Een bladzijde voor en van onze jeugd

Een praatje vooraf

Wat gaat de tijd toch snel. Het lijkt me nog maar zo kort geleden dat ik aan de vorige bladzijde begon en zie, het is al weer veertien daag geleden. Nu moet ik weer beginnen. Wat zal er nu weer uit de bus komen. Allereerst heb ik een appeltje met jullie te schillen, want jullie vallen me hard tegen. Ik dacht, dat jullie het zo prettig vonden om een eigen bladzijde in „Daniël" te hebben en dat jullie zo graag de vragen beantwoorden, die ik regelmatig stelde. Maar nee hoor, de moed is er bij de meesten al uit. Het schijnt te veel werk te zijn. Vorig jaar deden er 90 jongens en meisjes mee, en nu, schrik niet, slechts 50. Waar zit dat toch in, jongelui? Ik moet toch niet gaan denken, dat jullie je ergens meer voor interesseren. Of vinden jullie onze bladzijde te flauw? Dat hoop ik echt niet, want ik weet niet hoe we het anders moeten doen. Laat die jongelui, die nooit meedoen, nu ook eens iets opsturen of laten zij juist eens vragen stellen.

Gelukkig hebben niet allen me in de steek gelaten. Ik ga rustig door met m'n 50 vrienden en vriendinnen. Ik zal de anderen nog één kans geven om mee te doen. Zij kunnen met deze nieuwe serie meedoen, dit is echter de laatste kans voor dit seizoen. Ik ben benieuwd!!!

De nieuwe opgave

Was de eerste erg gemakkelijk, deze is behoorlijk moeilijk, vooral voor onze kleineren van 8, 9 en tien jaar. Voor hen volgt er hier onder iets wat makkelijk is. Eerst dus de groten. In het hiervolgend opstel ontbreken 20 namen. Stuur ze mij per brief of briefkaart voor 3 november.

Prins Maurits.

Na de moord van (1) in 1584 door (2) was er in ons land grote verwarring. Men zocht hulp in het buitenland en de Engelse koningin (3) stuurde ons hulp in de persoon van (4). Gelukkig was Prins Maurits een goed veldheer, die met behulp van zijn neef (5) de vijand afbreuk deed. Naast deze veldheren stond de grote staatsman (6). Het eerste grote succes was wel de verovering van (7) in 1590. Een list van de Spanjaarden om (8) bij verrassing te nemen mislukte door de bekende hooiplukkende jongens. In 1592 overleed de Spaanse landvoogd (9), hij werd opgevolgd door (10). Maurits oudste broer (11) werd vrij gelaten en kwam naar ons land. Onze handelsschepen hadden veel te lijden van de kapers uit (12), met hen diende afgerekend te worden. Leger en vloot trokken op en de slag werd gewonnen door Maurits. Dit is de bekende slag bij (13) in 1600. Ook de jonge Prins (14) was hierbij tegenwoordig. Het twaalfjarig bestand betekende geen rust, want er woedden felle godsdienstige twisten. Op de bekende synode (15) werden de (16) veroordeeld. Jammer genoeg had ook de bovengenoemde staatsman hun zijde gekozen. Zijn vrienden 17) en (18) werden ook gevangen gezet. De laatste ontsnapte uit het slot (19) in de boekenkist. Maurits had de zijde der (20) gekozen.

Zoek je geschiedenisboek maar op en tracht de namen te vinden. Altijd meedoen ook al weet je ze niet allemaal. De kleineren van 8, 9 en 10 moesten het volgende doen. Ze moeten me 20 namen uit de Bijbel opgeven op de volgende manier. Ieder woord begint met de laatste letter van het vorige, b.v. Adam - Mozes - Samuël - Levi.

Jullie moeten allemaal met Adam beginnen.

Van 't jaar geef ik nu eens een boek aan de beste van elke leeftijdsgrens. In totaal komen er acht opgaven.

Een gedicht

van Jannie Boogaard uit Grijpskerke

't Grootste

Ergens in een rustig dorpje, Had zowat van huis tot huis, Ieder van de dorpsbewoners, Veel te worst'len met een kruis. Ziekte, tegenslagen, zorgen Drukten op de mensen zwaar. Ze bespraken al die dingen, Vele malen met elkaar. Ieder meent: „Mijn kruis is 't grootste, En het zwaarste bovendien." Ja, de een zei tot de ander: „Moet je 't onze maar eens zien!"

„Ik heb tegenslag in zaken." „Ik in huis en in de schuur." Weer een ander zat te zuchten: , , 't Is bij ons van lange duur." Kortom, niemand gaf 't gewonnen, Dat zijn kruis het zwaarste was. En zo zat men maar te klagen Ook al kwam dit niet te pas. Eind'lijk zou men eens gaan keuren, Wie nu had het grootste kruis. En de boodschap ging door 't dorpje: „Zet je kruis eens buiten 't huis."

Toen die dag was aangebroken, Bleek er dat in zeker straat, Voor één van de grootste huizen Helemaal geen kruis zelfs staat. „Zie je wel, " sprak d' een tot d' ander „Dat is een gelukkig huis! Hier geen ziekte, hier geen zorgen, Hier is in 't geheel geen kruis."

Nauw'lijks is men uitgesproken, Of daar opent zich de deur. „Kom maar binnen, kom eens kijken In de gang, " zegt Janus Treur. En wat zagen de bezoekers In de grote gang van 't huis? Iets wat men daar niet verwacht had, Namelijk een heel groot kruis.

„Kijk, " zo sprak toen de bewoner, „Dit is 't kruis van Janus Treur, 't Is zo groot, het kan onmoog'lijk Zelfs door deze grote deur."

Aller oordeel luidt eenstemmig: Daar waar men 't niet had verwacht, Werd het zwaarste kruis gedragen, Maar men hoort er nooit één klacht.

Dat is moedgevend

Zo nu en dan blijkt het dat ook de ouders graag onze bladzijde lezen en dat ze zelfs eens iets op sturen. Zo ontving ik kort geleden dit opstel van een moeder. Dank U hartelijk mevrouw, ik hoop dat er nog meer zulke moeders zijn.

De geschiedenis van een Afrikaans meisje

Soms maakt God gebruik van de grote wreedheid der heidenen om de bijbel te verspreiden. Op een avond kroop een leeuw in Afrika een hut binnen, greep een klein meisje van ongeveer 6 jaar en sleepte haar weg. Het kleine meisje gilde. Haar ouders hoorden het. Ze renden schreeuwend en gillend achter de leeuw aan. Nadat hij haar een eind meegesleept had, liet hij haar vallen en rende weg. Haar ouders namen haar mee naar huis. Ze was vreselijk gewond door de grote, scherpe tanden van de leeuw. Haar vader dacht, dat ze zou sterven aan haar wonden. Hij sprak er met z'n vrouw over en zij besloten de volgende dag, zoals de heidense gewoonte was, dat, daar ze niet zou kunnen blijven leven, het niet de moeite waard was, nog enige zorg aan haar te bestelen. Daarom stelden ze haar voor de keus: óf nu dadelijk levend begraven te worden, óf naar het bos gebracht en daar alleen gelaten te worden. Hoe waar is het bijbelwoord: de donkere plaatsen der aarde zijn vol wrede gewoonten.

Het meisje koos het bos. Ze werd er gebracht en alleen achtergelaten, bloedend en gewond, met niets als een beetje rijst en water. Het arme kind wist, dat er dichtbij een zendeling woonde. Ze bedacht dat ze kon proberen naar zijn huis te kruipen, want zij kon niet lopen. Terwijl ze probeerde vooruit te komen, stuurde God de zendeling op die weg. Hij tilde haar op en droeg haar naar zijn huis. Haar wonden genazen en ze werden beter. Ze bezocht de zendingsschool. Ze werd een Christin en toen onderwijzeres en hielp de Bijbel onder de heidenen verspreiden.

Overgenomen en vertaald uit: „The Banner of Truth", blad van de Geref. Gem. in de U.S.A. en Canada, september 1960.

En tenslotte

moet ik weer eindigen. Onze bladzijde is vol. Jullie hebben weer veel te doen. Het woord en de daad zijn aan jullie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen