LEVEN EN DOOD

In de heiden wereld vieren on-en bijgeloof hoogtij. Al meerdere malen is hierop gewezen. Ook legenden hebben een taai leven. Door die legenden heen horen we bekende dingen, die in de loop van de eeuwen sterk verwrongen zijn.

Ieder kind kent in het Shangani-reservaat de volgende legende:

„Heel lang geleden zond de grote schepper twee kleine dieren naar de mensenkinderen, elk met een verschillende, maar belangrijke boodschap.

De langzame, dromerige kameleon was door Unkulunkulu, de God van alle dingen, opgeroepen. Hij ontving de opdracht om naar de mensen te gaan met een bizondere boodschap, die een belofte van eeuwig leven voor alle mensen bevatte. De groene (larve-eyed) grootogige kameleon herhaalde langzaam en peinzend de belofte van eeuwig leven voor het mensdom. Hij keerde zich om en maakte zich klaar voor zijn lange reis naar de woonplaats van het menselijk geslacht. Hij scheen al moe voordat hij goed en wel begonnen was en scheen niet te begrijpen welk een gewichtige boodschap in 't belang van het welzijn der mensen hij bij zich droeg.

Tegelijkertijd was ook de bijdehande hagedis bij de grote schepper geroepen. Terwijl hij voor Unkulunkulu stond, keek hij met zijn schitterende oogjes om zich heen en luisterde naar de ernstige boodschap, die hij aan de mensenkinderen over moest brengen.

„Iedereen die geboren is, zal zeker sterven en niet leven." Deze gewichtige woorden schenen niet veel indruk te maken op de vlugge en levendige hagedis. Zonder enige inspanning draaide hij zich om en maakte dat hij weg kwam, zó snel, dat men niet kon zien, dat hij zijn korte pootjes bewoog. Hij spoedde zich voort op zijn weg naar de woonplaats van het menselijk geslacht.

De kameleon knipperde met zijn dromerige ogen en hield stil, om naar de haastige hagedis, die zonder te groeten er vandoor ging, te kijken.

Toen de hagedis in de woonplaats der mensen aankwam, werd zijn verschrikkelijke boodschap van de dood, waarmee hij door de grote regeerder tot hen gezonden was, zonder nader onderzoek voetstoots aangenomen.

Heel lang daarna arriveerde eindelijk de kameleon. „Ik ben tot jullie gekomen met een zeer belangrijke tijding van de grote schepper, " zo begon hij.

Een luid hoongelach steeg op. Het volk zei hem, dat al heel lang geleden, de hagedis hun een boodschap van Unkulunkulu had gebracht. Deze hadden ze aangenomen. Waarom dan nu nog naar een belofte van eeuwig leven geluisterd? „Je kunt beter terug gaan met je goed nieuws, kameleon! Wij zullen je toch niet geloven."

En zo gebeurde het, dat onze voorouders heel lang geleden de dood over zich haalden en dat wij nu ook allen moeten sterven."

Zo luidt de legende.

Hier zien we een duidelijk bewijs, dat 40 eeuwen van animisme de herinnering onder het volk van wat Noach aan zijn nageslacht heeft verteld, niet totaal heeft kunnen uitwissen. De geschiedenis van de hof van Eden en de intrede van de dood in de wereld, is via tal van generaties van mond tot mond gegaan en zo ontstond een vertekend beeld van wat er in den beginne aan het menselijk geslacht was bekend gemaakt.

Van deze legende kunnen de zendelingen uitgaan om cle zuivere Boodschap te brengen. Ze hebben clan een bekend aanknopingspunt.

Op ongeveer deze wijze kunnen ze te werk gaan: De grote Schepper (in het Zoeloes en Sindebele genaamd Unkulunkulu) heeft lang geleden aan Zijn dienstknechten opdracht gegeven om in een speciaal Boek, het Woord van God, de juiste toedracht te schrijven.

Wij lezen in dit Boek, de Bijbel, dat God cle mens schiep om eeuwig te leven, en dat er een buitengewone vriendschap bestond tussen God en de mens. Maar cle mens was ondankbaar tegenover God en werd Hein ongehoorzaam. Omo o dat Adam en Eva tegen God zondigden en omdat wij ook nu doen wat tegen Zijn wetten strijdt, hebben wij de dood en verdoemenis over ons gehaald. God zond niet cle hagedis met de boodschap des doods tot ons, maar Hijzelf sprak dit vreselijke oordeel over ons uit.

Maar cle Heere heeft in Zijn grote goedheid in cle Bijbel ook een boodschap van leven, eeuwig leven, voor de gevallen mens laten beschrijven. En God zond niet een kameleon met cleze belangrijke tijding, maar zond Zijn eigen Zoon, de Heere Jezus Christus, in de wereld, om de dood, die de vrucht was van de zonde, weg te nemen en heeft weer de weg tot het eeuwige leven voor de mens geopend, doordat Hij Zijn eigen leven aflegde.

Dat eeuwige leven is Hem, cle enige waarachtige God, te kennen en Jezus Christus, Die Hij gezonden heeft (Joh. 17 : 3). Deze woorden sprak cle Heere Jezus, toen Hij tot Zijn Vader, Unkulunkulu, de almachtige God, bad. Op een andere plaats lezen we in clat speciale Boek cleze waarheid over dood en leven in Rom. 5 : 17.

Wat wij je clan geloven? De oude afrikaanse legende over cle hagedis en de kameleon, die je geen enkele weg van hoop ontdekt, of cle welmenende aanbieding van het heil uit Gods Woord, clat Jezus Christus cloor Zijn komst op deze aarde voor zondaren verwierf?

„Geloof in de Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden." Deze boodschap komt nog tot allen, die geen raad meer weten, omdat ze gewaar worden, clat ze oncler het oordeel des doods liggen en een schuld bij God hebben, die ze zelf niet kunnen betalen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen