Voortdurende arbeid onder de Karens

Wonderlijke ontmoetingen beleefde mevrouw Mason. Elke ^nieuwe morgen dacht ze: wat zal deze dag weer brengen? Op zekere dag naderde een deftige hoofdman het zendingshuis. Achter hem kwam een tiental mannen, die de leider op de voet volgden. De lange hoofdman trad de kamer van mevrouw Mason binnen, groette beleefd, en vroeg: „Is Gods Zoon van de hemel neergekomen, dame? Een man heeft dat verteld bij ons boven op de bergen, en nu zijn we gekomen om Hem te zien."

„Ja vriend, " antwoordde mevrouw Mason.

„Waar is Hij? Is Hij hier? Zeg het ons vlug, want we zijn gekomen om Hem te zien."

„Hij is gekomen, vriend, maar Hij is weer terug gegaan naar de hemel "

De hoofdman draaide zich om en ging met grote stappen weg.

„Wacht even, " riep de zendingsvrouw, „Hij heeft een boodschap voor u achter gelaten."

Tevergeefs! De hoofdman luisterde niet en zijn mannen gingen met hem terug naar de bergen.

„Jammer, " dacht mevrouw Mason. „Hier is een kans onbenut gelaten."

Een week later kwam de hoofdman echter terug. Nu was hij alleen. Hij zette zich neer in de kamer en vroeg hoe het nu toch eigenlijk in elkaar zat met die Zoon van God. Nu vertelde hij alles wat hij had horen zeggen. Mevrouw Mason sprak ernstig over het wonder van de geboorte van Christus en over het lijden en sterven. De hoofdman luisterde als een kind.

Vanaf dit ogenblik kwam de man elke week om meer te weten te komen van Gods Zoon, Die gekomen was, maar weer was weggegaan tot God in de hemel. Daar was Hij nu, maar toch was Hij altijd nabij.

Langzamerhand werden de ogen van de hoofdman geopend en mocht hij tot de kennis komen van de Zone Gods, Die Zijn bloed ook had gestort voor wilden, voor rovers en onderdrukkers, voor blanken en bruinen en zwarten.

Na verloop van tijd kon de hoofdman gedoopt worden. Wat verhinderde hem? Hij mocht belijden dat Christus de Zone Gods was, evenals de moorman op de woeste weg naar Gaza. De liefde tot Christus bracht mee, dat hij niet over Hem tot zijn volksgenoten kon zwijgen: hij werd een van de flinkste helpers van mevrouw Mason.

Langzamerhand werden de ruwe bergbewoners minder schuw en vaak kwamen ze in het zendingshuis om met mevrouw Mason te praten. Ze waren heel vriendelijk, maar de zendingsvrouw was toch wel een beetje vies van cle Karens. Ze hadden altijd erg vuile handen en die handen staken ze uit om mevrouw te begroeten. Als tegen kleine kinderen moest mevrouw zeggen, dat ze eerst de handen moesten wassen. Wat zeep was, wisten ze niet. Toen mevrouw Mason iemand een stukje zeep gaf, begon de man er in te bijten. Vol afschuw gooide hij het boos weg. Er was dus heel wat aan hun beschaving te doen.

Lange tijd konden de mannen evenwel niet van huis blijven, want ze moesten toch voor hun gezinnen zorgen. Hoe konden ze zich dan ontwikkelen? Er werd iets op gevonden: Twaalf flinke jongens zouden naar het zendingshuis komen om opgeleid te worden voor onderwijzer. Als die jongelingen afgestudeerd waren, dan konden ze de bergbewoners les gaan geven.

Dit plan werd goed gevonden. De Karens zeiden: „Het heeft ons verstand geraakt." Ze wilden daarmee zeggen, dat ze het begrepen hadden en dat het naar hun zin was.

Een paar weken later kwamen twaalf zonen van hoofdmannen om voor onderwijzer te studeren. Het waren flinke, verstandige jongens, die in korte tijd grote vorderingen maakten. De zendelingen hadden schik in hun leerlingen. Deze bleken over een gezond verstand te beschikken. Al vrij spoedig konden ze de Bijbel lezen, en dat niet alleen, maar ze konden ook goed vertellen wat ze gelezen hadden.

Toen ze genoeg wisten om hun stamgenoten te kunnen onderrichten, werden ze naar hun dorpen terug gezonden. Daar werden ze met vreugde begroet. In hun plaats kwamen weer andere jonge mannen om opgeleid te worden. Op deze manier werd het hele land bereikt en de kennis van God werd verspreid over een groot deel van de bergbewoners.

De Heere werkt wonderlijk. Hij zal Zijn Woord brengen waar Hij wil en Het zal doen hetgeen Hem behaagt. Voor dat werk wil God mensen gebruiken, als nietige instrumenten in Zijn Hand.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen