Ruimtevaart

Op één der vergaderingen van de Studievereniging te Middelburg werd onderstaand onderwerp ingeleid, wat wij in enkele, achtereenvolgende nummers van ons blad gaarne opnemen.

(3)

We noemden reeds eerder de naam van Wernher von Braun. Deze geleerde kreeg van Hilter in 1936 opdracht om een raketproefstation in te richten bij Peenemünde in de Oostzee. Vrij snel ontwikkelde zich hier de bouw van geleide projectielen voor oorlogsdoeleinden. Doch de mens wikt maar God beschikt. Hij was het die de geest van de Führer aller Duitsers zodanig beinvloedde dat in 1940 Hitier besloot de raketindustrie van de lijst der dringende oorlogsindustrieën af te voeren. Hitier was, in zijn blinde waanzin, meer dan ooit overtuigd dat hij de Blitzkrieg kon winnen zonder raketten. Toen in 1943 de krijgskansen veranderden werd Von Braun op het Hoofdkwartier ontboden en kreeg opdracht om met de meest mogelijke spoed het werk op Peenemünde te hervatten.

Toen was het echter reeds te laat. Engelse bombardementen en gebrek aan grondstoffen waren er de oorzaak van dat de door Von Braun gefabriceerde V 2 geen invloed meer kon hebben op de afloop van de oorlog, alhoewel b.v. Antwerpen en Londen veel te lijden hadden van dit duivelse wapen. Wie onzer, die bewust de 2e wereldoorlog meemaakte kent niet meer het angstaanjagende geluid wanneer één dezer monsters overvloog? t l W l v

Toch lag hier de basis van de huidige ruimtetechniek, want na afloop van de oorlog werd Von Braun met de voorraad nog aanwezige V 2's naar Amerika gebracht, in alle stilte, en op de V 2 z m k v A Voordat ds. de Gier eindigt met dankgebed spreekt de voorzitter ds. C. Hegeman op hartelijke wijze toe, waar hij straks ons land gaat verlaten en in Amerika zijn werk gaat voortzetten.

Na het zingen van Ps. 1 : 1 en 2, sluit ds. de Gier deze jaarvergadering met dankgebed.

Het Landelijk Verband mag op een zeer aangename vergadering terugzien.

voortbordurende ging Amerika een ruimtevaartprogramma uitvoeren.

Men zag er echter nog niet allerwege brood in om hiermede haast te maken, zodat de geileerden steeds weer met gebrek aan financiën en animo hadden te kampen.

Totdat in de avond van de 4e oktober 1957 de gehele wereld opgeschrikt werd. De Russen hadden de le kunstmaan gelanceerd, Spoetnik I.

Het prestige van Amerika kreeg hierdoor een zodanige deuk dat men zelfs meent dat het van invloed geweest is op de kortgeleden gehouden verkiezingen in Amerika.

Wel gelukte het Von Braun op 1 febr. 1958 Explorer I in een baan om de aarde te lanceren, doch men meent ook heden dat de Russen nog steeds een voorsprong hebben op het gebied van de Ruimtevaart, alhoewel niemand weet wat er precies achter het ijzeren gordijn gebeurd.

Sedert de lancering van Spoetnik I zijn vele tientallen raketten en kunstmanen met wisselend succes de ruimte ingeschoten. Vele dezer waren bemand met dieren, maar tot op heden toe is er nog steeds geen zekerheid dat men de levende dieren op aarde terugkrijgt. Soms is het gelukt doch soms ook weer niet. Vrij logisch is dus dat men tot op dit ogenblik nog geen enkele kans heeft om een mens in een baan rond de aarde te brengen met de zekerheid dat deze levend terugkomt. Laat staan dat men mensen naar de maan zou sturen.

Wat zoekt de mens nu in het Heelal? In de eerste plaats bevrediging van zijn nieuwsgierigheid. Dit houdt in dat hij wil speuren naar een mogelijkheid van leven op andere planeten, mogelijkheden van kolonisatie der andere planeten. Het zoeken naar delfstoffen, inrichten van militaire bases, sterrenkundige onderzoekingen en weerkundige, basis voor televisiestations etc. etc.

Alles is echter centraal gericht op het

belang, de eer en de sensatiezucht van de mens en niet tot de eer van Zijn schepper. Daarom spreekt men ook niet over onderzoek der ruimte maar de verovering van het Heelal.

Een veelbetekenend woord!

Kan de mens op de maan komen en deze weer veilig verlaten? Ziedaar een wel zeer actuele vraag die men regelmatig kan horen.

En het antwoord hierop? 100 jaar geleden verplaatste de mens zich met een snelheid van plm. 40 km per uur, thans deinst men voor snelheden van tienduizenden km's niet meer terug.

Gezien in het raam van de verbijsterende ontwikkeling der laatste tientallen jaren moet het theoretisch mogelijk ge-

acht worden om de maan te bereiken. Of God dit toe zal laten weten wij niet en behoeven wij dus ook niet te weten. In Gods Woord lezen wij hierover niets! Dat het echter binnen enkele jaren mogelijk is de mens naar de maan te zien reizen, moet onmogelijk geacht worden en het zal nooit zonder risico's kunnen geschieden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen