JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Een bladzijde voor en van onze jeugd

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een bladzijde voor en van onze jeugd

7 minuten leestijd

Een praatje vooraf.

In de vorige, , Daniël" hebben jullie een kort verslag gevonden van onze jaarvergadering. De vele jongens en meisjes, die er geweest zijn zullen er zeker geen spijt van hebben, want het was een mooie dag. Wat is het toch fijn dat we zo als jongens en meisjes ongestoord een dag mochten beleven. Duizenden jongelui in de wereld missen hun vrijheid; wat zijn zij te beklagen!

Weet je wat ik ook zo fijn vond? Dat er velen waren, die deze bladzijde altijd mee helpen vullen en de gestelde opgaven regelmatig instuurden. Ja, voor jullie was die dag ook. Ik heb vele nieuwe gezichten gezien en handen gedrukt. Als ik nu van jullie een brief krijg, dan denk ik direkt, o ja, die is van dat meisje of van die jongen. Jullie hebben het toch zeker wel naar je zin gehad? En jullie ouders ook? Fijn dat ze met jullie meekwamen.

Hoeveel punten heb ik behaald?

Dit zullen jullie je wel afvragen. De acht winnaars hebben hun boek al ontvangen. Vier waren er in Zeist, die konden het dus zelf meenemen en de andere vier heb ik opgestuurd. Hebben jullie het ontvangen? Het was heel moeilijk om precies de winnaars er uit te zoeken. Ik heb jullie in groepen gesplitst, naar de leeftijden. De beste(n) van iedere groep had(den) de prijs. Hier komt de eerste groep, de acht-en negenjarigen. Jullie woonplaats heb ik aangeduid met de eerste letter en daar achter het aantal punten. Kees Roukema — R — 155; Ria Markwat — D — 154; Gert van Stempvoort — V — 153; Jan Gooiman — R — 153; Louis van Keulen — M — 152; Jan Wilbrink — A — 152; Joke Hoogendoorn — B — 152; Kees de Bonte — O.B. — 151; Koos Zachariasse — B — 149; Wim Brouwer — M — 143.

Van deze groep was dus Kees Roukema de beste. Gefeliciteerd Kees. Vind je het boek mooi?

De tweede groep bestaat uit de tien-en elfjarigen: Nico Koning — T — 155; Flip Markwat — D •— 154; Aad Karens — Z — 153; Ria van Keulen — M — 152; Dik van Voorst — L — 152; Piet Terlouw — S — 152; Cor Roozemond — D — 150; Jo Brink — IJ — 151; Truus Slabbekoorn — W — 150; Arie den Ouden — L — 147: Jaap Roozemond — D — 147; Mattie van Keulen — M — 145; Co Hovestadt — N — 136.

Van deze groep is dus de winnaar Nico Koning. Jij ook gefeliciteerd hoor Nico.

De derde groep bestaat uit de twaalf-en dertienjarigen: Gerrit Roos — Z — 154; Leen Markwat — D — 153; Annie v. d. Velde — R — 153; Henk Brink — IJ — 153; Piet de Kam — O — 152; Gebr. Visscher — G — 152; Rienus de Witte — N — 151; Piet Koning — T — 151; Alberi Goorman — R — 151; Koos van Lenten — D — 149; Bram Bregman - — B — 149; Arie van Lenten — D — 148; Hermien van Dijk — R — 147; Beppie Terlouw — S — 147; Thijs Wiegel — D — 147; Jozina Huyser — H.A. — 146; Schier Nagtegaal — M — 143; Dinie v. d. Velde — R — 145; Teuna den Ouden — L — 134.

Goedzo, Gerrit Roos. Je hebt je boek eerlijk verdiend. Leuk dat je met je moeder in Zeist was.

De vierde groep wordt tenslotte gevormd door de „oudjes" van veertien, vijftien en zestien jaar.

Adrie Moree — N.B. — 154; Sjaan van Lenten — D — 154; Jan v. d. Spek — G — 154; Martien Karens — Z — 154; Simon Rietdijk — S — 154; Ina de Meulmeester — M — 153; Marijke en Ada de Wilde — V — 153; Nel Schippers — L — 152; Leen Schippers — L — 152; H. Moljaars — S — 152; Maarten ten Voorde — T — 151; Truus Kruitbosch — T — 151; Jan Walhout — M — 151; Ferrie de Kraker — W — 150; Wim Markus — U — 150; Jannie Boogaard — M — 150; Henk Mijndex^s — L — 149: Adrie Quartel — L — 149; Wim Kortleven — G — 148; Rien de Jong — S — 145; Johan Kreykes — R — 145; Lies Schild — H.G. — 144; Mien Slabbekoorn — W — 144.

Van deze groep hebben de eerste vijf de meeste punten behaald. M'n complimenten, hoor.

Aan deze opgaven hebben ook nog twee ouderen meegedaan n.1. dhz\ Boonstoppel uit Rotterdam, die al zo lang ziek is, hij heeft 146 punten behaald en heeft dus wat fruit verdiend. (Wat jammer dat uw vrouw net even weg was) en Leendert den Besten uit Leerdam; deze behaalde 154 punten en krijgt ook nog iets. Er zijn nog wel jongens en meisjes die een enkele keer mee gedaan hebben; deze jongelui geef ik maar niet hun aantal punten. Jammer voor de gedane moeite; voortaan moeten jullie ook alle opgaven insturen en niet maar eens zo nu en dan. Zo, jongelui. dit was dus het resultaat van jullie piekeren. Heb je geen boek? Dat vind ik echt jammer; ik kan echter niet iedereen een boek geven, want dan zou onze penningmeester failliet gaan. In september hoop ik weer met een nieuwe serie te beginnen. Hoe, dat weet ik nog niet. Ik heb echter nog tijd genoeg om iets te verzinnen; dat horen jullie dan wel, als het zover is. De zomermaanden blijven we echter wel trouw zorgen, dat onze bladzijde gevuld wordt. Stui-en jullie me geregeld opstellen?

Uit de natuur.

Eenden.

Eenden zijn erg bekende vogels. We verdelen ze in wilde en tamme eenden. Het mannetje, de woerd, herken je aan zijn prachtige kleuren, die erg tegen het water afsteken. Hij heeft een groene kop, zijn hals is wit en zijn borst heeft een kastanjebruine kleur. Verder heeft hij een krulletje in zijn staart. Het vrouwtje daarentegen is niet zo erg mooi van kleur; zij is grijsbruin. De kleuren zijn 't mooist in de winter en in 't vroege voorjaar. De eenden hebben, net als alle watervogels, een stuitklier. Voordat de eenden in 't water gaan bestrijken ze de veren met olie, die ze eerst met de snavel uit de stuitklier halen; dat doen ze opdat het water niet in de veren zal dringen. De tamme eend vliegt niet zoveel als de wilde. Je herkent ze meteen aan de uitgestrekte halzen en de snelle wiekslag. Erg opvallend is hun wijze van dalen. De stilgehouden vleugels worden naar beneden gebogen en de zwempootjes worden schuin naar voren gericht om de grote snelheid bij het dalen af te remmen. De tamme eend legt tamelijk veel eieren. De wilde eend legt er zo'n stuk of tien. Ze zijn lichtgroen van kleur en worden veel geraapt; de eenden broeden meestal in langachtig gras, slootkanten en wilgestronken. De kleine eendjes gaan al gauw met de moeder mee zwemmen en zijn verbazend vlug; als ze een mugje achterna zitten lopen ze meer over het water dan dat ze zwemmen. Ondanks de goede zorgen worden de jongen meestal niet allemaal volwassen. Dat komt, omdat er veel ratten in de sloot zitten, die ze aan de poten naar beneden trekken en opeten. Veel wilde eenden worden er gevangen in een eendenkooi. Een eendenkooi is een klein bos met in het midden een val en een vijver. In die vijver zitten de lokeenden, die hun wilde familieleden in de val moeten lokken. De kooiker, zo heet de man die er voor zorgt, haalt de gevangen eenden er uit; deze zijn voor de verkoop bestemd. In ons dorp is ook een eendenkooi; die is al meer dan honderd jaar oud. 's Avonds trekken er, vooral in het najaar, hele troepen spreeuwen over naar de kooi, maar eerst strijken ze meestal nog even neer in de omgeving. Dan ziet het er bijna zwart van en een lawaai dat ze dan maken, vreselijk. Als ze er dan allemaal zijn dan gaan ze weer verder naar de kooi om daar te slapen. Een eendenkooi is dus ook een broed-en slaapplaats voor vele vogels, 's Morgens trekken ze er weer op uit, de polder in, op zoek naar eten.

Marijke de Wilde — Vijfhuizen.

Prachtig Marijke. Jij geeft je ogen goed de kost in de vrije natuur.

Een gedicht.

De Moeder.

Hij sprak en zeide In 't zaal zich wendend: „Vaarwel, o moeder Nooit keer ik weer " En door de lanen Zag zij hem gaan. Sprak geen vervloeking maar weende zeer.

Sprak geen vervloeking Doch, bijna blijde Beval de maagden: ..Laat immermeer De zetels staan en De lampen aan en De poort geopend, de slotbrug neer."

En toen na jaren Melaats een zwerver Ter poorte klaagde: „Uw zoon keert weer " Zag zij hem aan en Vond geen tranen. Voor zoveel vreugde geen tranen meer.

Met dit mooie gedicht van Geerten Gossaert, dat werd opgestuurd door Corrie de Waard uit Biezelinge, is onze bladzijde weer precies vol.

C. DE BODE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 juni 1961

Daniel | 8 Pagina's

Een bladzijde voor en van onze jeugd

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 juni 1961

Daniel | 8 Pagina's