Een bladzijde voor en van onze jeugd

Ee» praatje vooraf.

Zo jongelui, jullie hebben zeker allen vakantie. Het is weer een tijd van hard werken geweest voor overgang of examen. Allemaal, overgegaan of geslaagd? Prachtig, dan mag je nu wel een poosje uitrusten. Jullie gaan natuurlijk fijn uit. Naar een oom hier en een tante daar, alleen of met het hele gezin. Wat zullen jullie me straks veel opstellen sturen over je belevenissen. Ga je niet uit? O, maar dan heb je juist mooi de tijd om vellen vol te schrijven. Ik verwacht dus de komende weken veel post van jullie en ik wens jullie een heel prettige vakantie toe, maar weest voorzichtig, er gebeuren zoveel ongelukken en het zou vreselijk zijn als één van ons iets overkwam. En jongens en meisjes, denkt er aan, dat waar je ook bent of wat je ook doet, de Heere je altijd ziet Komt dus altijd voor je mening uit en denkt nu niet, vader en moeder zien me niet, dus ik kan maar doen wat ik wil. Dat geloof ik echter niet van jullie!

De plaats waar we wonen.

Zevenhuizen (vervolg)

Eerst heeft ons dorp behoord aan het geslacht van Voorhout, later aan het huis van Oudheusden, welk geslacht voortkwam uit de oude geslachten van Arkel en Brederode. De weduwe van Anthonius Theodorus Oudheusden was in 1796 nog eigenares van de gemeente (toen heerlijkheid genoemd) en woonde in Breinen. Ook was er een „Oude manne huize", 't welk bestand uit 6 woningen; dit tehuis was gesticht door één der heren Van der Duyn. Het was gebouwd in 1592 en brandde in 1699 af. Het werd in 1705 weer herbouwd. In de voorgevel vindt men een steen waarop de historie van het gesticht is uitgehouwen, alsook het wapen van Van der Duyn. Het is er nog, maar wordt niet meer voor dit doel gebruikt. Het wapen van Zevenhuizen is een groen veld met een staande witte balk Voor de reformatie stond er een: kerk met een flinke toren. Arent Jansz. was de laatste Roomse priester. Ook deze kerk brandde af in 1699. In 1701 was een nieuwe kerk klaar, gebouwd uit vrije giften van de mensen. Deze kerk is er nu nog, maar de mooie gebrandschilderde ramen zijn er niet meer in. Een Ger. Gemeente is hier niet, wij kerken in Moerkapelle, wel de bekende andere kerken. In 1740 woonden er ongeveer 4000 inwoners; daarna is dit aantal steeds minder geworden door het ophouden van het afvenen. Toen de veenderij hier in volle bloei was, zijn er vele turfschippers geweest. Elke dag kon men per rijtuig of per beurtschipper naar Rotterdam en Gouda vertrekken. Tegenwoordig is de landbouw in deze streek het voornaamste middel van bestaan. Ook zijn er nog verschillende boomgaarden. De Rottemeren trekken 's zomers veel toeristen om te zeilen en te zwemmen. Gerrit Roos. Zo je ziet Gerrit heb ik er een paar dingen uit weggelaten. Je had ook zoveel te vertellen. Dat vind je toch niet erg? Van wie weet je dat toch allemaal? Heb je in oude boeken zitten snuffelen? Fijn hoor, je hebt er je best op gedaan.

Van Zevenhuizen gaan we nu naar

Schouwen.

Op d)e kop van dit eiland vinden we prachtig natuurschoon, vooral in de domeinen. Na verschillende proeven met bomen heeft men de domeinen beplant met talrijke dennen o.a. de Oostenrijkse den, de Corsicaanse den en de Montana. Er zijn ook tegelpaden aangelegd, zodat het er gemakkelijk lopen is. Het bos is ongeveer 350 ha groot en valt onder de rijksdomeinen. In dit bos is ook een zilvermeeuwkolonie. De vogelwacht organiseert in de zomermaanden excursies naar de zilvermeeuwen. In een afgepaald gebied kunnen deze vogels broeden. Er zijn er ongeveer 300 paren. Ze leggen meestal vier eieren, doch de vogelwachters halen er één of twee uit, anders zou de kolonie te groot worden. Zilvermeeuwen zijn roofzuchtige vogels. Al menig bergeend is hun slachtoffer geworden. Ze zijn ook schuw, want als men in de broedtijd bij hen gaat kijken, scheren ze over je hoofd. In de duinen is het ook mooi; men heeft die beplant o, a. met helm, want anders zouden heel Burgh en Haamstede onder het zand geraken. Er komen ook veel toeristen naar Schouwen. Er staan daarom ook veel zomerhuisjes.

Hans en Henk ten Hove — Nieuwerkerk.

Goed zo, bakkers, dat hebben jullie aardig verteld. Jullie krijgen dus na de vakantie ook een knapenvereniging, fijn hè, jullie zullen wel goede leden worden. Komen jullie nog naar Dirksland? Van Schouwen varen we over naar Zuid-Beveland en we gaan naar

Yerseke.

Yerseke dankt zijn naam aan een riviertje, genaamd de Yersekee. Het was een zijarm van de Westerschelde en het mondde uit in de Oosterschelde. Volgens historieschrijvers zou Yerseke al ontstaan zijn in het jaar 900 en één van de oudste dorpen van Zuid-Beveland zijn. De dijken, die het plaatsje omringden, waren, hoe primitief dan ook, bij uitstek gunstig gelegen voor huisvesting. Jacht en visserij waren het hoofdbestaan der eerste bewoners. Met de uitbreiding van het dorp is vanzelf de behoefte aan een gebouw voor gemeenschappelijke Godsverering ontstaan. Ongeveer in de 12e eeuw is er een mooie R.K. kerk gebouwd, die de vorm had van een kruis, maar door een brand in 1524 is de westvleugel totaal vernield Daardoor stond de toren een eindje van de kerk vandaan. In 1579 is deze kerk door de protestanten in gebruik genomen. In 1821 is de toren afgebroken en in 1886 is er een nieuwe gebouwd, die er in de laatste wereldoorlog weer afgeschoten is. Sindsdien is er geen nieuwe meer opgebouwd. Thans zijn er goede wegen, waarmee we de omliggende dorpjes goed kunnen bereiken. Vroeger was dit niet het geval, daar moerassen en bossen Yerseke omringden en er bijna geen begaanbare wegen waren. Men moest altijd te voet of te paard reizen, wat altijd geen pleziertje was, daar landlopers en allerlei ander onguur gespuis de wegen onveilig maakten. Na een fikse regenbui konden de bewoners van de omliggende boerderijen het dorp niet meer bereiken dan per bootje. Yerseke heeft een gemoedelijke bevolking van ruim 5000 inwoners, waarvan er ongeveer 75°/o vissers zijn. Deze vissen hoofdzakelijk op schelpdieren, waarvan de oesters en mosselen wel het meest bekend zijn. Daardoor trekt Yerseke vooral in de zomer veel toeristen. Doordat de oesters naar vele landen geexporteerd worden geniet Yerseke bijna een wereldbekendheid. U kunt dus wel begrijpen dat het Deltawerk voor het nu zo welvarende dorp een grote strop betekent. Er zijn zeven verschillende geloofsrichtingen. Onze gemeente heeft vanaf 1885 een eigen kerk. Van 1873 tot 1880 was het een station van Krabbendijke, daarna werden we een zelfstandige gemeente. In het begin hield men bijeenkomsten in woningen en zaaltjes tot 1885. Toen werd een eigen kerk gebouwd, die tot op heden nog in gebruik is en waar onze predikant, Ds. P. Honkoop iedere zondag Gods woord brengt. Over enkele maanden hoopt men een nieuwe kerk te gaan bouwen, welke 1200 zitplaatsen zal bevatten. Onze gemeente telt 643 leden en 541 doopleden. We hebben hier maar twee verenigingen, rul. een Z.V. en een M.V. Onze M.V. telt 28 leden en is in 1951 opgericht, 's Zomers gaan we altijd met onze vereniging naar de Landelijk Verbanddag. We hebben dan een prettige en leerzame dag.

Jo Hollebrandse en Lina Nieuwenhuize.

Ook deze vriendinnen hartelijk bedankt en jullie sturen zeker nog wel eens een opstel, b.v. over de oesterteelt. Verschillende jongens willen graag weten hoe dat precies in z'n werk gaM.

Een gedicht.

Oogstttfd.

Ik heb het goud-geel rijpe graan In schoven op het land zien staan. Rijk glanzend in het zonnelicht, 't Was een verrukkelijk gezicht! En wagens reden af en aan. De schoven werden opgelaan, En reden dan naar stal en schuur, In 't zonnewarme middaguur. Daar wordt dan deze kostb're schat Tot grote hoogte opgetast Ze blijven daar, tot binnenkort Met 't dorsen aangevangen wordt. Hoe kost'lijk is des 1 andmans werk! Vertoont 't ons niet het beeld der Kerk? In 't voorjaar wordt 't altijd gezaaid, In d' oogsttijd wondt het afgemaaid, En bij het dorsen scheidt men af Het koren van het stro en kaf; De tarwe draagt men in de schuur. Het kaf, verzengd door 't zonnevuur, "t Wordt door de landman niet gespaard, 't Deugt nergens toe, het is niets waard.

Ingestuurd door Simon Rietdijk.

En tenslotte.

Ik heb een anonieme brief uit Schoondijke van een lezeres ontvangen. Wilt U me even uw adres geven, dan kan ik U toelichten, waarom ik aan uw verzoek niet kan voldoen. Graag altijd de brieven ondertekenen; als U de naam liever niet vermeld wilt hebben, gebeurt dat ook niet. Dus voortaan geen anonieme brieven meer. Allemaal hartelijk gegroet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen