Als dood aan Zijn voeten

II

Toen de verheerlijkte Levensvorst in Zijn hemelse Majesteit Zich aan Johannes op Patmos openbaarde, viel deze als dood ter aarde neer.

Ons sterfelijk, zondig lichaam kan immers die hemelse heerlijkheid en die volle uitlating van de liefde van Christus niet dragen. Zo heeft Gods volk, wanneer het overweldigd werd door de eeuwige liefde Gods in Christus, wel uitgeroepen: „Heere houd op, ik kan het niet dragen!"

Ja, door de liefde bedolven, ervaren wij onze onwaardigheid en in de heerlijkheid des hemels gedompeld, ervaren wij onze onreinheid.

Johannes viel als dood neer. Hij viel echter op een gelukkige plaats, namelijk aan Jezus' voeten, zo lezen we in de tekst. Lezers, het is ons allen noodzakelijk in geestelijke zin aan Jezus' voeten neer te vallen, om daar ons eigen leven te verliezen, maar in Hem het ware leven te mogen vinden. Zo viel ook die zondares in Simons huis aan Jezus' voeten neer en begon die nat te maken met tranen en droogde ze af met het haar van haar hoofd en kuste Zijn voeten en zalfde ze met zalf.

Welk een voorrecht, wanneer een in zichzelf verloren zondaar door het geloof Jezus mag zien en dan aan Zijn voeten neervallen, want het ware vallen aan Jezus' voeten is een onafscheidelijk gevolg van het zien van Jezus in genade. Immers zonder Jezus te zien in het geloof zal men niet waarlijk voor Hem neervallen. En toch is dit geestelijk neervallen ons noodzakelijk, want zonder dat zullen wij geen eeuwige opstanding kennen.

Aan clie genadevoeten wordt men geestelijk wijs, aan die voeten wordt ons hart verbroken; daar had Maria het zo zalig-

Aan die voeten ervaart Gods Kerk de vrijmaking door de Heilige Geest. Daar worden ze immers bevrijd van alle eigen voeten, alle eigen lopen en werken. Aan die voeten wordt zulk een zondaar bewaard voor achteruit zien in ongeloof en mistrouwen, voor vooruit zien in zondige nieuwsgierigheid, ja voor omzien naar iets, dat geen Christus is.

God en Christus zijn dan het enige voorwerp, waar de ziel zich op richt. Ja, Johannes viel aan Jezus' voeten en daar was hij veilig, want die voeten waren blinkend koper gelijk en gloeiden als in een oven.

Dus daar keert de ziel als onder de schaduw des Al machtigen, want het blinkend koper geeft te kennen de standvastigheid en onoverwinnelijke sterkte van Christus tot bewaring van Zijn Kerk en tot verschrikking van Zijn vijanden.

Aan die voeten wordt gena van waarheid blij ontmoet en de vrede met een kus van 't recht gegroet.

Aan die voeten wordt het ervaren. „Ik ben bij U en zal U aanzien. Mijn oog zal op U zijn."

Degene, die in oprecht schuldbesef en in eigen onwaardigheid aan die voeten neervalt, zal niet weggeslagen, maar za-lig getroost worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen