Terug naar Pinksteren ?

Wij zijn dus bezig om met elkaar te spreken over de genezing op het gebed. We hebben de vorige keer gezien hoe men daarbij uitgaat van het standpunt, dat op een gelovig gebed om genezing, de verhoring moet volgen.

Men verdedigt dit standpunt met een beroep op Gods Woord en men brengt daartoe twee argumenten naar voren.

Het eerste argument is, dat de verlossing, die Christus heeft verworven de totale mens omvat. Niet alleen de ziel dus, maar ook het lichaam. Men wijst daarbij op Jesaja 53, waar we lezen, clat Hij al onze krankheden gedragen heeft. Welnu, zo zegt men, als dit zo is, dan moet dat ook blijken.

Dan moet ook een gelovige zieke door persoonlijk gebed of door cle voorbede van anderen van zijn ziekte worden genezen, want Christus heeft zijn krankheden gedragen.

Laten we deze gedachte eens een ogenblik toetsen aan Gods Woord.

Als men zegt, dat Christus' verlossingswerk de totale mens omvat, niet alleen zijn ziel, maar ook zijn lichaam, clan is dat een onomstotelijke waarheid. Maaide conclusie, die men hieruit trekt, clie is niet juist.

Want nu gaat men zeggen clat nu niet één gelovige meer ziek mag zijn, omdat Cliristus hem ook naar het lichaam verlost heeft en zijn krankheden gedragen heeft en dit is tegen Gods Woord.

Immers wij leven nu nog in een wereld, die de vloek der zonde draagt en ook Gods kinderen hebben hier op aarde nog te maken met de gevolgen der zonde. Die worden hier nog niet van hem weggenomen. Hier blijft hun lichaam tot de dood toe een vernederd lichaam.

Daarom schrijft Paulus ook in Romeinen 8, dat ook Gods kinderen, die de eerstelingen des Geestes hebben, zuchten, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van hun lichaam." Straks, in de bedeling, die komt, dan zal Christus' verlossing ook volkomen herstel van het lichaam omvatten. Dan, met de jongste dag, dan zal ieder van Gods kinderen opstaan met een verheerlijkt lichaam, zonder enig gebrek, verlost van alle zonden en zonder gevolgen en dan zal de volle vrucht van Jesaja 53 er zijn: „Hij heeft onze krankheden gedragen." Maar dat is hier nog niet.

Zeker, de Heere kan als vrucht van Christus' verlossingswerk één van de Zijnen herstellen van een ziekte, maar de Heere kan zulkeen ook ziek doen blijven en niet herstellen om hem zo door clat lijden te louteren en te heiligen.

Daarom mag er gebeden worden om herstel van een ziekte, maar dat gebed mag nooit worden een zoeken af te dwingen van cle herstelling, zoals men dat vindt in de kringen der gebedsgenezing, maar het gebed moet altijd een voorwaardelijk karakter dragen: „Heere, niet mijn wil, maar Uw wil geschiede".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen