MEDITATIE

Gods kinderen zondigen niet goedkoop, daarom worden ze getuchtigd zolang zij in dit leven zijn. Doch niet gedood; hun aanneming tot kinderen om Christus' wil is een rechtvaardige en eeuwige waarborg dat richterlijke straffen hen niet treffen kunnen en zullen.

Met bastaarden handelt de Heere anders, bastaarden zijn geen wettige kinderen en daarom ook geen erfgenamen, zij mogen in de zichtbare kerk enige uitwendige gelijkheid vertonen en veel aanmatiging openbaren, doch ze zijn vreemd van het werk der wedergeboorte. Zacharias, cle geslagene met stomheid was geen bastaard, zijn naam betekent: de Heere gedenkt; de eeuwige vredesgedachten van Jehova golden ook hem, alsmede zijn vrouw Elizabeth. Van beiden deelt de Heilige Geest cloor Lucas mede dat ze rechtvaardig voor God waren, uit vrije genade door de toerekening van Christus' gerechtigheid, stonden ze weer in een rechte verhouding tot God en wandelden als kinderen des Lichts.

In de dagen van Herodes de Eclomiet, koning over Juda, en moordenaar van velen, waren niet veel van zulke adventskinderen te vinden: een Simeon, een Hanna, enkele herders, welke behoorden tot het kleine getal dergenen clie de vertroosting der verlossing verwachten door de komst van Sions Verlosser. In die dagen was Zacharias, de priester, cloor het lot aangewezen om te reukofferen, dus door Goddelijk beleid opgelegd om 's morgens en in cle namiddag cle dienst der gebeden te leiden en alzo een schaduw te zijn van de komende priester, welke op grond Zijner offerande met Zijn voorbidding steeds voortreedt bij de Vader.

Treffende stonde voor Zacharias en.... onvergetelijk wat bij het reukofferaltaar plaats vond, want als een amen op het gebed, stond aan de rechterzijde van het reukofferaltaar een heilige en zeer voorname hemelbode, gezonden door de grote Hoorder des gebeds. Ontroering en vreze overvalt Zacharias, doch het woord des engels: „vrees niet" heeft een geruststellende en vatbaar makende uitwerking zodat cle troostvolle tijding: „Uw gebed is verhoord", tot zijn besef kan doordringen.

Gebedsverhoring, o wonder van Gods trouw aan Israël, nooit gekrenkt; verhoort cle verzuchtingen en krachtige smekingen om cle komst van cle beloofde Messias. Tevens boodschapt cle engel

aan Zacharias de voorafgaande komst van Christus' wegbereider, eeuwen te voren door Jesaja aangekondigd als de Stem des roependen in de woestijn, en in Maleaehi 3 genoemd mijn engel, clie voor mijn aangezicht cle weg bereiden zal. Deze vriend des Bruidegoms zal uit Zacharias en Elizabeth geboren worden door een Goddelijk genadewonder, gelijk Israëls volksgeboorte uit Abraham en Sara, opdat in deze wondervolle geboorte zal worden getekend clat het plaatstbereidende werk voor Christus ook en alleen Gods werk is.

Deze goddelijke boodschap, door Gabriël gebracht, werd door Zacharias voor onmogelijk gehouden, vanwege zijn ouderdom alsmede de hoge leeftijd zijner vrouw. In deze godzalige ambtsdrager verheft zich cle kracht des ongeloofs, en zijn lippen openen zich, niet gelijk Maria, cle moeder des Heeren: „Mij geschiede naar Uw woord", doch: „Waarbij zal ik clat weten". Hoe duidelijk wordt ten deze het ongeloof getekend als een tegenwerkend en tegensprekend zond ever mogen, lijnrecht ingaande tegen cle waarheid van Gods mond. Ongeloof is dc onheilige zondewortel, welke de levensboom van het persoonlijk menselijk leven draagt en voedt en veelzijdige vruchten voortbrengt. Niet alleen in een wereld welk vreemd is aan cle bijzondere openbaring Gods, gegeven in Zijn woord, doch juist claar, waar cle kandelaar zijn licht verspreidt. Ziet het in de adventstijd waarin Zacharias leefde. Ambtelijk werd geofferd en. . gebeden, want zonder dit alles kon Israël niet leven, doch vervulling en verhoring, neen, clat is onmogelijk, dan geldt het, ik ben oud en mijn vrouw is verre op haar dagen.

Sara had gelachen bij het zijdelings horen van de spoedige vervulling betreffende Izaaks geboorte en ze is bestraft geworden door de Engel des verbonds: Zou iets voor cle Heere te wonderlijk zijn? Zacharias wordt geslagen met stomheid. omdat hij Gods woorden niet geloofde. Doch cle vervulling van Gods Woord, door Gabriël verkondigd, is niet afhankelijk van Zacharias' geloof, want... Hij houdt getrouw Zijn Woord. Hoe smartelijk en beschamend zijn zulke Vaderlijke tuchtingen voor 's Vaders kinderen, als gedwongen zwijgen hun treft en cle bittere vruchten des ongeloofs als gal en alsem hun ingezonken geestelijk leven gebonden houdt. Tijdelijk ongeschikt voor het ambtelijk leven, moet Zacharias zich terugtrekken, geen woord kan hij spreken tot zijn beminde vrouw, ook zij deelt in het leed, ook zij wil de eerste vijf maanden na haar bevruchting verborgen blijven. Haar man geloofde niet vóór hij zag, toen hij de vervulling merkte, kon hij niet spreken. Gods werk aan haar wilde ze niet blootstellen aan de smaacltaal dergenen die daar onvruchtbaarheid jarenlang hadden bespot. Want in cle zesde maand zou ieder moeten spreken:

Dat werk is door Gods alvermogen, Door 's Heeren hand alleen geschiedt. Het is een wonder in onze ogen, Wij zien het, maar doorgronden 'f niet.

Voor Zacharias draagt cle tuchtiging een tijdelijk karakter; gedwongen zwijgen tot op de tijd, ja de dag, dat deze dingen geschied zullen zijn, - tot ware oefening zal zulks leiden, want deze tijd kan ons zijn tot ons nut, opdat wij Zijner heiligheid zouden deelachtig worden en.... alle kastijding als clie tegenwoordig is, schijnt geen zaak van vreugde, maar van droefheid te zijn; doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid, degenen clie door haar geoefend zijn. Dit geldt nu al degenen clie cle Heere met een eeuwige liefde bemint, want Hij tuchtigt en geselt een iegelijke zoon en dochter die Hij aanneemt, tot op de tijd dat cle band van gedwongen zwijgen verbroken wordt. Deze tijd breekt aan wanneer het geloof een schrijftafeltje eist en schrijven mag: Johannes is zijn naam, clan zullen allen die het zien met verwondering horen:

Lof zij de God van Israël, De Heer', die aan Zijn erfvolk dacht, En door Zijn liefderijk bestel, Verlossing heeft teweeg gebracht. Een hoorn des heils heeft opgerecht, 't Geen Davids luns was toegezegd, Dat wil Hij ons nu schenken, Gelijk Gods trouw van 's aardrijks [ochtendstond, Door der profeten• wijzen mond, Zich hiertoe aan de vaderen verbond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen