Juliana van Stolberg

Als we in het Oude Testament de boeken der Koningen en Kronieken lezen, dan valt het op, dat er telkens, wanneer er een nieuwe koning aan de regering komt, bij geschreven staat.... „en de naam zijner moeder was.. . ." Voor de kroniekschrijver was het blijkbaar van groot belang, wie de moeder was. Feitelijk is dat ook zeer begrijpelijk. Uitzonderingen daar gelaten, zijn toch in de meeste gevallen de kinderen zoals de ouders waren. Welk een invloed gaat er niet uit van de moeder op de kinderen. Zij drukt als het ware een stempel op de kinderen, dat die kinderen hun gehele leven bijblijft. Als zij volwassen zijn geworden, dan nog zeggen zij vaak: „Mijn moeder deed het zo" of „Mijn moeder zei altijd...." En hiermee wil men dan zeggen: „Mijn moeder heeft het mij zo geleerd en zij wist het goed." Helaas kan er van de moeder ook een verkeerde invloed uit gaan op de kinderen. Denk b.v. maar eens aan Izebel. Wat een verschrikkelijke invloed heeft deze goddeloze vrouw gehad op haar man en kinderen. En haar dochter Athalia was al even goddeloos. Ten tijde van koning Asa was de invloed van de goddeloze koningin-moeder Maacha zo groot, dat koning Asa zich genoodzaakt zag deze vrouw af te zetten als koningin.

Wat is het toch een groot voorrecht als kinderen een moeder hebben, die hen voorgaat in het goede en in godsvrucht. Ik denk hier b.v. aan Monica, de moeder van Augustinus. We kunnen gerust zeggen, dat zij verteerd is van liefde tot en van zorgen over haar weerbarstige zoon. Wat een tranen heeft zij gestort en hoeveel gebeden heeft zij niet opgezonden tot God. Zelfs dan, wanneer Augustinus haar heimelijk verlaat en naar Rome trekt, kan zij haar zoon nog niet loslaten. Zij gaat er achteraan. Welk een blijdschap moet dat wel voor die vrouw geweest zijn, toen haar zoon werd toegebracht. Het is treffend met hoeveel eerbied en achting Augustinus dan ook later over zijn moeder spreekt. Dat kon ook niet anders, want als het goed is, behoort de moeder ook een grote plaats te hebben in het hart van de kinderen. Jammer, dat zoveel kinderen niet beseffen, dat het zo'n grote zegen is, dat zij hun moeder nog hebben. Als men groter wordt, gaat men het vaak wel meer waarderen. Vooral als men zelf kinderen heeft, clan gaat men zijn moeder eerst recht eren. Al beseffen kinderen vaak niet, wat moeder voor hen is, toch trekken ze intuitief op moeder aan. Als ze uit school komen en moeder is niet in de kamer, dan is altijd de eerste vraag: „Waar is moeder? " Niet alleen de schoolkinderen, ook de grotere kinderen vragen dat nog. En als ze verdriet hebben, waar trekken ze op aan? Naar moeder. Al begrijpen ze het niet, toch voelen ze aan, dat zij bij moeder een hart vol liefde vinden; dat moeder ze niet zal afstoten.

Hoe beklagenswaardig is vaak het lot van die kinderen, die reeds vroeg hun moeder moeten missen. Al worden ze dan misschien nog goed bezorgd, toch missen die kinderen iets n.1. de liefde van een liefhebbende, zorgzame moedei. Eén van de zwaarste verliezen, die men op aarde kan lijden is, wanneer men zijn moeder naar het graf moet brengen. Wanneer de dichter van Ps. 35 zijn grote smart wil uitdrukken, zegt hij: „Hij treurt als één, die over zijn moeder treurt."

Als we de geschiedenis nagaan, clan zijn daarin verschillende vrouwen aan te wijzen, die zich beroemd gemaakt hebben. Vrouwen, wier namen na honderden jaren nog genoemd worden. Als er gesproken wordt over de radioactieve stoffen, wordt daarbij de naam van Madame Curie genoemd. Florence Nightingale heeft zich naam gemaakt door haar pionierswerk op het gebied van het verplegen der gewonde soldaten op de slagvelden. Wie herinnert zich van de schoolbanken niet de naam van Kenau Simons Hasselaar? De vrouw, die zo'n groot aandeel had in de verdediging van Haarlem. Om verder maar te zwijgen van Jacoba van Beieren, Jeanne cl' Are, Mfiria Montesso-, ri en zovele anderen.

Duizenden vrouwen echter kunnen in haar leven geen enkele gebeurtenis aanwijzen, waardoor andere vrouwen zich hebben beroemd gemaakt.

En toch .... zijn zij net zo belangrijk geweest of misschien nog wel belangrijker, want zij waren moeder. Zo'n echte, goede moeder, in de volle zin van het woord.

Over zo'n moeder willen wij U in enkele artikelen iets vertellen n.1. over de moeder van ons Oranjegeslacht: Juliana van Stolberg.

Om het leven van deze moeder goed te kunnen begrijpen, moeten we haar natuurlijk zien in de omlijsting van haar tijd. Daartoe zullen we dus wel eens een klein uitstapje in de geschiedenis moeten maken.

Ook hopen we enkele brieven van haar op te nemen en daaruit zullen we haar leren kennen als een zeer liefhebbende, vrome vrouw, die steeds het geestelijk heil van haar kinderen zocht. Ik ben ervan overtuigd, dat Uw achting voor deze vrouw nog groter zal worden, als ge deze brieven met aandacht gelezen zult hebben.

J. v. d. Spek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen