VERSLAG van de vierde jaarvergadering van het Landelijk Verband van Knapenverenigingen, gehouden op dinsdag 12 juni 1962 in Scheveningen

De belangstelling was zo groot, dat er nauwelijks plaats voor allen te vinden was; de kerk was overvol. De meeste aangesloten verenigingen waren met hun leiders aanwezig, terwijl ook een vijftal „kleine-meisjes" verenigingen de reis naar Scheveningen ondernomen had. Verder ontmoetten we er vele „Daniël" vrienden en vriendinnen.

Opening

Krachtig klonk de openings-psalm (Ps. 19 : 5, 6, 7) uit de mond van de honderden jongeren, die uit verschillende delen van ons land samengekomen waren, om deze jeugddag mee te maken. Na het lezen van Ps. 19 en gebed heette de voorzitter, ds. Elshout, allen hartelijk welkom; dit welkom gold wel in 't bijzonder de verenigingen met hun leiders en leidsters en de aanwezige predikanten, ds. de Gier en ds. Huisman. Voorzitter hoopte dat we een goede, leerzame dag zouden hebben en dat we er reeds jong de band aan onze gemeenten zouden voelen. Hij bepaalde ons bij Ps. 19 : 10:

De vreze des Heeren is rein, bestaande tot in eeuwigheid; de rechten des Heeren zijn waarheid, samen zijn ze rechtvaardig.

Het hoogste doel van en wat werkelijk waarde heeft in dit leven is de vreze des Heeren. Wie de Heere vreest leidt geen saai leven, integendeel, het is een rijk leven, het is een begerig leven, begeerlijker dan een leven temidden van aardse rijkdom.

Aan dit leven is veel strijd verbonden. Gods kinderen zijn kruisdragers; zij zullen echter niet omkomen omdat Hij — Christus — het middelpunt van hun leven is. In het houden van Gods geboden is grote loon. Spreker wenste wel, dat wij allen de Heere zo zouden vrezen. Hij hoopte dat de liefde tot het verenigingsleven nog meer toenemen zou, opdat de jeugd bij onze gemeenten zou blijven en dat in de toekomst onze gemeenten uit haar zal gebouwd worden.

Jaarverslag

De sekretaris kon mededelen dat het L.V. nog steeds groeit, zij het dan ook langzaam. Drie verenigingen traden toe, één viel er af, zodat er nu 24 verenigingen aangesloten zijn met een totaal van 528 leden. Wanneer in het najaar ook de „kleine meisjes" verenigingen zullen opgenomen worden, zullen er ongeveer 225 leden bijkomen. Hij betreurde het dat er enkele verenigingen zeer slap zijn in het geven van medewerking. Hij deed een ernstig beroep op alle leiders om getrouw mee te werken. Slechts gezamenlijk kunnen we iets bereiken.

„Hoe brengen jullie de zondag door? "

Ds. Huisman, die over dit onderwerp sprak, begon met op te merken, dat niet verwacht moet worden, dat hij op alle vragen over de zondagsviering een afdoend antwoord zou geven. Het zou er dus niet om gaan: mag ik dit of mag ik dat? In de ene streek van Nederland vindt men iets heel gewoon, dat in een andere streek als zonde beschouwd wordt. Er bestaat nu eenmaal geen handboek, waar men alles in kan vinden wat geoorloofd is of niet geoorloofd. Het gaat er in de eerste plaats om: Wat wil de Heere? Sabbat betekent rustdag. Deze dag had de Heere ingesteld voor Zijn volk. Tal van plaatsen in de Bijbel leren ons dat er die dag gerust werd; denkt slechts aan: Adam, Sinaï, 't manna in de woestijn. De sabbat werd en wordt gehouden om een viertal redenen. Om godsdienstige, om historische, om ethische reden en als teken, want geen ander volk vierde immers de rustdag. De Joodse rustdag begon op vrijdagavond bij zonsondergang en duurde tot zaterdagavond dezelfde tijd. Er mocht dan ook geen werk verricht worden. Oud testamentisch was er een heilige samenroeping bij tabernakel of tempel, daar werden o.a. dubbele offers gebracht en de toonbroden vernieuwd. Na in de woning met het gezin het sabbatsmaal gebruikt te hebben, trok men voor de tweede maal naar de tempel, of andere plaats van samenroeping. Dat het volk dikwijls tegen het sabbatsgebod zondigde blijkt wel uit de boeken der profeten, waar we hun waarschuwende woorden nog kunnen lezen. Antiochus Epiphanes (± 170 v. Chr.) wilde de Joodse eredienst uitroeien, het houden van de sabbat werd verboden. In het Nieuwe Testament treden de schriftgeleerden op de voorgrond. Zij stelden voor de sabbat tientallen geboden en verboden op.

Uit dit alles blijkt dat zij niet begrepen dat de sabbat een feestdag moet zijn; om deze dag in 't bijzonder te gebruiken om de Heere te dienen en te prijzen. De Heere Jezus heeft de wezenlijke betekenis van de sabbat laten zien: De mens is er niet voor de sabbat, maar de sabbat voor de mens. Deed Hij niet negen wonderen op de rustdagen. Na de opstanding is de zondag de rustdag geworden, als herdenking aan dit grote heilsfeit. De kerkvader Justinus verklaarde, dat op de zondag alles nagelaten moet worden, wat verhinderen kon om de Heere te dienen. In later jaren hebben vooral Calvijn, Voetius en Teelinck gewezen op de echte rustdagviering gegrond op de Heilige Schrift. Helaas begrijpen velen niet dat de zondagen feestdagen moeten zijn; velen staan zover van het heil af, dat ze de betekenis van de zondag niet kennen. Wat heeft die dag voor ons te betekenen? Ook wij allen zijn lid van de gemeente, krachtens onze doop leven we onder het verbond. Wat een grote verantwoording rust er op ons. Wie zich op de zondag in Mij niet verblijdt, wordt uitgeroeid uit de vergadering, zo luidt het strenge bevel des Heeren. Wat is onze lust? Vraagt niet: mag dit of dat. Stelt U onder het ouderlijk gezag. Leest na kerktijd eens rustig in uw Bijbeltje, praat over de gehoorde preek, leest goede boeken over vaderlandse-en kerkgeschiedenis. Spreker eindigde zijn boeiend referaat met de woorden van Petrus uit diens pinksterrede: Bekeert u, want u komt de belofte toe en uw kinderen en allen die daar verre zijn, zovelen als er de Heere onze God toeroepen zal.

De voorzitter dankte ds. Huisman met een hartelijk woord, waarna Ps. 25 : 2 en 3 gezongen werd en de morgenvergadering gesloten werd.

De middagvergadering

Nadat de aanwezigen, na een strandwandeling, weer gezeten waren, zongen we Ps. 119 : 5, heropende de voorzitter de vergadering en deed vervolgens enkele mededelingen. Toen werd het woord gegeven aan de heer T. M. Stijnen uit Nunspeet. Deze behandelde:

De aanval van Filips II op Engeland

Spreker begon zijn onderwerp met de aanleiding te noemen van deze grootscheepse aanval op Engeland n.1. het machtsstreven van de Spaanse koning. Door tegenwerking van koningin Elisabeth zag hij zich gedwarsboomd in zijn plannen met de opstandige Nederlanden. Daarom besloot hij eerst Engeland te veroveren en daarna de Nederlanden tot gehoorzaamheid te brengen. Een vloot van 450 schepen, waaronder vier drijvende paleizen, werd gereed gemaakt. Twintig duizend soldaten scheepten zich in onder bevel van Medina Sidonia. In de haven van Duinkerken lag de landvoogd Parma met een grote vloot gereed om zich bij de eerste te voegen. Parma kreeg echter geen gelegenheid om uit te varen, daar de Hollanders en de Zeeuwen hem in de haven opsloten, zodat geen schip kon uitvaren. 30 mei 1588 koos Medina Sidonia zee. Nog maar nauwelijks buitengaats bleek de slechte bestuurbaarheid der grote schepen en toen de Engelse vloot een aanval deed werd de Armada spoedig uit elkaar geslagen. De haven van Calais bood tijdelijk schuilplaats maar de Engelse branders stichtten zo'n grote verwarring dat de Spanjaarden wel zee moesten kiezen. Een grote storm, die opstak, verwoestte het overgebleven deel. Slecht enkele schepen komen in Spanje terug. Filips II verbood om over het verlies te rouwen. Zijn grootse plannen waren mislukt; de Heere had ingegrepen. De Nederlanders lieten gedenkpenningen slaan met het omschrift: „Gods adem heeft ze vernield", alzo God de eer gevende van de overwinning.

Na ook de heer Stijnen hartelijk dank gebracht te hebben voor zijn mooie vertelling, gaf de voorzitter de sekretaris gelegenheid de boeken uit te reiken aan de winnaars van de „Daniël"vragen. Jammer dat de meeste winnaars niet aanwezig waren; dezen hebben inmiddels hun boek per post thuis gekregen. Ds. Elshout dankt allen hartelijk die aan deze 4e jaarvergadering meegewerkt hebben en dan spreekt ds. Huisman nog een kort slotwoord, waarin hij wijst op de donkere toekomst, maar ook op het vele goede dat wij nog mogen bezitten. Met de wens dat allen vervuld mogen worden met de echte blijdschap van Gods volk, eindigt hij deze vergadering. Ds. Huisman laat nog zingen Ps. 25 : 6 en sluit met dankgebed.

Zo ligt de 4e landdag dan achter ons. We mogen terugzien op een goede dag; het was werkelijk hartverwarmend zoveel jongens en meisjes bijeen te zien. Zij, die thius gebleven zijn, hebben veel gemist. Het was wel erg vol in de kerk, hadden we geweten dat er zoveel zouden komen, dan hadden we naar een andere ruimte omgezien. Willen de leiders en leidsters in de toekomst allen de vragenlijst terugzenden, dan komen wij als bestuur niet meer voor verrassingen te staan. Moge de band tussen de jeugd van onze gemeenten steeds enger worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen