Bezinning

Wij dachten dat 't een lange reis zou zijn, toen 't levenspad zich tot de einder strekte, en fel begeren nieuwe daden wekte en voorwaarts dreef naar levens lichtfontein.

Het pad was effen en geen wolk bedekte het prille licht, zo stralend en zo rein . . . Wie sprak er van een barre zandwoestijn, waar hier en daar slechts een oase plekte?

Nu zien wij achterwaarts — is dat de reis, die korte kromming in het klein verledeni, die als een schaduwveeg is weggegleden

en niet zal keren, tot een enkle prijs? — Och, waren wij niet langer meer onwijs, om nutteloos het heden te besteden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen