Spoetnik I en II

RONDKIJK

Er is nu naast de eerste kunstmaan, die nog steeds buiten de dampkring om de aarde cirkelt, een tweede „grote spoetnik" door de Russen gelanceerd, die niet minder dan 508.3 kilo weegt en ongeveer 1.700 kilometer van de aarde is verwijderd. We hebben dat allen in de kranten gelezen. Deze nieuwe satelliet heeft, evenals de eerste, een snelheid van 8 kilometer per seconde. Hij draait in een uur, 43 minuten en 7 seconden om de aarde, dat is 7 V2 minuut langer dan de eerste, omdat hij een grotere boog beschrijft.

Men heeft in deze tweede kunstmaan zelfs een levend wezen geplaatst n.1. een hond, een wijfje van het eskimo-ras welk beest zich in een bus binnen in de satelliet bevindt. Het ontvangt op bepaalde tijdstippen eten en de hond zal — mogelijk na een week of drie — door een vernuftig toestel worden uitgestoten, om dan de aarde weer te bereiken. Lukt dit, zal men de eerste stap hebben gedaan voor ruimtevaart met levende wezens. Dat wil zeggen, dat men in het vervolg deze satellieten met mensen zal bemannen en trachten op andere planeten te komen, mogelijk de maan te bereiken. De gehele wereld is door het gelukken om deze kunstmaan de dampkring in te slingeren, wel in verwondering gebracht. De Russen hebben hier een voorsprong behaald op Amerika, wat door hen politiek wordt uitgebuit. Daarop gaan we hier niet verder in, hoewel dit van grote betekenis is en ongerustheid wekt in de Westerse landen. Indien de ontwikkelde krachten worden aangewend op militair gebied, tot vernietiging van de mens, kan men daarvoor ook wel vrezen.

We willen deze geweldige uitvindingen van andere zijde bezien. Rusland heeft met het lanceren van deze satelliet een grote technische suprematie weten te bereiken. Maar een suprematie die gaat ten koste van het volk. Rusland is al door bezet met een vrees voor het Westen en zet alles op alles om militair de eerste te zijn. De voorstudies, het gereedbrengen en het afvuren van één satelliet kost miljarden aan geld, wat onthouden wordt aan het fabriceren van verbruiksgoederen. Men kan — om een voorbeeld te noemen — in Rusland de meest nodige gebruiksgoederen niet verkrijgen. Het gaat dus ten koste van het levenspeil van de bevolking. Men kan hoog opgeven van het bereiken van een technische suprematie, het Russische volk was er beter mee, dat het bogen kon op een suprematie van geestelijke waarden. Dat het vooraan stond op gebied van geluk en welvaart. In tegenstelling daarvan zit het volk onder de knoet en leeft in onderdrukking en slavernij.

Ontegenzeggelijk is de wetenschap van de mens hoog geklommen. Wat een sprong is de laatste tien jaar gemaakt. Wat men tot voor kort onmogelijk hield wordt nu werkelijkheid. En we staan nog maar aan het begin.

Het Schriftwoord wordt waar gemaakt, dat in het laatst van de dagen, de wetenschap zich zal vermenigvuldigen. Het gaat nu in snel tempo. Hoger en hoger wil de mens klimmen, hij wil als God zijn. Maar de Heere der Heren, de Koning der Koningen staat er altijd boven. Hij belacht het rumoer der volken en vangt de wijzen in hun wijsheid. Hij laat toe, dat het boek der Schepping voor een deel door de wijzen geopend wordt. Dat ze iets van de geheimen der natuur ontsluieren. Maar altijd tot een zeker einde. Want de mens op zichzelf is maar nietig: een stofje aan de weegschaal zegt ons de H. Schrift. Zie maar, wanneer er een bepaalde ziekte komt. De A-griep bijvoorbeeld. Deze ziekte is nu niet van kwaadaardige aard geweest, hoewel er over heel Europa genomen vele mensen door ten gr ave zijn gesleept. Wat kan de mens er tegen doen? Op het goed-of kwaadaardig heeft de mens niet de minste invloed. Bij al zijn weten en kunnen is de mens dus ontzaglijk klein. Een ziekte .. en daar ligt de mens hij moet alles overgeven.

De spoetnik I en II zijn voorlopers van de komst van het Koninkrijk Gods. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar toch is het zo. Het toenemen en toepassen van de techniek, van de wonderlijkste uitvindingen dit alles moet daaraan medewerken. Want hoe hoog de mens in zijn kunde ook opklimt, God de Heere zal als de Allerhoogste altijd boven blijven. Dat is de troost voor al Zijn arme volk. Wat zijn ze klein en veracht op de wereld. Wat zijn ze, vergeleken bij de machthebbers der wereld, bij de geleerden en technici die kunstmanen in het luchtruim slingeren. Niet in tel. Veracht vaak en onderdrukt. Maar bij God bemind, uitverkoren en dierbaar. Dat volk nu is toegezegd dat ze de aarde en de hemel erfelijk zullen bezitten. Wat een troost. Hoe bang het worden zal en hoe spoedig misschien al, we weten het niet. Maar de Heere heeft gezegd: Ziet, Ik ben met ulieden tot aan de voleinding der wereld. Ondanks Spoetnikken en ballistisch geleide raketten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen