De blinde op het marktplein

De blinde zit van dat de dag begon op 't stille plein, waar spitse torens rijzen; hij hoort de kooplui luid de waren prijzen; hij ziet de glans niet van de zomerzon.

In 't houten bakje tast hij wat hij won: wat muntjes van wie deernis wou bewijzen; hij telt de tijd af van bekende wijzen, die klinken om 't kwartier van 't carillon.

Zo zit hij elke week weer stil te wachten op kleine gaven uit de overvloed totdat de vrienden komen die hem brachten.

Hij blijft bedaard verzaam'len 't schamel goed, dat 't harde lot een weinig doet verzachten: wat kleine droppels maken 't zure zo ét.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen