De opvoeding der jeugd achter het ijzeren gordijn

In de Sowjet Unie wordt grote spoed gezet achter een uitbreiding van het aantal kostscholen voor jongens en meisjes. De aanleiding daartoe is tweeledig: cle Sow r jet regering hoopt op deze wijze te komen tot een intensievere politieke opvoeding van cle jeugd en cle moeders te bevrijden van de verzorging der kinderen, zodat ze in fabrieken en op boerderijen kunnen gaan werken.

Het stelsel der kostscholen werd in het najaar van 1956 ingevoerd naar aanleiding van een plan clat Chroestsjow eerder in dat jaar had geopperd. Er zijn nu reeds 180.000 leerlingen op dit soort scholen ingeschreven, maar volgens cle plannen moet dit aanzienlijk worden uitgebreid. Men neemt aan clat er over 6 jaar 2.5 miljoen kinderen meer uitgebreid onderwijs zullen volgen op clit soort instellingen, maar clat is toch nog geen 10 procent van het aantal leerlingen in die leeftijdsklasse. Het ligt evenwel in de bedoeling om uiteindelijk vrijwel de gehele bevolking van de zogenaamde middelbare school in kostscholen onder te brengen.

Ook die kinderen die nog te jong zijn voor cle lagere school, zullen op cle een of andere wijze „in de kost"' worden gedaan in cle kinderbewaarplaatsen, waardoor de moeders reeds een paar weken nadat cle babies zijn geboren, weer hele dagen kunnen werken. De plannen gaan zelfs zover clat er naar gestreefd wordt de last van de kinderverzorging letterlijk vanaf cle geboorte tot aan de rijpere leeftijd van cle ouders over te nemen. Indien deze plannen inderdaad zo ver zouden worden doorgevoerd clan kan het niet uitblijven of de uitwerking daarvan op het gezinsleven en cle maatschappelijke organisatie zal zeer groot zijn. Kostscholen verrijzen nu overal als paddestoelen uit de grond en er wordt in de pers heel wat aandacht aan besteed. De leerlingen zien hun ouders slechts in de vakanties en, als cle scholen gunstig zijn gelegen, ook tijdens het weekeinde.

Voor cle ouders clie in staat zijn het kostgeld te betalen varieert clit van 8 tot 25 procent van hun inkomen. Bij de toelating tot cle scholen wordt echter voorrang verleend aan wezen, kinderen met één ouder of met invalide ouders en aan kinderen uit zeer grote gezinnen.

Volgens Sowjet maatstaven zou de kostschool veel beter zijn dan de gewone school, omdat het verblijf gedurende het ganse etmaal in dezelfde omgeving de leerling beter in staat stelt tot volle ontplooiing te komen. De dagindeling is zeer intensief benut: er gaat geen ogenblik verloren. Ook de partij ressorterende jeugdorganisaties, zoals Komsomol zijn buiten de lesuren zeer actief: vaak wordt door middel van klasgenoten een pressie uitgeoefend om de politieke eenvormigheid te verzekeren. Weerspannige leerlingen worden voor vergaderingen van medeleerlingen gedaagd om daar verantwoording voor hun wangedrag af te leggen.

De kostscholen vormen blijkbaar een belangrijk politiek werktuig. Veertig jaar na cle revolutie is cle partijleiding nog steeds niet tevreden over het zogenaamde ideologische peil van cle bevolking en het hardnekkig voortleven van „bourgeois denkbeelden".

Onder de jongere generatie zijn er nog velen, clie zich afzijdig houden van de communistische ideeën, vooral aan de universiteiten. Men streeft er nu naar met behulp van deze kostscholen reeds bij zeer jonge kinderen „vreemde" denkbeelden uit te bannen en te voorkomen dat deze later weer vat op de jeugd krijgen.

Dat wil niet zeggen, clat cle schooljeugd nu ook zal worden bloot gesteld aan lange politieke redevoeringen. De jeugd wordt op cle kostscholen op veel subtieler en wetenschappelijker manier bewerkt door zorgvuldig geselecteerde en opgeleide leerkrachten. Het doel is natuurlijk in cle eerste plaats cle jongere generatie verre te houden van elke van hogerhand veroordeelde zienswijze en levenshouding. Het godsdienst onderwijs, waarvoor vrijwel uitsluitend het huisgezin is aangewezen, zal volledig uit de gezichtskring van het kind verdwijnen en de invloed van ouders en staat op de opvoeding van het kind zal voortdurend meer ten voordele van de staat overhellen.

Arme jeugd ! Arme ouders !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen