Een niet biezonder boeiend boek

Voor het samenstellen van een geschiedkundig verhaal kan men twee werkwijzen volgen. Men kan — en dat is de goedkoopste manier — een paar bekende historische feiten nemen en daar een verhaaltje omheen fantazeren èn men kan — wat een meer verantwoorde manier van doen is — zich door langdurige, diepgaande studie een beeld van 't verleden trachten te vormen en dan dat beeld op een treffende wijze aan anderen trachten door te geven. Mevrouw Kraan-Van den Burg heeft in bovengenoemd boekje de eerste metode gevolgd. Zij heeft dan ook betere boeken geschreven dan dit.

Het verhaal over Catharine, de dochter van Jeanne d' Albret, begint met de dood van de laatste en eindigt met het verscheiden van Catharine zelf, die dan de zuster van Hendrik IV van Frankrijk is. Vandaar dus de titel: op de achtergrond van Catharine's ongelukkige leven heeft voortdurend haar broer, de koning gestaan. Om dus een goed beeld van haar leven te geven, zou men allereerst die tijd aanschouwelijk moeten uitbeelden en daarna de persoon van Hendrik IV waarheidsgetrouw moeten tekenen. Pas tegen deze dubbele achtergrond toch krijgt het leven van Catharine reliëf. Maar noch het een, noch het ander gebeurt hier. Heel deze bewogen tijd, deze aangrijpende tijd met zijn hartstochtelijke en felle karakters, wordt hier al te gemoedelijk voor ons geschilderd. En hoe komt Hendrik IV hier voor ons te staan? Als wat hij geweest is: een onuitsprekelijk diep gezonken en dus diep meelijwekkend mens en een slecht koning, ondanks de lof die hem in vele geschiedenisboeken ook nu nog ten deel valt? Helaas nee, we zien hier de man op de achtergrond niet zoals hij inderdaad is geweest!

De schrijfster heeft zich niet ingeleefd in de tijd die zij wilde beschrijven. Op blz. 25 wordt er beweerd dat de vertrekken van het kasteel te Pau toen herinnerden aan schilderijen van Rembrandt en van De Hoogh, die nota bene beiden pas in de volgende eeuw zijn geboren! Op blz. 81 laat de schrijfster Louise de Coligny in 1594 spreken over de twisten der Remonstranten en Contra-Remonstranten, wat historisch echt onzinnig is. Op het omslag wordt bovendien Maria de Medici, de vrouw van Hendrik IV, nog eens verward met zijn schoonmoeder, Catharine de Medici.

Historisch is dus het geheel niet al te betrouwbaar. En literair moet men het zeker niet als iets biezonders beschouwen. Een enkele drukfout en menige fout in de spelling kan men desnoods nog laten passeren. Maar met stilistische fouten gaat dat toch niet. Wat te denken, op blz. 51 regel 6 en 7, van een onmogelijke zin als: „tikten in haar hersens het klepperen van paardenhoeven"?

Kortom, geen diepgaand verhaal, maar een vriendelijk boekje dat men met veel goede wil voor één keer wel aardig kan vinden, afgezien uiteraard van de historische onjuistheden. Het is gebonden in een degelijk bandje en er zit een alleraardigst omslag om.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen