Iets ouer emigratie

RONDKIJK

Als we de statistiek over de aanwas van de bevolking in Nederland nagaan, dan moeten we constateren, dat deze de laatste halve eeuw met sprongen is omhoog gelopen. In 1880 kende ons land nog maar nauwelijks 4 miljoen inwoners, in 1920 was dit reeds tot 7 miljoen gestegen. En thans zijn we rijkelijk de 11 miljoen gepasseerd. Knappe koppen hebben uitgerekend, dat er omstreeks 1980 naar schatting maar eventjes veertien miljoen mensen in ons land zullen wonen. De grote steden hebben geen ruimte meer om de massa bevolking te bergen; er worden satellietsteden aangebouwd zoals te Amsterdam, Den Haag en niet minder te Rotterdam, welke laatste stad voor uitbouw de omliggende plaatsen heeft geannexeerd. Volgens recente gegevens is Nederland het dichtstbevolkte land van de wereld, er wonen 338 mensen per vierkante km. België telt er 300 — dat is ook niet weinig — tegen Amerika 22 per vierk km. Wanneer wij over een kwart-eeuw een 14 miljoen tellende bevolking zullen hebben, dan betekent dit, dat we met 420 mensen, klein en groot, op elke vierkante km vaderlandse grond zullen moeten verblijven! Dat dit grote problemen oproept, kan ieder begrijpen. Problemen voor onze jonge mensen, die een gezin willen vormen en er moeten wonen en werken. Het betekent toch op z'n allerminst, dat er bij zo'n bevolkingsaanwas een miljoen huizen zullen moeten gebouwd, waar ook weer ruimte voor nodig is en weer kostbare cultuurgrond aan moet worden opgeofferd. Kijk maar nee de stad Den Haag zich in het Westland indringt; aan de ene kant van de weg ziet men de opeengestapelde huizen, aan de andere kant de tuinderskassen.

Het is geen wonder, dat er bij jonge mensen die deze problemen doorkrijgen, een zekere „uitzichtloosheid" over hen komt. Als ze verkering hebben komt het toch tot trouwen nietwaar? en wanneer zullen ze een huis hebben? In een stad als Den Haag maakt men eerst kans om op de lijst te komen, als men twee of drie kinderen heeft. Voor de jonge boeren is in Nederland de kans op een eigen bedrijfje maar heel gering en zo zijn er tal van andere problemen, die deze geweldige bevolkingstoename — op zichzelf een grote zegen — met zich meebrengt. De gedachte komt bij deze overwegingen op, dat er in de wereld toch nog genoeg landen zijn, waar voldoende „lebensraum" is. Neem maar Canada of Australië, als men geluk heeft Amerika, er zijn mogelijkheden te over om door hard werken tot een een bestaan te komen en iets op te bouwen. Meer dan 300.000 bewoners van ons land zijn dan ook na de laatste wereldoorlog geëmigreerd en het aantal neemt nog steeds toe. Emigreren betekent echter: in een totaal vreemd land een geheel nieuw leven beginnen. En dat wil heel wat zeggen. Nu is het Nederlandse volk nooit een thuisblijvend volk geweest, onze voorvaderen trokken er graag op uit, neem enkel de Oost-Indië vaarders maar, onze Nederlandse vlag woei op alle wereldzeeën. Het schone Insulinde, dat zich om de evenaar slingert als een gordel van smaragd zijn we echter kwijt, wat mede een oorzaak is van de overbevolking van ons land en tevens van de noodzaak, dat in andere, vreemde, verre landen expansie moet worden gezocht.

De vraag komt vaak op: ag men emigreren? De Heere heeft gezegd in zijn Woord Gen. 1 : 28: Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt, vervult de aarde en onderwerpt ze en hebt heerschappij." Dit klinkt als een bevel en het houdt in, dat de mens overal op de aarde wonen mag, al is het, dat hij altijd en overal gehouden is aan het Goddelijk bevel, om naar Zijn Woord en Wet te leven. Emigreren blijft echter een zaak van individuele verantwoordelijkheid, niemand dwingt er toe, als men er toe besluit, is dit geheel uit eigen, vrije wil. Een van de belangrijkste zaken is dit, welke argumenten leiden tot een dergelijk besluit? Zo mag ons inziens de overbevolking waarover we hierboven schreven niet uitsluitend een motief zijn, omdat de Heere in een dichtbevolkt land ons ook woon-en werkruimte kan verschaffen. Slaafse vrees hierover is een verkeerd motief; ook dat men de vlucht wil nemen, b.v. voor het opdringend russisch communisme. „Escapism" luidt daarvoor het Engelse woord, wat letterlijk betekent „ontsnappen." Dit is geen emigreren meer maar „vluchten." En waar zouden wij heen gaan voor Zijn Geest en vlieden voor Zijn aangezicht? " (Ps. 139 : 7).

Er kunnen echter zeer gegronde motieven zijn om zich in een ander werelddeel te vestigen. We noemen er een paar: e weinig ontplooiïngs-mogelijkheden voor een opkomend gezin; slapte in bedrijf of werkloosheid; boerenzoons, die verplicht zijn om landarbeider te worden of in de industrie een bestaan te zoeken en nog tiental andere redenen meer. Wanneer men er echter toe besluit, dan dient vooral onder het oog te worden gezien, of men met zijn gezin zich onder de zuivere bediening van Gods Woord kan voegen en of er enig kerkelijk meeleven is. Laat men zich niet met de gedachte vlijen, dat men in een vreemd land het met een preekje thuis lezen wel af kan, want in de praktijk komt dat geheel anders uit. Het geldt hier en overal, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle Woord Gods. Lucas 4 : 4. Dat is en blijft toch de voornaamste zaak.

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen