De inwoners van Tyrus en Sidon

Op verschillende plaatsen in Gods Woord kan men lezen over de inwoners van Tyrus en Sidon. De Tyriërs worden o.a. genoemd in 1 Koningen 7 vers 13, terwijl Psalm 87 zegt: „ziet, de Filistijn en de Tyriër met den Moor, deze is aldaar geboren."

Over de historie van Tyrus en Sidon willen wij in dit artikel iels schrijven. Temidden van de bloedige tonelen die zich afspelen in Assyrië en Medië, wonen de inwoners van Tyrus en Sidon, kortweg de Feniciërs genoemd. Dit nijvere volk voer reeds met hun schepen over de zeeën zonder dat andere volken er zelfs maar aan dachten. Ja, zij voerden de vloten van koning Salomo naar de kusten van Afrika en Tarsis en keerden met hun schepen volbeladen met goud, zilver, ivoor en edelgesteenten in de thuishavens terug.

De cederen van Libanon werden gebruikt om hun schepen te bouwen. Het touwwerk en de zeilen haalden zij uit Egypte. De Feniciërs haalden ook grote rijkdommen uit de zuidelijke gedeelten van Spanje. Cadix werd de stapelplaats van deze grote handel.

Een Tyriër, Hiram genaam (zie 1 Kon. 7) bouwde de schitterende tempel van koning Salomo. De kostbare metalen kwamen uit Tyrus en Sidon.

De kleding van de Feniciërs was wijd en zijd beroemd. Alle koningen kochten van hen het purper. Men zegt, maar dit is niet zeker, dat een herdershond een schelpdier tussen zijn tanden verbrijzelde. Langs de bek droop een schitterende vloeistof. Later gebruikte men deze vloeistof om er de stoffen mee te verven.

Fenicië was een gedeelte van het land Kanaan. Sidon was de eerste hoofdstad maar werd door de Filistijnen ingenomen en geplunderd. Door de koningen van Judea, Egypte en Assyrië werd zij door het bekende Tyrus vervangen. Later werd Sidon weer opgebouwd.

De Tyriërs waren dikwijls aan vijandelijke aanvallen blootgesteld. Vele koningen wierpen begerige blikken op de rijke stad. Soms werd de stad jaren lang belegerd. De geschiedschrijvers zeggen dat er belegeringen bij waren van vijf en dertien jaar. Eindelijk onder de regering van hun koning Baal, overwon Nabuchodonosor hun hardnekkige tegenstand. De Tyriërs ziende dat zij verloren waren, vluchtten op hun schepen en lieten een lege stad achter. De overwinnaar verwoeste de stad.

Het oude Tyrus was op een oever gelegen, de Tyriërs bouwden een nieuw Tyrus op een nabijgelegen eiland en versterkten het zodanig dat het vrijwel onmogelijk was de stad te veroveren.

Maar.... op een keer vermoordden de slaven die de kooplieden in Tyrus in grote getale hadden gekocht hun meesters, maakten zich van de eigendommen meester en huwden met de weduwen en de dochters. Slechts een zekere Strato ontsnapte aan de dood omdat een trouwe slaaf hem het leven had gered. De moordenaars wilden echter een koning en men kwam overeen, diegene te benoemen die de volgende dag het eerst de zon zou zien. De slaaf van Strato kwam met deze mededeling bij zijn meester en deze zei tot hem: „Op het ogenblik, dat alle anderen, morgen naar het oosten zullen zien, om het verschijnen van de zon te bespieden, neemt gij een geheel tegenovergesteld middel te baat; wendt uw gelaat naar het westen, tegen het hoogste gedeelte van de hoogste toren der stad, en gij zult hetzelve door de eerste zonnestralen verguld zien." De slaaf volgde deze goed gemeende raad op en had succes. Hij was de eerste die de zon zag. De slaven, verbaasd door de slimme zet van hun makker eisten dat hij zou zeggen wie hem dat verteld had. Toen vertelde deze alles en de slaven riepen eenparig Strato tot koning van Tyrus uit. Na zijn dood volgde zijn zoon hem op en de koningskroon bleef lange tijd in de familie. De laatste koning was Azelmius. Onder diens regering verscheen Alexander voor de stad Tyrus. Hij wilde zei hij, „de misdaden straffen, tweehonderd jaar vroeger door deze slaven bedreven, en de vrije burgers wreken, welke zij vermoord hadden."

Het beleg duurde lang en de tegenstand van de Tyriërs was verbluffend maar Alexander liet een dijk aanleggen om het eiland over land te kunnen bereiken. De dijkwerkers werden voortdurend door de belegerden bestookt. Zij wierpen met stenen en schoten brandende pijlen op hen af. Vanaf de muur werd kokende olie op hen geworpen. Na verloop van zeven maanden namen de Macedoniërs de stad stormenderhand in en lieten tweeduizend man verdrinken. De wraak van Alexander was vreselijk. Hij liet tweeduizend Tyriërs van het slavengeslacht rondom de muren van Tyrus kruisigen. Wat een vreselijk gezicht moet dat geweest zijn. Tweeduizend mensen hingen aan kruisen. De afstammelingen van Strato werden door Alexander gespaard.

De stad werd vernield en tot de grond toe afgebroken. Op de puinhopen bouwde Alexander een nieuwe stad die in de loop der tijd onder het beheer van de Macedoniërs bleef.

doniërs bleef. Tyrus had afgedaan, maar.... „het zal Tyrus en Sidon verdraaglijker zijn in de dag des oordeels dan ulieden" sprak eenmaal Christus. Het volk van Tyrus en Sidon kende de Koning der Koningen niet. Het waren heidenen, en als zodanig zijn zij geoordeeld geworden. Wat zijn wij dan bevoorrecht. Wij hebben Gods Woord, dat wijs kan maken tot zaligheid. Wij zullen met dubbele slagen geslagen worden indien wij geen acht slaan op zo'n grote zaligheid. Wat moet het dan ons niet aangrijpen wat de dichter van Psalm 87 zingt:

Tyriërs, Palestiners ende Mooren, Zullen in mijn kerke voortgebracht zijn, Men zal spreken, dat in dat Sion mijn, allerlei volk bijeen Mij werd geboren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen