Diskussiehoek

Aan de heer Z. te R. heb ik indertijd beloofd, dat hij van mij zou horen betreffende het onderwerp, dat hij voorstelde in diskussie te brengen. De redactie heeft echter gemeend, dat niet te doen in de door u voorgestelde vorm, maar op een breder niveau, n.1.

De oecumenische beweging.

Dit zal dus ons nieuwe onderwerp zijn, dat ik nu eerst kort bij u zal inleiden. Het woord „oecumenisch" is afgeleid van een Grieks woord, dat letterlijk betekent „het bewoonde".

Met de oecumenische beweging bedoelt men tegenwoordig het streven naar kerkelijke eenheid, of naar hereniging van kerken, dus niet van gelovigen.

Dit streven is zo oud als de gescheidenheid der kerken en dateert reeds uit de eerste eeuwen van het Christendom.

In de 20e eeuw zijn daartoe verschillende bewegingen geweest, b.v. de „Wereldzendingsconferentie" te Edinburgh in 1910, de beweging voor „Faith and Order, " en voor „Life and Work" enz. Uit deze en dergelijke bewegingen ontstond de „Wereldraad van Kerken" en ik zou graag eerst dit onderwerp willen nemen om over te diskussiëren.

De wereldraad van kerken.

Op 23 augustus 1948 werd de Wereldraad van kerken opgericht door het wereldcongres van kerken, dat gehouden werd in Amsterdam.

„De 23e augustus 1948 zal stellig in herinnering blijven als één van cle grootste dagen van de nieuwste kerkgeschiedenis. De oprichtingsplechtigheid zelf was heel eenvoudig: een door cle bijeengekomen afgevaardigden genomen besluit, een minuut stilzwijgen en een dankgebed door de aartsbisschop van Canterbury — dat was alles. Na eeuwen van isolatie en verdeeldheid hadden de Protestanten en Grieks-Orthodoxe kerken elkaar gevonden en kwamen bijeen om te trachten hun gemeenschappelijke taak samen te bespreken. Het besluit betreffende de Wereldraad van kerken werd genomen door officiële afgevaardigden van 147 kerken uit 44 verschillende landen als een vertegenwoordiging van het Protestantse en Grieks-Orthodoxe christendom. De niet-Roomse kerken hadden een gemeenschappelijk orgaan en een gezamenlijke spreekbuis." (Karlström). In de constitutie lezen wij: „De Wereldraad van kerken is een gemeenschap van kerken, die onze Heer Jezus Christus aanvaarden als God en Zaligmaker."

Dit is dus de basis van de Wereldraad. Deze woorden kunnen echter op verschillende manieren worden opgevat en de Wereldraad heeft niet verklaard, hoe deze basis moet worden uitgelegd. De aangesloten kerken betuigen hun instemming met deze „basis", maar de interpretatie van die basis is hun eigen zaak. De werkzaarnheden van de Wereldraad zijn:

1. De voortzetting van het werk van de ibeide wereldbewegingen voor „Faith and Order" en voor „Life and Work."

2. Het vergemakkelijken van gemeenschappelijke actie door de kerken.

3. De bevordering van samenwerking in studie-aangelegenheden.

4. Bevordering van een toenemend oecumenisch besef bij de leden der kerken.

5. Het aanknopen van betrekkingen met kerkelijke federaties in wereldverband en met andere oecumenische wereldbewegingen.

6. Het bijeenroepen van conferenties voor bepaalde onderwerpen, al naar de omstandigheden vereisen, welke conferenties het recht hebben hun bevindingen te publiceren.

7. De kerken steunen in hun evangelisatie-roeping. Het doel van cle Wereldraad is een organisatorische eenheid tussen de kerken.

Deze eenheid is een „corporatieve eenheid" en de drang naar deze eenheid komt vooral uit de „jonge" kerken, d.w.z. de kerken, die op de zendingsterreinen tot openbaring zijn gekomen.

Wanneer het gaat over de toekomstige verenigde kerk, verwijst de Wereldraad steeds naar Joh. 17 : 21: Opdat zij allen één zijn, gelijkerwijs Gij, Vader! in Mïj en Ik in U, dat ook zij in Ons één zijn; opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt."

Deze tekst ziet echter niet op de eenheid der kerken, maar op de eenheid der gelovigen. Daarom is het misbruik, wanneer zij wordt toegepast op de moderne oecumenische bewegingen.

Nog ruim 2 maanden scheiden ons van de grootste oecumenische bijeenkomst, die ooit in de geschiedenis is gehouden. Van 18 november tot 6 december zal de derde grote vergadering van de Wereldraad van kerken gehouden worden in New Delhi, de hoofdstad van India. Men zal daar trachten te komen tot het samengaan van de Wereldraad van kerken met de Internationale Zendingsraad. Bovendien wil men daar de in 1948 aangenomen basisformule uitbrei den met de woorden: „naar de Schriften" en spreekt verder van een gemeenschappelijke roeping tot eer van de ene God, Vader, Zoon en Heilige Geest.

Ik geloof, dat ik hiermee het onderwerp voldoende heb ingeleid. Aan wie mag ik thans het woord geven? De vakanties zijn voorbij, de avonden worden langer, de verenigingen beginnen weer te vergaderen. De omstandigheden om te diskussiëren zijn dus gunstig. En u weet het nog: u schrijft aan Administratie „Daniël", Ridder v. Catsweg 244a, Gouda. In de linkerbovenhoek van de enveloppe schrijven: „Diskussiehoek".

Noot: Na de behandeling van dit onderwerp stellen we ons voor, D.V. over

te stappen op de „Internationale raad van Christelijke kerken, " afgekort dq I.C.C.C., een onderwerp dat nauw verwant is aan het thans in diskussie zijnde. U kunt dan daar thans reeds uw gedachten over laten gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen