Na de vakantie

De vakantie behoort voor cle meeste mensen weer tot het verleden. De een heeft bergen beklommen, de ander dwaalde door de bossen, een derde vertoefde aan zee. En hij, voor wie niets van dat alles was weggelegd, heeft toch nog een dagtocht met een touring-car gemaakt, om er tenminste even uit te zijn. De vakantie, vroeger voor de meesten een onbereikbaar genot, is in onze tijd gemeengoed geworden. En wie niet korter of langer tijd in het buitenland is geweest, telt eigenlijk nauwelijks mee. We zeggen daar niets kwaads van, God heeft ons alle dingen rijkelijk gegeven om te genieten. Het is niet de vraag waar, maar hoe we onze vakantie hebben besteed.

En nu zijn we allen weer met meer of minder moed aan de slag gegaan. Als we behoren tot dat soort mensen, clat zegt: „Nu hebben we het weer gehad voor een jaar, " clan heeft cle vakantie z'n doel gemist. Zal het goed zijn, dan hebben we met dubbele energie onze onderbroken taak weer opgevat.

Doch het is niet onze bedoeling, na te praten over de vakantie, dat zou vrij zinloos zijn; we dienen onze blik vooruit te werpen en ons op de komende arbeid voor te bereiden. En met het najaars-en winterseizoen worden ook de aktiviteiten der verenigingen weer merkbaar. In de grote steden houden sommige kerken „aanvangsdiensten." In een speciale kerkdienst, een soort bidstond, wordt clan alle arbeid op het gebied van kerk, school en vereniging aan God opgedragen. Dat is eigenlijk niet nodig, er is in de kerk geen zomerdienst of winterdienst, cle kerk geeft ook geen vakantie. Ze begint niet opnieuw, ze gaat gewoon verder. Iets anders is, clat we elkaar tot groter aktiviteit opwekken. Dat kan natuurlijk nooit kwaad.

Met september komt cle r in de maand, zeiden cle oude mensen. Ieder kan aan die r z'n eigen uitleg geven, maar het is in geen geval cle r van rust. We doen niet mee in het koor van cle klaagzangers over „gejaagdheid" en „geen tijd." Voor noodzakelijke dingen maken we tijd. Als Luther het erg druk had, dan stond hij twee uren vroeger op dan anders voor schriftlezing en gebed, want, zei hij, „dat heb ik op zo'n drukke dag extra nodig."

Daarmee bedoel ik niet, dat we ons maar uit het dagelijks leven moeten terugtrekken, „met een boekske in een hoekske." Onze tijd stelt z'n eisen en daaraan moeten we zo goed mogelijk voldoen. Onze tijd heeft ook z'n problemen, die mogen we niet verdoezelen. Integendeel, die gaan we bespreken op de vereniging en als dat niet mogelijk is, gaan we ze individueel bestuderen.

Van andere kerken horen we en zien we, clat het verenigingswerk z'n tijd gehad heeft. Men zoekt er naar nieuwe vormen om cle jeugd te binden. Voor zover zulke nieuwe vormen geoorloofd zijn, is daar natuurlijk niets tegen. Maar de eis blijft dat we ons in alles zullen laten leiden door de Heilige Schrift. Beginselstudie is en blijft eerste vereiste, ook in deze eeuw. En in het licht van die beginselen kunnen we de problemen van onze tijd beschouwen.

Hoe we dat doen, ligt voor iedere vereniging en voor ieder persoonlijk, weer anders. Jongelui die in een stad wonen, zien zich voor andere vraagstukken geplaatst dan die op het platteland. Een student interesseert zich voor onderwerpen, waar bijvoorbeeld een fabrieksarbeider niet de minste belangstelling voor heeft. Het komt er maar op aan, niet alleen dat we zelf kennis opdoen, maar vooral, dat we tegenover anderen ons beginsel kunnen verdedigen. Dat is een belangrijk doel van al de arbeid der verenigingen.

We durven niet te zeggen, dat we daaraan niet toekomen in onze kringen, maar wél dat er over het algemeen te weinig aandacht aan wordt besteed. De kennis van de Schrift, de belijdenis, de historie, enz. is wellicht, in vergelijking met andere groepen, nog bevredigend, maar op alledaags gebied is onze jeugd niet genoeg „bij de tijd." Laten we gerust eens gaan denken en spreken over allerlei „actuele" dingen, zoals mechanisatie, industrialisatie, de vrije zaterdag, de „glijdende" werkweek, de hedendaagse sekten, de gebedsgenezing (nu wel bijzonder actueel), de onkerkelijkheid, de invloed van pers en radio, enz. enz; . Er zou nog veel meer te noemen zijn. Mits clat alles gebeurt onder het motto: „Beproeft de geesten of ze uit God zijn."

De zomermaanden worden door de journalisten „komkommertijd'' genoemd. Als U in dit artikel niets nieuws vindt, beschouwt TJ het dan maar als een laat produkt uit die periode.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen