Worms de Lutherstad

Wie vandaag de dag het zuidwestduitse stadje Worms binnengaat, moet niet verwachten, dat hij veel ziet van de roem van Worms' verleden. Nee zeker niet. De roem van de oude rijksstad en de bisschopszetel is in de loop der eeuwen verdwenen. Worms is een eenvoudig provinciestadje geworden. De historische gebouwen zijn niet meer. Van de plaats waar Maarten Luther op de befaamde rijksdag van 1521 zijn: „Indien ik niet overtuigd word uit Gods Woord, dat ik gedwaald heb, dan kan en wil ik niet herroepen. Hier sta ik. Ik kan niet anders. God helpe mij. Amen! ', uitsprak tegenover de groten der aarde is alleen maar een met mos en onkruid begroeide steenhoop overgebleven.

Het is niet te verwonderen, dat Worms veel ruïnes heeft. In de negenjarige oorlog hebben de Fransen veel verwoest en in de tweede wereldoorlog hebben cle Engelse bommenweqoers hun verwoestende sporen in het stadje achtergelaten. De Johanniterhof waar Luther eenmaal verblijf hield bestaat niet meer. Een brok stadsmuur met een klein poortje, clat het Lutherpoortje wordt genoemd is een van de weinige bezienswaardigheden. Door dit poortje probeerde Luther in 1521 cle stad te ontvluchten, vandaar cle naam Lutherpoortje. Nu moeten wij u erbij vertellen clat dit maar een legende is, zodat we er geen waarde aan moeten hechten. De heer Joh. Vreugdenhil schrijft het anders in het derde deel van de Kerkgeschiedenis (pag. 66): „Hoe het clan ook zij. Luther mocht ongehinderd vertrekken. God waakte over Zijn getrouwe dienstknecht en Hij neigde het hart van cle keizer, zodat deze zijn eenmaal gegeven woord nakwam. (Luther had immers een vrijgeleide) Wel kreeg Luther aanzegging zo spoedig mogelijk Worms te verlaten." In de onmiddellijke nabijheid van het Lutherplein staat het Luthermonument. In een folder van de plaatselijke VVV beweert men dat dit monument het grootste „Reformations Denkmal" ter wereld is. Misschien hebben zij gelijk, want het is bijzonder groot. Het monument houdt de herinnering levend aan cle belangrijke rijksdag van 1521. Het stelt Luther voor omgeven door twaalf mannen. Het zijn o.a. Petrus Waldus, Johannes Hus, Savonarola, Melanchton enz.

In het stedelijk museum herinneren de documenten rechtstreeks aan de rijksdag van 1521. De kostbare documenten heeft men verzegeld. Het museum heeft zelfs een origineel verslag van cle befaamde rijksdag. Verder zijn er geschriften van Luther en ook spotschriften op cle Hervormer.

Het kostbaarste bezit van het museum van Worms is de Lutherbijbel (1541). Deze Bijbel wordt zorgvuldig op een fraai bewerkte schrijn bewaard. Het is dó bezienswaardigheid van het museum. Luther schonk het Boek aan de Hohenzollern. Op het schutblad schreef hij zelf een ten geleide. Later heeft een van de Hohenzollerns het waardevolle Boek aan cle stad Worms geschonken.

Worms, de Lutherstad is het opschrift van dit artikel. Inderdaad, veel, veel is er gebeurd binnen de muren van deze stad, maar.... Luther is niet meer, hij was slechts een instrument in Gods hand. Het is verleden tijd, alleen. ...!

„Gods Woord houdt stand in eeuwigheid!" zong Luther. Dwars door het onmogelijke heen heeft dit Woord zich een weg gebaand van land tot lancl. Hoe Rome ook woedde, zij streed een vergeefse strijd, God sprak....!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen