Die ou hande van mij moeder
Op haar boesem sielontrowe, teder in die dood gevou, Lê die ou hande al van swaarkrij bruin, vereelt, en rimplig nou, Wat geswoeg het vir mij, in die jare verbij: Die ou hande van mij Moeder.
Mooier al die poppehandjies, wat de wêreld so benij, Sagter ook, deur moederliefde, sag gemaak, soos sagte sij, Was nog altijd vir mij, in die jare verbij: Die ou hande van mij Moeder.
Rein soos möredouse druppels, wat die lenteblomme kus, Teer, soos die ou oggendluggie, wat heel saggies wieg en sus, Was die ou hande vir mij, in die jare verbij: Die ou hande van mij Moeder.
Dat ek al mij lewensdage altijd rein en goed mag blij, Wat mij arbeid ook mag wese, steeds aan plig getrouw soos sij, in die jare verblij dis die boodskap vir mij Van die ou hande van mij Moeder.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 april 1962
Daniel | 8 Pagina's