Zending in Rhodesia
MEDISCHE ZENDING
Dat de medische zending een belangrijke rol speelt op het zendingsveld, blijkt wel uit een brief van Jan van Woerden, die als volgt luidt: „Enige tijd geleden kwam een moeder met een kind van twee jaar op haar rug in mijn kliniekje om hulp. Het kind was met zijn beentje onder een osseslee terecht gekomen en daar het vreselijke pijn had, getroostte de moeder zich de inspanning om met het jongske op haar rug, de afstand van zeker 25 km door het oerwoud al te leggen.
Een vluchtig onderzoek wees uit, dat het beentje gebroken was. Hoewel het ongeluk al ruim tien uur geleden gebeurd was, had het ventje nog voldoende energie om vreselijk te gillen en te spartelen.
Met de primitieve middelen, die ik tot mijn beschikking heb (geen röntgenfoto, enz.), slaagde ik er in, onder biddend opzien tot de grote Heelmeester, om de stukken in het gips te krijgen. Toen ik er mee klaar was, bleek mij, dat het gebroken beentje iets langer was dan het normale. Om hem onder controle te houden, bepaalde ik een datum, waarop zij met hem terug moest komen.
Deze datum is al enige dagen verstreken, maar dat is niet zo vreemd. Hun tijdsindeling is niet zo nauwkeurig als bij ons; ze hebben geen kalenders. De dagen worden bepaald door de stand van de maan, maar heel precies gebeurt dat niet. Voor hen zelf brengt dat geen problemen, maar voor de medicus is het wel eens heel lastig. Als b.v. moet nagegaan van wanneer een zwangerschap dateert, klinkt het voor ons vage antwoord: „Toen de bladeren van de bomen kwamen." Of een andere maal: „Toen de regens begonnen." Voor al deze perioden hebben ze namen, in dezelfde geest, zoals bij ons vroeger de maanden werden aangeduid: grasmaand, oogstmaand, slachtmaand, enz.
Ik zal daarom maar afwachten of ze nog op komt dagen. Daar ze ook geen uurwerken hebben, wordt de tijdsbepaling gedurende de dag vastgesteld naar de stand van de zon. Als men b.v. aan wil duiden, dat er op een bepaald uur van de dag een dienst of samenkomst zal worden gehouden, dan doet men dat met de uitgestrekte arm. Door deze in horizontale richting naar het oosten te strekken, bedoelt men de vroege morgen of zonsopgang. Zonsondergang duidt men aan door de arm horizontaal in westelijke richting te strekken, en het middaguur door de arm verticaal omhoog te steken. De uren daartussen worden aangegeven door een bepaalde hoek met de aarde te vormen, die overeenkomt met de hoek, die de zon op dat uur met de aarde maakt. Veel blanke leerlingen hebben aan dit soort meetkunde een hele kluif. Ook voor windstreken hebben ze een sterk gevoel. Als ik met een gids door de rimboe rijd, en hem op een kruising vraag of we nu links-of rechts-af moeten, antwoordt hij heel nuchter: „Noord-oost of zuid-west", zelfs wanneer de lucht de gehele dag bedekt is geweest, zodat de stand van de zon niet is te bepalen. Zijn houding drukt dan uit: Die domme blanken toch; je gevoelt toch gewoon waar het noorden is!
Voor welke moeilijkheden ik me soms in mijn kliniekje geplaatst zie, bewijst wel het volgende geval:
Al een paar maal was een moeder geweest met een meisje van zes jaar. Het kind had zweren, die aan een geslachtziekte deden denken, aan haar onderlichaampje. Deze ziekte is hier bij jonge kinderen niet ongewoon, als gevolg van de slechte hygiëne en het nauwe kontakt met ouderen. Daar ik niet de beschikking heb over een, ook maar enigszins naaide eis ingericht laboratorium, behandelde ik haar met peneceline-inspuitingen en met goed resultaat.
Na een maand kwam zij terug met dezelfde klacht. Een onderzoek bij de eerste visite was al niet gemakkelijk geweest, nu was dat nog moeilijker, daar de pijnlijke injecties haar nog vers in 't geheugen lagen. Met moeite ontdekte ik inwendig een puntje van een hard voorwerp. Hoewel ik haar een uur van te voren een sterk slaapmiddel had gegeven om het onderzoek te vergemakkelijken, spartelde ze vreselijk tegen. Er bleef me niets anders over dan haar volkomen onder narcose te brengen. Onder biddend opzien trof ik hiervoor de voorbereidingen. Door gebruikmaking van ethyl-cliloride op een Schimmelbusk-masker, mocht alles door de besturende hand van Gods voorzienigheid goed gelukken. Met moeite kon ik toen twee harde boombladeren, die al geheel met etter bezet waren, verwijderen.
De moeder was erg dankbaar en verbaasd. Ik niet minder. Tot nu toe had ik alleen maar gehoord van de klassieke haarspeld in de blaas van een kind!
Een andere keer werd ik geroepen naar een hut in een kraal, waar een baby twee maanden te vroeg was geboren. Ik kende die kraal door meerdere bezoeken voor het houden van een dienst en 't geven van medische adviezen en 't verstrekken van medicijnen.
Het pas-geboren wezentje vond ik in een hoek van de hut onder wat lompen, terwijl de verdere familie in een andere hoek er tegenover zat. Ze zijn zo bang van een dergelijk gebeuren, dat zelfs de moeder het wicht nauwelijks aanraakt, laat staan: zou voeden! Het is dan ook ongewoon voor hen, dat een te vroeg geboren kind in leven blijft en daarom behandelen ze dit als een exotische plant.
Verleden week kwam de vader om raad te vragen voor de verdere behandeling van de baby. Het schijnt, dat de Heere het hart van deze ouders heeft ingewonnen voor dit wicht,
zodat ze al mijn adviezen heel stipt opvolgen. Zelf gevoel ik een buitengewone betrekking op dit kindje en er is dikwijls een ongewone begeerte in mijn hart, dat de Heere het als een middel in Zijn Hand zal willen gebruiken om nog vele zondaars tot bekering te leiden. De vader heeft veel belangstelling voor het evangelie gekregen. Op een vraag, of hij nog wist, waarover ik bij mijn laatste bezoek gesproken had, kreeg ik een bevredigend antwoord: over de tweeërlei bouwers, een gelijkenis die hier beter verstaan wordt dan bij ons, daar de zandgrond hier werkelijk onbetrouwbaar is.
Voor hij wegging vroeg hij verlegen, of hij een bijbel kon kopen. Hij kan een beetje lezen, maar hij had geen geld bij zich. Hij beloofde echter zo spoedig mogelijk te zullen betalen.
Ik gaf hem een Nieuw-Testament in Syndebele-taal. Complete bijbels in die taal had ik niet meer in voorraad. Toen ik hem dat duidelijk maakte, was dat voor hem geen bezwaar: het was alles nieuw voor hem!
Moge cle Heere het heiligen aan zijn hart en mijn gebed, dat deze heiden onder de bearbeiding van de Heilige Geest tot waarachtige wedergeboorte mocht komen, verhoren!"
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 juli 1959
Daniel | 8 Pagina's