Justinus de bastaard

(4).

Zijn huiselijk leven

In dit slotartikel willen wij nog enkele dingen aanstippen over het huiselijke leven van Justinus van Nassau.

Justinus was ongeveer twee en twintig jaar oud toen zijn vader een huwelijksplan voor hem beraamde. De Prins had het plan om zijn bastaardzoon uit te huwelijken aan de dochter van Sonoy, Emerentia. Justinus voelde er echter niets voor en vader Willem dreef het huwelijk niet door, hoewel hij er staatkundige bedoelingen mee had. Emerentia Sonoy stierf ongetrouwd en vijftien jaar later sloot Justinus een huwelijk uit liefde. Hij huwde toen met Anna van Mérode, de weduwe van de Engelse kolonel Morgan. Anna was een edele vrouw en Justinus vond in haar een waardig echtgenote.

De Staten gaven over dit huwelijk de volgende resolutie uit: „Compareert de Heere Admiraal Justinus van Nassau, verthoont, dat hij christelick, met consent van Syne Exc. mijn vrouwe de Princesse van Oranje en anderen van den Huize van Nassau, voorgenomen heeft een alliantie aen te gaan mette dochter van den Heere van Mérode, weduwe van den Colonel Morgan saliger, daertoe den daghe van feesten en solemnisatie des houwelick beraempt is te geschieden in Godes naem, van morgen en verthien daegen naest comende, verzoekende oversulcx dat de Heeren Staten zouden gelieven, hem die eere te doen, van desselve zyn feeste met Haer. E. presentie te cohonesteren en te vereeren. Is gerhesolveert ende geantwoordt, dat de Heeren Staten seer geerne verstaen hebben die voorgaende alliantie en daer over hem wenschen alle geluk ende voorspoet; dat Haar E. volgens syn begheren eenige uytten heuren sullen deputeren die ten voorz. feesten, ten daghe voorz. van hare E. weghen sullen compareren."

De Staten Generaal vereerden het bruidspaar met een geldsom van 2000 pond. De Staten van Zeeland gaven hem een gouden kop ter waarde van duizend gulden. De bruiloft werd gevierd in de Middelburgse Abdij. Lang kon Justinus niet in de huiselijke kring blijven. De Algemene belangen eisten hem op. De archieven zwijgen verder over zijn huiselijk leven. Wij vinden hem terug op de Hooigracht te Leiden. Zes jaar heef hij met zijn trouwe gemalin Anna daar gewoond. Twee zoons en een dochter werden uit dit huwelijk geboren.

Op 26 juni 1631, op twee en zeventigjarige leeftijd, stierf Justinus van Nassau. Zijn gemalin volgde hem ruim drie jaar later.

Een eenvoudige grafzerk in de Hooglandse kerk te Leiden dekt hun lichamen. Op die grafzerk zijn hun beeltenissen gebeiteld met de wapens der beide geslachten en de strijdhelm van Justinus.

Wij weten niet of Justinus van Nassau het geloof van zijn vader had. De historie zwijgt hierover. Maar waar de boom valt, daar blijft hij eeuwig liggen. Het past ons niet dit te beoordelen. Eén heeft geoordeeld en dat oordeel is rechtvaardig.

Justinus van Nassau wordt in onze geschiedenisboeken vrijwel niet genoemd. Het zou goed zijn als er eens een boek over hem werd geschreven. Het leek ons goed, deze vergeten Nassau, bij de herdenking van zijn vierhonderdste geboortejaar, uit de vergetelheid op te halen. Immers, ook hij heeft bijna zijn gehele leven, met inspanning van alle krachten, opgeofferd voor de vrijheid van godsdienst en geweten van de Lage Landen aan de Noordzee, en dan wel in het bijzonder van Zeeland en Utrecht. Hoewel uit een onwettige verhouding geboren, heeft hij getoond te zijn een waardige telg uit het doorluchte huis Nassau.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen