Diskussiehoek

De vrije zaterdag.

Een lezer uit Akkrum staat op het volgende standpunt:

„Toen indertijd in ons land de vrije zaterdagmiddag ingevoerd werd, stonden velen daar zeer sceptisch tegenover. Wij volgden in deze wat in Engeland reeds geruime tijd bestond. Om de waarde van cle toen ingevoerde vrije zaterdagmiddag enigszins juist te kunnen beoordelen, moeten wij niet uit het oog verliezen, dat de toenmalige werkweek bestond uit gemiddeld 60 uren of meer. Er was wel reden om cle vrije zaterdagmiddag te waarderen. Eigen tuintjes en werkzaamheden binnenshuis konden op deze wijze wat geschikter waargenomen worden. En er bestond minder aanleiding de zondag te gebruiken voor werk, dat feitelijk tot iemands werkzaamheden behoorde. Dit aangevoerd tegenover degenen, die zeggen: als de gehele zaterdag-vrij strijdt tegen het vierde gebod, dan moet 's middags ook gewerkt worden. De zaterdag behoudt zijn karakter van werkdag.

Maar.... wat beogen de invoerders van de vrije zaterdag? Uit welke koker komt deze nieuwigheid? Dit behoort thuis onder de sociale wetgeving en wordt ons indirect opgelegd door de werknemersbonden: rijheid, gelijkheid en broederschap, de leuze van de Franse revolutie indertijd. Men eist een menswaardig bestaan. Minder werken en meer loon; er moet meer tijd beschikbaar komen voor recreatie, sport; wij moeten meer genieten van het leven. Niet op een Gode welbehagelijke wijze, maar zoals de mens van cleze wereld het bedoelt. Ik zeg niet, dat ieder de vrije zaterdag zo zal besteden, maar daar ligt de oorsprong en de bedoeling van degenen, clie dit tot stand hebben gebracht. De Heere zegt: es dagen zult gij arbeiden, terwijl cle zevende dag volgens Gods gebod gerust moet worden en geheiligd. Dit gebod wordt nu veranderd in:5 dagen zult gij arbeiden en 2 dagen rusten, terwijl er zeer hoorbaar al gefluisterd wordt: it is pas een begin. Het is een zegen, dat wij werken mogen, maar 't lijkt wel, of het een vloek geworden is. Er is een tijd geweest, dat er niet voldoende werk was. Nu is er voldoende werk, maar nu wil men de werktijd verkorten tot een kleine tijdruimte. De hand des vlijtigen zal gezegend worden, maar nu begint het meer te gelijken op hetgeen waar Salomo tegen waarschuwt als hij het op meerdere plaatsen in Gods Woord heeft over werkschuwen enz.

Wij mogen in deze ook wel denken over hetgeen wij lezen in Daniël 7 met betrekking op het vierde rijk, dat op de aarde zou zijn in 't laatst der dagen. Dat vierde dier zou verschrikkelijk zijn (vrs. 23) en verder: hij zal menen de tijden en de wet te veranderen. Is wat wij hier lezen, niet toepasselijk op de tegenwoordige tijd? Tegenhouden kunnen wij deze gang van zaken niet, cle wereld eist het, maar er zijn er, die wel aanvoelen, dat er iets hapert en vragen: moeten wij hieraan ook medewerken of propaganderen? Ik hoop, dat het bovenstaande hen enigszins tot voorlichting kan dienen."

Tenslotte nog een brief uit Middelburg: „Sedert de mens gegeten heeft van de boom der kennis des goeds en des kwaads, is hij cle gemeenschap met de Opperste Wijsheid, met Hem, Die de bron is van alle kennis en verstand, van alle zaad en wetenschap, kwijt.

Het gevolg hiervan is, dat telkens weer blijkt dat hij veel moeite heeft om bepaalde voorkomende zaken een juiste plaats te geven in zijn levens-en/of wereldbeschouwing. Welk een strijd is en wordt er al niet gevoerd op godsdienstig terrein, bijv. t.a.v. de zondagsviering, verbondsbeschouwing, psalmberijming enz. enz. M.i. allemaal bewijzen voor het hierbovengestelde.

Het tragische van dit alles is, dat sommige strijdvragen, welke de geesten en pennen in beweging brachten en waarvan gesuggereerd werd, dat het hier een op Gods Woord gegrond principe betrof en alzo als een hoogheilige zaak op

het schild werd verheven, na een luttel aantal jaren — stilzwijgend — als niet meer bruikbaar afgeschreven blijkt te zijn.

En nu hebben we dan weer, naast de vele andere problemen van onze tijd, het probleem van de 5-daagse werkweek. Ook t.a.v. deze aangelegenheid weten we blijkbaar niet hoe we daar mee aan moeten.

Ik heb zo het idee, dat Het probleem van onze tijd is, dat we gaarne van alles en nog wat een probleem maken. En dan liefst van al met gebruikmaking van een zwaargeladen terminologie.

De Joden in de eerste christentijd hadden blijkbaar geen moeite met de 5-daagse werkweek, daar zij én de sabbath én de zondag vierden.

Naar mijn mening is het niet juist steeds maar weer t.a.v. alles wat zich als nieuw aan ons voordoet, uitputtend te gaan mediteren over de ongetwijfeld negatieve aspecten welke aan elk vraagstuk kleven. Indien we meer niet doen, dan is het gevaar niet denkbeeldig, dat we als gemeenschap, maar ook als individu door de stroom der elkaar opvolgende gebeurtenissen worden overrompeld met het gevolg, dat we onze houding niet weten te bepalen en tenslotte worden meegesleurd.

We hebben daarom m.i. dringend behoefte aan goede voorlichting, welke ook de positieve aspecten van de voorkomende vraagstukken in het licht stelt. Ten aanzien van de besteding van de vrije zaterdag meen ik, dat er juist nu temeer gelegenheid is een stukje praktisch christendom te beoefenen. Het terrein, waarop dit kan gebeuren, is zo uitgestrekt, dat we daar voorlopig geen

probleem van behoeven te maken. En wat de ontsporingen betreft: de sociale geschiedenis wijst voldoende uit, dat deze evengoed plaats vinden in een tijd, dat men 6 dagen per week werkte met een gemiddelde arbeidsduur van 70 uur. Het drankmisbruik, tengevolge van de nare maatschappelijke omstandigheden als lage lonen, lange arbeidsduur, slechte woningtoestanden etc. was ontzettend. Men vluchtte in de drank om verstrooiing tegen alle narigheid te vinden.

Tenslotte nog dit: in de dertiger jaren had Nederland 400.000 werklozen. Deze mensen kenden helemaal geen werkweek. Momenteel kennen we een overspannen arbeidsmarkt. Maar wie zal zeggen, hoe het over enkele jaren zal zijn? De produktiecapaciteit wordt ongetwijfeld nog steeds groter. Zal, bij een z.g. full employment van het produktieapparaat binnen afzienbare tijd geen overproduktie ontstaan en zal dan ter voorkoming van een catastrofale werkloosheid niet moeten worden overgeschakeld op zelfs een 4-daagse werkweek? "

En hiermede zijn dan de laatste brieven over het in diskussie zijnde onderwerp weergegeven. Dat is meteen een mooie gelegenheid, de bespreking stop te zetten. Ik zou dan ook de lezers vriendelijk willen verzoeken, geen brieven over de vrije zaterdag meer in te sturen. De volgende keer gaan we dan D.V. een samenvatting opbouwen over de gegeven meningen. Ook heb ik nog weer wat over de I.C.C.C., dat ook niet te lang kan blijven liggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen