Toenemende goklust

RONDKIJK

In tienduizenden gezinnen houdt men zich dagelijks bezig met het oplossen van prijsvragen en puzzles uit kranten en tijdschriften. Onschuldig begonnen, als een soort tijdverdrijf — hoewel het toch wel van een grote leegheid getuigt wanneer men zich verdiept in kruiswoordpuzzles e.d. — is dit puzzelen ontaard tot een monsterachtige goklust. Handige lui hebben aan dit puzzelen voor de „goede oplossingen" geweldige prijzen in het vooruitzicht gesteld, van tien, twintig, soms wel dertig duizend gulden, zodat men — naar het lijkt — op een gemakkelijke manier rijk kan worden. Men kan zich „rijk kijken!" Het oplossen van de puzzles is helemaal niet moeilijk; men moet alleen de plaatjes en de tekeningen die in de krant staan goed bekijken en van twee onderschriften de juiste kiezen. De kranten kondigen dit aan met grote koppen: Wie weet die wint" en „Kennis is geld", maar de oplossingen hebben met kennis, of liever met gezond verstand niets te maken. Baarlijke nonsens wordt er soms onder die plaatjes gegeven. Men kan er alle kanten mee uit. Om een voorbeeld te noemen: it een pannetje waar damp afslaat staat het onderschrift „gekookt óf opgewarmd." Uit een van die twee moet men kiezen. Of er staat onder een plaatje van iemand die in bed zit te lezen 1. slapeloosheid, 2. nieuwsgierigheid. Een speelgoedauto'tje, waaronder:1. Jantje's droom en 2. Jantje's illusie. Ieder weldenkend mens moest toch begrijpen dat hier gevraagd wordt van de puzzelaar om zich geestelijk te verlagen, door hier een antwoord op te geven. Het kan immers allebei! Maar het gaat niet om de antwoorden, het gaat om de twee of de vier kwartjes, die als extra port op de briefkaart met het antwoord moeten worden geplakt. Al die kwartjes vormen samen een pot van duizenden guldens, die dan z.g. voor de beste oplossers zijn. Je kan nooit weten! Het is allemaal wel dwaasheid, maar je kunt er zo stiekum aan mee doen, zonder dat iemand het weet en het „geluk" moest je eens in de schoot vallen!

Het is uw rondkijker bekend, dat er ook in gezinnen van de Ger. Gemeente aan mee gedaan wordt. Persoonlijk heeft hij er in een gezin zijn mening eens over gezegd en het is reden, dat hij er in deze rubriek op terug komt, om er nog eens tegen te waarschuwen. Dit puzzelen is zuiver een kansspel, een gokgelegenheid, een verkapte loterij. De posterijen verdienen er duizenden aan, de fiscus sleept er per jaar meerdere miljoenen uit. Daarom is het ons een raadsel, dat de regering hier niet ingrijpt. „Elseviers Weekblad" een blad van liberale inslag, toornde er kortgeleden geweldig tegen en drukte zijn verwondering uit dat Protestants-christelijke ministers zich hier niet ter zake lieten gelden. Wat dus tegelijk zeggen wil, dat hier iets plaats heeft, dat in strijd is met de christelijke religie, dat de geestelijke waarden van ons volk er door worden ondermijnd.

En dat is ook zo. De „Volkskrant" noemde het een „gokmonster" en een „levensvreemd onding" in het perswezen en bracht naar voren dat de Kroon de bepaling, welke P.T.T. toestaat a raison van 5 cent postzegels tot een maximum van één gulden per briefkaart te verzilveren, kan intrekken.

De regering blijkt er nu toch oog voor te krijgen. Uw rondkijker las in de krant, dat de minister van justitie heeft meegedeeld, dat het in het Kabinet behandeld zal worden. De Loterijwet zal er op moeten worden herzien.

Intussen is het jammer dat het zover is gekomen. Het gokkarakter van deze puzzles is toch duidelijk genoeg en heeft nu zijn duizenden verslagen. In vele gezinnen is ellende gebracht, omdat menige gulden aan postzegels is geplakt die voor nuttige zaken in het huishouden had kunnen worden aangewend. Er waren er die aan vier, vijf kranten tegelijk meededen, maar dat betekende dan ook idem zoveel guldens van het verdiende loon. Het „geluk" moest eens mee zijn! Dan was men opeens rijk en uit de zorgen.

De mens is van nature een gelukzoeker. En in feite bestaat er geen geluk, er is alleen maar „zegen" en „vloek".

De Spreukendichter zegt: e zegen des Heeren maakt rijk en Hij voegt er geen smart bij. (Spr. 10 : 22). Luther vertaalde deze tekst zo: e zegen des Heeren maakt rijk zonder moeite. Dat wil zeggen: r zit niets onaangenaams in. Slechts dat goed waarmee God de Heere de mensen zegent, geven het ware genot bij het gebruik er van. Hij voegt er geen smart bij, d.w.z. het brengt geen onrust, geen ontevredenheid, hij mag er ten volle van genieten. Hij heeft het, om zo te zeggen, uit de hand Gods ontvangen. Maar dat kan men van gok-

ken, op welke wijze ook, niet zeggen. Daar speelt de begeerlijkheid de mens parten, daar wil men graag voor een paar centen een waarde bemachtigen, die wordt uitgedrukt in honderden, als het kan liefst in duizenden guldens! Bij het puzzelen om geldprijzen wordt op de hebzucht, op de goklust van de mensen gespeculeerd. En wie er aan meedoet zoekt geluk waar geen geluk is, die wil „rijk" worden buiten God om. En die zo rijk willen worden vallen in verzoeking en in de strik.

De gehele Bijbel door komt de Heere met een waarschuwend woord tot ons om het „geluk" niet na te jagen. De Heere Jezus zegt, dat het niet in de overvloed is gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen. Let maar eens op wat Asaf zegt: Armoede noch rijkdom geef mij niet, voedt mij met het brood mijns bescheiden deels! Met dat woord „leven uit zijn goederen" is hier bedoeld een waarlijk gelukkig leven, wat niet in rijkdom, in het bezit van geld of van veel goederen is gelegen. Jagen naar het geld dat nimmermeer vergaat, is van zo oneindig groter, van eeuwige waarde! Wat weer niet wil zeggen, als de Heere ons met vele goederen bedeelt, dat we dan niet gezegend zouden kunnen zijn. Ja, dan kunnen we er ook anderen nog mee ten zegen zijn.

Tot slot nog iets over de bazars, die voor allerlei „goede" doeleinden gehouden worden. Ook al zo onschuldig. En vaak een trekpleister voor veel jongelui. Voor een goed doel mag dat toch wel zegt men dan, maar het berust meest op een een verkapte loterij om aan geld te komen. Men houde zich maar afzijdig van alles wat met „loten" te maken heeft of wat naar de vorm een indruk geeft, dat er het lot bij getrokken wordt. Loten is een godsdienstige handeling, het lot is heilig. Loten is bidden, heeft eens iemand gezegd. Zie maar hoe bij de keuze van Matthias vooraf ernstig gebeden werd: eere, Gij Kenner der harten, wijs Gij door het lot aan dien Gij uitverkoi'en hebt. (Hand. 1 : 24). Daarom gaan we niet loten of gokken, om allerlei begeerlijke dingen. Zoudt ge daarbij durven bidden: eere, bestuur het zo, dat ik de prijs heb? We hebben toe te zien, dat we voorzichtiglijk wandelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen