Zondag in Zoutelande

In 't kleine dorp met zoveel vreemdelingen, die zich vermeien op 't rumoerig strand, staat 't kerkje, afgetrokken aan de rand, en noodt tot luisteren naar lioger dingen.

De kleine groep wordt opgewekt tot zingen, tot mee te bidden voor Vorstin en land; men hoort de heil'ge Wet van hoger Hand, het eeuwig Woord, dat diep in 't hart moet dringen.

Hier klinkt uit vroeger eeuwen nog een stem van troost en van vermaan en spreekt van Hem, Die allen aanraadt zich van 't kwaad te wenden.

De kleine schare, rondom 't Woord bijeen, zingt plechtig cl' oude psalmen van Datheen, terwijl z op 't strand de Dag des Heeren schenden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen