Paasfeest

Christus zegt in de tekst tot Johannes op Patmos: „Ik ben dood geweest."

De dood heeft een geweldige macht. Hij is de bezoldiging der zonde en er is geen mens, die zijn ziel kan redden van het graf. Wij liggen allen in de ontzettende greep van de dood besloten en ziju waardig door onze zonde om daar eeuwig in weg te zinken.

Maar nu gaat de Heere Jezus hier in de tekst het heilgeheim ontsluiten, dat Hij de dood is ingegaan, plaatsbekledend voor Zijn Kerk. Hij heeft als de goede Herder Zijn leven gegeven voor Zijn schapen. Hij heeft de straf gedragen in de plaats van de Zijnen en door Zijn dood een verloren volk met God verzoend.

„Ik ben dood geweest." Hij, de eeuwig Levende, is waarlijk gestorven. Hier ligt dan ook de troostbron van het Evangelie der genade.

„Ik ben dood geweest, " dat wil zeggen: het werk der verzoening is volbracht, er is een volkomen verlossing aangebracht door een volkomen Zaligmaker.

De liefde, die Hem bewoog te sterven was een levende liefde en nu blijft de verdienste van Zijn dood van eeuwig geldende kracht.

Nog is er een volheid van genade en leven in Hem, Die dood is geweest. In Hem is de fontein van het levende water, Bethlehems bornput.

Daarom: „Wie dorst heeft, komt tot Mij en drinke — en die wil, kome en neme van het water des levens om niet."

Hij zegt: „Ik ben dood geweest." Immers, Hij is niet in de dood gebleven, doch Hij heeft de dood overwonnen, Hij heeft de dood achter zich. Het graf kon Hem niet besluiten, de dood moest Hem loslaten, omdat Hij de prikkel des doods had gebroken.

Als Christus in de dood was gebleven, was er nog geen zaligheid mogelijk, docli Hij heeft de dood verslonden tot overwinning en het leven aangebracht, want Hij spreekt in de tekst: „En zie, Ik ben levend in alle eeuwigheid."

Omdat Christus de dood is ingegaan, is nu voor Gods kinderen de dood van karakter veranderd. De dood is voor hen geen vloek meer, geen straf op de zonde meer, maar alleen een afsterven van de zonde en een doorgang tot het eeuwige leven.

Ja omdat Christus uit de dood is opgestaan, en eeuwig leeft, zullen nu ook de Zijnen eeuwig leven. Hij zegt: „Ik leef, en gij zult leven."

Vrienden, wij moeten allen sterven. Steeds worden we daar weer aan herinnerd. Wij denken aan onze geliefde vriend en ambtsbroeder, ds. J. W. Kersten, die de vorige week zo onverwacht uit dit leven werd weggenomen.

Vrienden. Hij is verlost, God heeft hem welgedaan.

Nog de avond vóór zijn sterven had hij met vrienden gesproken over het hemelleven. Wat was hij er toen vol van, dat er in de hemel nu zondeloze liefde zal zijn, om daar God eeuwig volmaakt, zonder zonde, te mogen lief hebben en in Zijn zalige gemeenschap te verkeren. En een enkel uur later mocht hij verkrijgen, waar hij die avond heimwee naar had.

Maar vrienden, hoe staat het nu met ons? Als wij buiten Christus sterven, zullen wij straks met ons sterven dieper zinken dan het graf, want dan zullen wij wegzinken in 's afgronds donkere nacht. Doch welk een blijde toekomst wacht hun, die Hem waarlijk kennen en als een verloren mens Hem als Zaligmaker hebben ontmoet. Omdat Hij dood geweest is en nu leeft, zullen zij niet sterven, maar leven door Hem en erven het zalige goed, dat Hij verwierf met de prijs van Zijn bloed.

Als ge nog vreemdeling van de genade zijt, lezer, val Hem te voet, eer het te laat is.

„Wie Hem nederig valt te voet, Zal van Hem Zijn wegen leren."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen