22e Jaarvergadering

van het Landelijk Verband van Jongelingsverenigingen der Gereform. Gemeenten

19 februari 1958 is voor het Landelijk Verband van Jongelingsverenigingen der Gereformeerde Gemeenten een onvergetelijke dag geworden.

Zou het zijn om de eensgezinde stemming?

Zijn het de prachtige onderwerpen, die beluisterd werden; nml. een doonorocht stuk kerkhistorie en een practische levensles? Of is het de aanwezigheid in de middagvergadering van ds. L. Rijksen, docent aan onze Theologische School met alle studenten, wat onze jonge mensen zo onnoemelijk goed heeft gedaan en als een aangename verrassing door allen zo hoog werd gewaardeerd? We weten het niet precies.

Wèl weten we, dat alles bij elkaar de herinnering aan deze dag aangenaam en blijvend zal zijn.

Huishoudelijke vergadering

Zols gebruikelijk kwamen de stemgerechtigde afgevaardigden der verenigingen 's avonds tevoren bijeen.

Als voorzitter van het Landelijk Verband opent ds. A. Verhagen deze bijeenkomst, laat zingen Ps. 118 : 7 en 9, leest psalm 1 en gaat voor in gebed.

In een kort openingswoord spreekt de voorz. er allereerst zijn blijdschap over uit, dat we elkander weer in goede welstand mogen aantreffen, heet ieder hartelijk welkom en inzonderheid dhr. v. Ginkel als vertegenwoordiger van de kerkeraad der gemeente te Utrecht.

Verder spreekt de voorz. de wens uit, dat de bespreking der huishoudelijke zaken een goed verloop mag hebben, dat de Heere ons Zijn gunst doe ervaren op ons werk, wij het goede mogen zoeken voor elkander en zo alles mag strekken tot eer van Zijn Naam.

De uitvoerige notulen van de huishoudelijke vergadering op dinsdag 26 febr. 1957 worden goedgekeurd.

Bij bestuursverkiezing worden de aftredende bestuursleden E. Blom en ds. H. Rijksen herkozen, terwijl wordt gekozen ds. A. Vergunst.

Bij behandeling van de vragen en voorstellen blijkt een gerote belangstelling voor het voorstel van de J.V. te Genemuiden, ongeacht het verschil van gevoelen hierover.

De vereen, te Genemuiden had als voorstel ingediend van „Daniël" een algemeen blad te maken voor al onze jeugdverenigingen, waarin ook opgenomen alles wat betrekking heeft op onze meisjesverenigingen, zangverenigingen en knapenverenigingen; een overkoepelend orgaan dus.

De bespreking van dit voorstel is uitvoerig genotuleerd; thans volstaan we met het vermelden van de voornaamste punten uit die bespreking en de beslissing. „Daniël" is een studie-blad voor de jongeren, die zich bezig houden met bijbelstudie, studie van de kerk-en vaderlandse geschiedenis enz. Of dit nu een jongel. vereen., meisjesver. of knapenver. is, maakt weinig verschil. De zangverenigingen bewegen zich echter op een geheel ander terrein en hebben een eigen mededelingenblad. Zo nodig zouden deze verenigingen een fusie kunnen aangaan voor hun blad met „kerk en muziek" het orgaan van de Vereen. Organisten der Geref. Gemeenten, wat samen in een lijn ligt.

Voorts is het zo, dat de meisjesverenigingen ten allen tijde al een plaatsje in „Daniël" hebben voor de mededelingen van haar zelf en haar Landelijk Verband.

Zo blijven eigenlijk de knapenverenigingen nog over en waar van het gedane voorstel dus alleen practische waarde overblijft voor de knapenverenigingen (die als een voorbereiding van het J.V.werk gezien moeten worden) wordt besloten dat wij voor alles, wat voor deze verenigingen van belang kan worden geacht, gaarne een hoekje in „Daniël" zullen inruimen.

Een geheel ander punt van bespreking is het al of niet wenselijke van declameren op onze verenigingen.

Declameren is een kunst op zichzelf om

op juiste wijze door voordracht en stembuiging een stuk proza of poëzie tot haar recht te doen komen en is als zodanig dan ook niet te veroordelen. De vraag richt zich meer daarheen, of het van belang moet worden geacht als facet van het verenigingsleven. Er is aan deze zaak wel het gevaar verbonden van de keus der objecten, maar dat is er ook bij de keus van te behandelen onderwerpen. Toch wordt besloten het niet als een apart vak op de J.V. te zien. Wel merkt ds. H. Rijksen zeer terecht op, dat ieder onderwerp een declamatie behoort te zijn, m.a.w. zo goed mogelijk gelezen moeten worden.

Overigens goede onderwerpen komen vaak niet tot hun recht door slecht voorlezen. Men behoort zich te oefenen in het voorlezen van zijn onderwerp, laat dat de vorm van declamatie op onze verenigingen dan zijn.

De voorzitter besluit de discussie op dit punt als volgt: „Wat zal meer achting wegdragen, een gedegen onderwerp, of dergelijke dingen? Wij hebben ons in acht te nemen, er wordt scherp op ons gelet. Laten wij ons beginsel vasthouden." In de rondvraag komen nog enkele zaken ter sprake die verband houden met onze jongens in militaire dienst. Zo blijkt het in sommige gevallen moeilijk te zijn, ze weer op de J.V. te krijgen als ze uit dienst komen. Zijn ze in een plaats, waar ook een J.V. is dan zou men via de vereniging het contakt kunnen bewaren. In Rijssen houdt men de band aan, doordat de leden om beurten een brief schrijven aan hun vrienden in dienst.

Onbegrijpelijk acht men de klacht van een militair die in een onzer gemeenten als minderwaardig werd aangekeken, want daar tegenover worden voorbeelden genoemd van een hartelijk opnemen in de gezinnen.

Op een desbetreffende vraag wordt geantwoord, géén dwang uit te oefenen op het maken van onderwerpen.

Vooral jonge en nieuwe leden zien daar erg tegenop. Ouderen kunnen zich wel eens met hen bemoeien en door enige hulp dit bezwaar op de duur helpen wegnemen.

Na het zingen van Ps. 119 : 18 en dankgebed door ds. H. Rijksen wordt de huishoudelijke vergadering gesloten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen