ONZE OUDERS EN WIJ.

De meeste jongeren onder ons mogen hun ouders nog bezitten, maar er zullen ouderen onder ons zijn, die hun ouders reeds lang geleden hebben moeten afstaan. Wanneer wij volwassen zijn, leren wij begrijpen, hoe belangrijk het voor ons is, wie onze ouders zijn en hoe zij worden beoordeeld. Wat kan het ons een innerlijke vreugde geven, wanneer wij met waardering over hen horen spreken! Wanneer onze ouders zó leven, dat zij een goede naam verwerven, dan hebben wij, hun kinderen, er voor te zorgen, dat hun goede naam, door onze woorden en daden niet wordt aangetast.

Zijn wij echter daartoe in staat? Wij, mensen van 1962? Bezitten wij wel de goede eigenschappen, die onze ouders sieren? Dan zal voor ons hun eenvoud, hun waarheidsliefde, hun plichtsbesef, hun verantwoordelijkheidsgevoel hun eerlijkheid in woorden en daden een lichtend voorbeeld zijn, waarnaar wij zullen trachten te leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen