De Mormonen

v.

De stad Nauvoo kwam tot grote bloei. De vroeger zo woeste omgeving werd als het ware herschapen in een vruchtbaar oord.

Smith, men zou hem de priester-koning kunnen noemen had zijn zin. Zijn zucht naar het goed van de wereld was in vervulling gegaan. Op het toppunt van zijn macht beging hij echter opnieuw een grote fout. Hij had niet genoeg aan één vrouw. Hij wettigde de polygamie. Openlijke schandalen waren weldra aan de orde van de dag. De achting voor Jozef verminderde. Zijn gezag begon te wankelen. Nog was het niet genoeg. Als hoofd van 100.000 volgelingen (zoals hij beweerde) dong hij mee naar de plaats van president der Verenigde Staten. Belachelijk was de rol die hij in deze affaire speelde.

Het aantal afvalligen werd steeds groter. Met alles wat in zijn macht lag trachtte hij zijn onderdanen bij elkaar te houden. Eens kondigde Smith aan, dat hij op een bepaalde dag, in navolging van de Heere, op de golven van de Missisippi zou wandelen. De mormonen verlieten met duizenden de stad Nauvoo. Allen wilden dit wonderlijke

schouwspel zien.

Als Smith gereed stond om zijn plan uit te voeren, keerde hij zich om en zei, „Er is onder u één, die niet gelooft, dat ik het kan doen, en vanwege dat ongeloof zal ik het niet doen".

„Neen, neen!" „niemand". riepen de mormonen,

Er was niemand die ongeloof toonde. „Het is genoeg", hernam de profeet, „het zou onnuttig zijn u een proef te geven van een macht, welke gij weet, dat mij verleend is. Dit zou een ijdel vertoon, een verzoeken van God zijn, Die mij deze macht gaf".

Ford, de gouverneur van Illinois trachtte met geweld een einde te maken aan de godonterende tonelen. Ford omsingelde de stad. Nu werd de grond onder Smiths voeten te heet. Met enkele getrouwen vluchtte hij naar Jowa. Op aandrang van zijn volgelingen begaf hij zich toch naar de gouverneur, die hem verzekerde, dat hij onschuldig zou worden verklaard.

„Ik ga als een lam ter slachtbank, " sprak hij.

Zijn geweten zei hem, zoals de geschiedschrijver het uitdrukt: „Gij hebt verdiend te sterven als de tijger, die van roof heeft geleefd".

Smith begaf zich naar Carthage en werd met zijn leiders in de gevangenis gezet. Een rechtbank zou uitspraak doen, maar het volk kon niet wachten. Bij afwezigheid van de gouverneur, die met het grootste deel van zijn troepen naar Nauvoo was vertrokken, drongen zij op de avond van de 26ste juni 1844 de gevangenis binnen en vermoordden in koelen bloede Smith en zijn broer Hiram. En.... inplaats dat men in Nauvoo blij was verlost te zijn van de dwingeland en bedrieger, rouwden de mormonen over hun profeet. Hun profeet en patriarch was de marteldood gestorven. Zijn bloed en dat van zijn broer zou, zoals zij meenden, het zaad van de kerk zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen