Juliana van Stolberg

(3).

Niet ver van Frankfort, in Duitsland, ligt in een bocht van het kleine riviertje de Dille het oude stamslot van de graven van Nassau. In dit slot, de Dillenburg, woonde in het jaar 1531 graaf Willem van Nassau of ook wel genoemd Willem de Oude. Het was een fraai en sterk kasteel, dat door Willem goed werd onderhouden. Ook besteedde de graaf alle zorg aan cle prachtige tuin, waarin zelfs zeer zeldzame planten voorkwamen. Vanuit deze tuin had men een schitterend gezicht over het stadje aan de voet van de berg, waarop het kasteel gelegen was.

Ver in cle omtrek stond Willem bekend als een voortreffelijk graaf. Ook was het algemeen bekend, dat hij een voorstander was van de Lutherse leer. Toen de goddeloze Tetzel met zijn aflaatbrieven door Duitsland trok, had Willem hem de toegang tot zijn landen verboden. Na 1517 werden de uitgaven voor rozenkransen steeds minder, terwijl er voor Bijbels steeds meer geld werd uitgegeven. Dikwijls heeft Willem hoge onderscheidingen geweigerd, omdat hij zich niet nauwer aan de Keizer wilde verbinden. Toen er eens een erfenis verdeeld moest worden, was de vader van Willem voor een zeer belangrijk deel te kort gedaan. Hierover was men een proces begonnen, dat jarenlang geduurd heeft. Tenslotte werd Willem gezegd, dat dit proces wel wat vlugger afgewikkeld kon worden, als hij maar wat meer de Keizer tegemoet kwam in diens wensen de godsdienst betreffende. En welk antwoord gaf de graaf hierop? Dit: „Mijn rechtmatige eisen zal ik blijven handhaven, maar mijn beginsel wens ik niet te verloochenen." En het ging hier om een vorstelijk vermogen.

Zelfs toen men hem wilde opnemen in de orde van het Gulden Vlies, weigerde hij dit zeer beslist. Op geen enkele wijze wilde hij zich aan cle Keizer verbinden, daar hij vreesde, dat de Keizer hem dan zou verplichten in zijn landen tegen de Luthersen op te treden.

Doch ook het verdriet bleef Willem niet gespaard. Wat een blijdschap was er in het graafschap geweest, toen hij met zijn jonge gade de Dillenburg betrok. Niemand bevroedde toen dat er op dit huwelijksfeest zo spoedig een begrafenis zou volgen. Ruim een jaar later moest Willem zijn geliefde echtgenote naar cle groeve der vertering brengen en bleef hij eenzaam achter met zijn dochtertje. Zijn broeder Hendrik raadde hem aan weer in het huwelijk te treden. Ja, noemde hem zelfs verschillende namen van vorstelijke personen, die wel genegen waren zich met de Nassau's te vermaagschappen. Doch ook nu liet Willem zich niet verblinden door rijkdommen of aardse eer, die hij zich daardoor mogelijk zou kunnen verwerven. Neen, hij begreep heel goed, dat man en vrouw eensgeestes moeten zijn. 20 september 1531 trad hij in het huwelijk met gravin Juliana van Stolberg en voerde haar met haar vier kinderen naar de Dillenburg. Willem was verblijd, dat er nu op de Dillenburg weer een slotvrouwe was en zijn dochtertje weer een moeder had. Ook heeft hij betoond een vader geweest te zijn voor cle vier dochtertjes van zijn vrouw. Op enkele maanden na heeft Juliana 49 jaar op de Dillenburg gewoond en al die tijd is zij waarlijk een moeder voor haar kinderen geweest. Toen zij op het kasteel haar intrede deed waren er dus reeds vijf kinderen. Uit het tweede huwelijk werden geboren vijf zonen n.1. Willem, Jan, Lodewijk, Adolf, Hendrik en nog zes dochters.

Al deze kinderen heeft zij een uitstekende opvoeding gegeven. Ook gaf zij haar kinderen schoolonderwijs. Hiervan ging zo'n goede naam uit, dat verscheidene edelen uit de omtrek haar vroegen

of ook nun kinderen de hofschool op de Dillenburg machten bezoeken. Het onderwijs i\it Woord was voor haar het belangrijksten onder gebed en ver-maning b eht sigaar kinderen groot,

Professor \\6k schrijft vaaj haar: „Ik tart ieder, om ts tenadelefgi gravin Ju-liana, uit te be^Sheideif; ^fhhet licht te brengen. Yan die^oortrfije ^ouw en moeder i.4 niet^jiders ^laiRi êp«ds te zeggen. Zij is altijd geweest: de trouwe echtgenote, de liefhebbende moeder, de edele vriendin der armen, de medelijdende hulp der ongelukkigen, de vrome vermaanster tot het goede, de steun van haar kinderen en kindskinderen in dagen van geluk en ongeluk, van vreugde en verdriet."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen