Vervolg Militairen.

de eetzaal kan een ieder zijn portie in ontvangst nemen.

Nadat gelegenheid is gegeven tot gebed kan eerst met het eten worden begonnen. Na het eten wordt weer gelegenheid voor gebed gegeven en pas daarna kan men zijns weegs gaan.

De werkzaamheden aan dit systeem verbonden zijn groot. Men moet beschikken over etenhalers, afwassers, mensen die de eetzaal schoonmaken, enz. Alles bij elkaar genomen is hiermede vrij veel tijd gemoeid.

Daarom werd er omgezien naar een manier die veel werk, maar vooral veel tijd zou besparen. De oplossing werd gevonden in het zgn. cafetaria-systeem.

De vele eetzalen, de etenhalers, de afwassers, enz. zijn bij dit systeem niet meer nodig. Door het beschikbaar stellen van één grote eetzaal, een aantal tafels en stoelen en een grote stapel borden kan men gelijktijdig veel mensen gelegenheid geven om te eten.

Bij het binnenkomen in de eetzaal ontvangen de militairen een bord (zgn. cafetariaschaal). Met dit bord lopen zij langs het keukenpersoneel die hun hun rantsoen geven.

Aldus beladen zoekt men een plaats aan een tafel, eet zijn bord leeg en kan, na het bord te hebben afgewassen, verdwijnen, om plaats te maken voor een ander. De praktijk heeft uitgewezen dat door dit systeem inderdaad veel tijd wordt gewonnen, terwijl er minder werk wordt gedaan. Men kan zelfs in minder tijd veel meer mensen laten eten dan voorheen. Vandaar dat er naar wordt gestreefd het in alle kazernes in te voeren. Wanneer ik echter beide systemen eens bezie, kom ik tot de stellige overtuiging dat de oude manier verreweg de beste is. Niet alleen omdat daarbij de maaltijd ordelijker verloopt maar omdat iedereen gelegenheid krijgt voor gebed zowel vóór als na het eten.

Nu weet ik wel dat de ene sergeant van de week langer „stilte" houdt dan de ander, maar er is „stilte".

Bij het cafetaria-systeem echter is helemaal geen stilte. Integendeel, het is soms een oorverdovend lawaai. Dat is wel begrijpelijk, want gedurende de etenstijd loopt het af en aan. Gelegenheid tot bidden en danken wordt er niet gegeven en dat kan ook niet omdat het een gaan en komen is.

Ik heb eens in zo'n grote eetzaal staan kijken en verbaasd gestaan dat zoveel mensen in zo'n korte tijd kunnen eten. Ik heb ook verbaasd gestaan dat zoveel mensen gaan eten zonder te bidden of te danken. Slecht hier en daar zag ik een enkeling die even de ogen sloot en de handen vouwde.

Nu een vraag aan jullie. Wat doen jullie als je gaat eten? Er wordt geen stilte gecommandeerd en doen jullie dan ook net als de meesten, zitten, eten, weg? Gaan jullie ook eten zonder de Heere een zegen te vragen over en Hem te danken voor hetgeen Hij je heeft willen geven? Jullie hebben allemaal geleerd te bidden en te danken voor je eten. Doe dat dan ook in de eetzaal. Verschuil je niet achter de herrie en het heen en weer geloop van de anderen. Het is in die eetzaal rumoerig en het eten moet vlug gaan, maar toch....

Ik sprak eens iemand die zei: „Als ik niet bidden kan, wil ik ook geen eten." Wie van ons denkt er ook zo over?

Militair.

Te Tilburg is er een adres voor onze jongens voor huiselijk verkeer. Het is: J. Sinke, Neptunusstraat 16 aldaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen