Voor onze militairen

Een vrije dag

Op 15 augustus wordt jaarlijks door de R.K. kerk over de gehele wereld „Maria ten Hemelopneming" gevierd.

De betekenis van deze Roomse feestdag is duidelijk en mijn bedoeling is niet hierover nader uit te weiden, daar de Maria-verering, zoals de R.K. kerk deze leert, niet in deze rubriek thuis hoort voor een bespreking.

Rome kent, behalve deze dag, nog meer dagen waarop voor haar gedenkwaardige feiten worden gevierd, bijv. Allerheiligen.

Op deze dagen zijn bijna alle R.K. werknemers vrij omdat voor hen deze dagen als zondag worden aangemerkt.

In het leger gaat men ook van het standpunt uit dat deze dagen voor R.K. militairen als zodanig moet worden beschouwd. Militairen krijgen daarom dan ook deze dag vrij.

's-Avonds tevoren zie je hen, blij met hun extra dag verlof, naar huis gaan.

Onder de protestantse militairen is al heel wat te doen geweest over de toekenning van deze extra vrije dagen. Men is vaak jaloers op deze „boffers" die zo maar een dag (meestal midden in de week) naar huis mogen.

Dit is ook wel begrijpelijk, want iedere militair heeft graag een vrije dag buiten het normale week-end. Zij zijn er dan ook als de kippen bij als er een extra dag verlof te krijgen is.

In verband met het bovenstaande moest ik denken aan het oude spreekwoord: „Om de wille van de smeer, likt de kat de kandeleer", want wat gebeurt er onder onze zgn. protestantse militairen.

Onder hen zijn er die zo dolgraag een vrije dag willen hebben dat zij, zonder er verder bij na te denken, voor de gelegenheden zeggen R.K. te zijn. Als dan alles volgens plan verloopt zijn zij een dag vrij.

Natuurlijk worden er van deze lieden wel eens enkelen gesnapt en komt de bedriegerij op tijd uit. 't Gevolg daarvan laat zich gemakkelijk raden. Die „akelige, vervelende commandant" geeft hun in plaats van een dag verlof een paar dagen licht of verzwaard arrest. Daarmee is dan, formeel, de kous weer af.

Eén dezer dagen sprak ik een van de jongens die op deze wijze had geprobeerd een vrije dag te krijgen. Commentaar na dit gesprek was: „Och ja, je doet al wat voor een vrije dag".

Ja, je doet zeker al wat voor een vrije dag, maar door te zeggen R.K. te zijn ben je toch wel helemaal aan de verkeerde kant bezig.

Als ik denk aan onze vaderlandse geschiedenis en dan in het bijzonder aan de strijd die er is gestreden met het doel om van het Roomse juk bevrijd te worden en zich te stellen onder de zuivere bediening van Gods Woord, dan moeten wij ons schamen dat er onder de hedendaagse protestanten zijn, die ter wille van één vrije dag, zeggen te behoren tot de R.K. kerk.

Ik hoop dat er onder jullie niemand is die bij deze groep behoort.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen