„De kerk is het hari van Jezus''
(eenvoudige christin van Taiwan)
Over de oud-hollandse zending op Formosa is in deze rubriek al eens geschreven. Thans zullen we ons in het kort bezig houden met de zending op dit eiland in onze tijd.
De naam Formosa is van de Portugezen afkomstig; nu wordt het eiland, dat zo groot is als Denemarken, Taiwan genoemd. In normale tijden heeft het eiland ongeveer 6' miljoen inwoners. De oorspronkelijke bewoners zijn ver in de minderheid: Taiwan is overspoeld door Chinezen, die in drie grote golven naar het eiland kwamen. In 1949 kwam er een ware invasie, toen met de 600.000 soldaten van Tsang Kai Shek duizenden vluchtelingen meekwamen. Op 't ogenblik kunnen we wel rekenen op 10 miljoen zielen. De oorspronkelijke bewoners zijn teruggedrongen naar het bergland en maken ongeveer V/2% van de totale bevolking uit. De laatste vijftien jaar zijn er van die 150.000 bergbewoners duizenden tot het christendom overgegaan. We kunnen wel aannemen dat er nu 80.000 christenen gevonden worden, dat is een vierde deel van al de christenen op geheel Taiwan. We vragen ons af, hoe zulk een groei tot stand is gekomen. Onwillekeurig denken we dan aan een grootscheepse zendingscampagne, die met alle middelen aan het werk is gegaan. Niets is echter minder waar dan dat.
Een man en een vrouw uit de oorspronkelijke bevolking van Taiwan werden opgeleid op een bijbelschool van de presbyteriaanse zending. Toen deze twee mensen terugkeerden naar hun eigen volk in 1930, gingen ze het evangelie verkondigen. Met veel geduld gingen ze aan de arbeid en die arbeid werd rijk gezegend. Hier zien we weer zo duidelijk, hoe enkele eenvoudige mensen gebruikt kunnen worden tot de uitbreiding van het Koninkrijk van God. Het is noch door kracht noch door geweld, maar door de Geest des Heeren, dat Gods Koninkrijk komt.
In die tijd stonden de christenen bloot aan de druk van de Japanners, die 50 jaren lang, tot 1945, over Formosa heersten. En juist door de druk en vervolging nam het aantal gelovigen snel toe. De Bijbel was een verboden boek en door dat verbod ging men juist de Bijbel lezen. In het geheim werd de Bijbel verspreid. Onwillekeurig denken we hier aan onze vaderlandse geschiedenis: er is in ons land ook een tijd geweest dat de doodstraf stond op het bezitten van een Bijbel of een geschrift van een hervormer. Deze tijden zijn hard voor het vlees, maar het zijn de slechtse tijden niet; hoe meer verdrukking hoe meer wasdom!
Na het vertrek van de Japanners werd de druk weggenomen en kon de loop van het evangelie ongestoord doorgaan. Enkele jaren geleden heeft de canadese presbyteriaanse kerk, die al 90 jaar op Taiwan werkt, een onderzoek ingesteld naar de buitengewone groei van het christendom onder de bergbevolking. En tot welke slotsom kwam men? Deze:
Sinds de 16e eeuw is de chinese invloed zeer sterk geweest en toch namen de oorspronkelijke bewoners de chinese godsdienst niet aan. „De Chinezen zijn slecht voor ons; zij bedriegen en verachten ons. Dus moet hun godsdienst ook wel slecht zijn." Zo zeggen de bergbewoners zelf. Wat of ze ook erg hebben in de uitleving van de godsdienst! Met het evangelie ging dit ineens anders: de maatschappelijke verhoudingen werden direkt beter; er was geen sprake van overheersing, maar de liefde sprak een woordje mee; de mensen kregen een beter bestaan.
Nu zou men echter kunnen denken, dat deze mensen het christendom aannamen om er béter van te worden. Maar als we dat denken, vergissen we ons. Als men deze mensen nagaat, dan bespeuren we een grote bevrijding van dé angst, een kenmerk van al de heidenen; de boze geesten vreest men niet meer. In de prediking staat de verkondiging van de opstanding en het eeuwige leven in het middelpunt; alles verwacht men van Christus, de opgestane, levende Heere.
De christenen onder deze bergstammen laten ons de kracht zien van het evangelie, dat zijn weg gaat zonder de zending van kerken uit het Westen. Aan een eenvoudige vrouw werd gevraagd wat zij verstond onder de kerk. Zij antwoordde: „De kerk is het hart van Jezus in deze wereld. Als dit hart er niet was, konden wij daar niet uit leven en als dit hart er niet was, zou de wereld het Leven niet ontvangen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 april 1962
Daniel | 8 Pagina's