtigheid.

Van oudsher heeft de wacht een uiterst belangrijke taak, n.1. het waken voor de algemene veiligheid.

Dit bijzondere karakter van de wacht werd (en wordt nu nog) tot uitdrukking gebracht en onderstreept door bij het aflossen van de oude en het optreden van de nieuwe wacht een „wachtparade" te houden. Zulk een parade was in feite een wapenschouw waarmede de veiligheid van het kampement zou worden verdedigd tegen een mogelijke indringer.

Dit militair ceremonieel heeft zich door de eeuwen heen gehandhaafd, niet uit sleur, omdat onze voorvaderen dit nu eenmaal deden, maar omdat ook nu nog een goede vervulling van de wacht van de grootste betekenis is. Feiten uit de laatste wereldoorlog hebben dit bij vernieuwing weer eens bewezen.

Veel meer tradities heeft het leger. Denk maar eens aan standaard en vaandel, de namen van regimenten en korpsen, de verbondenheid met het Oranjehuis, de taptoe enz., doch daarover D.V. de volgende keer nog iets.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen