JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Een bladzijde voor en van onze jeugd

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een bladzijde voor en van onze jeugd

7 minuten leestijd

Een praatje vooraf

Heerlijk die vakantie, vinden jullie ook niet? Geen school, geen huiswerk, lekker luieren; dat is wel een paar weken uit te houden. Geniet maar jongelui, rust maar fijn uit. Allemaal overgegaan of geslaagd? Gefeliciteerd hoor. Ik denk zo, dat er onder mijn vele lezers ook wel enkele zijn, die het een jaar over moeten doen. Jammer hè, maar niets aan te doen; doet het maar rustig over, dan halen jullie 't het volgend jaar zeker. Het leven zit dikwijls vol teleurstellingen. Nu moeten jullie je maar niet blind staren op die teleurstellingen, maar zien op het vele goede wat je nog bezit. Er is nog zoveel om dankbaar voor te zijn! Jullie hebben nu mooi de tijd om „Daniël" op je gemak te lezen, want we blijven natuurlijk gewoon doorgaan met onze bladzijde. Ik zou wel eenfe graag wat willen plaatsen over jullie vakantiebelevenissen. Kan dat niet? Stuur me eens een leuk opstel. Daarvoor is het heus niet nodig dat je verre reizen gemaakt hebt. Een dag met vader en moeder uit geeft al stof genoeg. Probeert het eens, vrienden en vriendinnen; het valt heus wel mee; je moet het natuurlijk willen, anders komt er niets van terecht. Ik wacht maar af. Nu volgt eerst het slot van het opstel over:

Gaspard de Coligny

In 1562 begon een vreselijke strijd tussen de Hugenoten en de Roomsen. Deze strijd duurde acht jaar. Bij de vrede waren de Hugenoten echter niet overwonnen. Ze mochten ongestoord samenkomen en in de Bijbel lezen. De Coligny kwam in blakende gunst bij koning Karei IX en als bewijs van vrede tussen Protestant en Rooms, zou Margaretha, de zuster van de koning, met Hendrik van Navarre, een neef van de Coligny, huwen. De zeer roomse moeder van de koning, Catharina de Medici, was echter woedend, evenals de paus, die een boze brief schreef aan de koning. Zij beraamden plannen om de Coligny te doden. In het geheim huurde Catharina een sluipmoordenaar, maar de aanslag mislukte. Toen probeerde zij het door de koning tegen de Coligny op te hitsen en hem te zeggen dat deze hem naar het leven stond. Eindelijk gaf de koning zijn toestemming, maar dan moesten ook alle Hugenoten uitgeroeid worden, zodat er niemand meer was, die het hem zou kunnen verwijten. Vreselijk was de nacht van 23 op 24 augustus 1572, de Bartholomeüsnacht. Toen het schot door de nacht weerklonk begon de afgrijselijke moordpartij. De wrede soldaten gingen ook het huis van de Coligny binnen en ook hij werd vermoord. Tijdens deze „bloedbruiloft" werden ongeveer 100.000 mensen vermoord, waarvan in Parijs alleen 30.000.

Nico Koning — Tuil

Een gedicht

Een heel mooi gedicht kreeg ik van Bas Bosschaart uit Ouderkerk a.d. IJssel. Ik hoef jou niet te vragen hoe het met je gaat Bas, want ik heb je pas nog in je vakantiehuis gezien hè. Ja, 't is mooi op Flakkee.

DE HERDERSFLUIT

f i Eens ging ik langs het lage riet, Dat ruischen kan en anders niet. Toen, langs mijn pad, een herder kwam, Die één van deze halmen nam, En dien besnoeide en besneed En maakte tot zijn dienst gereed. Door dit gekorven rietje, dat Als dood hij in zijn handen had, Dien stemmelozen stengel zond Hij straks de adem van zijn mond, En, als hij blies, zo zong het riet, En, als hij zweeg, verstomde 't lied: De zoete, pas ontwaakte stem Bestond en leefde slechts door hem.

Zo gaf ik gaarne wens en wil In 's Heeren hand en hield mij stil. Zoo dan, als door een rieten fluit, Bij zwijgend eigen stemgeluid, Gods adem door mij henen blies, Hoe groote winst bij klein verlies.

{ Jacqueline E. van der Waals

Koning Clovis

Omstreeks het einde der 5e eeuw regeerde koning Clovis, afstammeling van de Merovingers, in Frankenland. Hij was een eer-en heerszuchtig vorst. Hij wilde alleen regeren. Hij ruimde eerst zijn Frankische helpers uit de weg en hun gebied werd nu het zijne. Hij wil Bourgondië ook nog hebben. Dan vraagt hij Clotilde, een dochter van de Bourgondische koning tot vrouw. Maar, zij is Christin. Toch doet ze het. Ze stelt echter twee voorwaarden: Hij moet beloven zich te laten dopen en hij moet haar recht verschaffen tegenover haar oom voor de moord op haar vader. Clovis belooft dit. Clotilde wijst hem op de enige God. Dan komt er een machtig volk de Rijn over: de Alemannen. Clovis rukt snel op. Hij heeft zijn betrouwen gesteld op de heidense goden, die eerst geofferd waren. Maar Clovis moet wijken. In zijn angst roept hij de God van Clotilde aan. Indien hij overwint zal hij in Hem geloven. Dan valt de vorst der Alemannen in de strijd. Clovis wint. Hij heeft de macht van God gezien. En dan: in de kerstnacht van het jaar 496 gaat er in Reims een lange stoet naar de kerk. Het is Clovis met 3.000 edelingen. Hij zal gedoopt worden. Het gaat echter niet om de macht van Jezus Christus, het gaat om de macht der wereld. Clovis mag geen kerken en beelden meer verbranden. Het kruis moet voortaan zijn veldteken zijn. Neen, Clovis begreep er niets van. Voor zijn zonden had hij Jezus niet nodig. De Christelijke Koning deinst niet terug voor moord en doodslag. Voor de uitbreiding van het evangelie heeft het aannemen van het christendom door Clovis grote gevolgen gehad, ook in ons land. Hij stierf in het jaar 511.

Truus Kruitbosch - Teuge

Dank je wel, Truus. Het opstel had ik al een hele tijd in huis. Nu staat het er dan eindelijk in. Heus, we komen allen aan de beurt, dat zie je wel. Stuur je me weer eens iets?

Achan

Er loopt een man gebukt over de puinhopen van Jericho. Af en toe kijkt hij eens schichtig rond of niemand hem ziet. Maar wie is die man nu eigenlijk? Wel, het is Achan, een Israëliet. Daar ziet hij iets blinken; hij pakt het op en steekt het gauw in zijn kleed. Dan loopt hij een eindje verder, daar ziet hij een gouden tong liggen, ook die steekt hij gauw in zijn kleed. Daar ziet hij nog een prachtig Babylonisch overkleed. Ook dat neemt hij mee en gaat dan gauw naar huis. Zijn vrouw en kinderen vinden het ook mooi. 's Avonds laat nog steekt hij het weg in het zand. Maar die nacht slaapt hij toch onrustig

„Vlucht, vlucht, " dat zijn natuurlijk de kreten van een vijandelijk leger. Nee hoor, dat is niet waar. Het zijn Israëlietische soldaten. Hoe kan dat nou? Daar komen de eerste soldaten al aan hollen. Ze vertellen hijgend wat er gebeurd is. Dan gaat Jozua naar de tabernakel en vraagt aan de Heere hoe het komt dat ze verloren hebben. Er is een dief in het leger en zo lang die er niet uit is, zal de Heere niet helpen. De volgende dag moeten alle Israëlieten bij elkaar komen. Achan komt ook, maar hij is toch onrustig. Dan gaan ze loten en het lot valt op Achan. Achan krijgt een zware straf, want hij heeft van de Heere gestolen. Hij moest eigenlijk wat hij gevonden had in de tabernakel brengen. Het is zijn schuld, dat zes en dertig mannen van zijn volk gesneuveld zijn. De volgende dag worden Achan, zijn vrouw en zijn kinderen naar het dal van Achor gebracht en gestenigd. Dat was de straf voor Achan en zijn gezin

„Vlucht, vlucht." Hebben ze nu weer verloren, nee toch?

Daar lopen de soldaten al hard weg. Jozua voorop. De soldaten van het stadje Ai lopen er lachend en schreeuwend achteraan. Ze denken er niet aan de poorten van Ai dicht te doen. Als ze een eindje van de stad af zijn staat Jozua opeens stil en steekt zijn staf zo ver mogelijk in de hoogte. Dan komen 5.000 soldaten achter de stad vandaan, steken de stad in brand en komen dan naar het leger toe. De soldaten van Ai zitten in de val en worden allen gedood. De Heere heeft de Israëlieten geholpen.

Piet van Dijke — Scherpenisse

Ik geloof, dat dit de eerste keer is, Piet, dat ik iets van je hoor. Fijn, dat je met ons mee gaat doen. Stuur me maar veel op, dan ben je gauw één van mijn vaste medewerkers.

Onze bladzijde is vol, jongelui. Tot de volgende keer dan. Allen de hartelijke groeten.

C. DE BODE - Pr. Bernhardlaan 27 - Dirksland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 juli 1962

Daniel | 8 Pagina's

Een bladzijde voor en van onze jeugd

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 juli 1962

Daniel | 8 Pagina's