Zingende knapen banen een weg

Wanneer de zending ergens vaste voet begint te krijgen, wordt er onverwijld voor een kerkgebouw gezorgd, waar de gekerstende bevolking kan opgaan om cle godsdienstoefeningen bij te wonen. Naast het kerkgebouw nemen ook de scholen een voorname plaats in. Nog steeds geldt het gevleugelde woord: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.

In het district Duri, een gedeelte van het zendingsgebied in Celebes, waar de Gereformeerde Zendingsbond werkt, staan drie christelijke scholen, in Tjorio, Baroko en Redak. Die schoolgebouwen zijn niet bepaald paleizen; dat hoeft ook niet. In primitieve gebouwen kan groot en mooi werk worden verricht, vooral, wanneer het personeel met liefde en ijver is bezield. De schoolgebouwen zijn van planken opgetrokken, hebben een dak van alang-alang (gedroogd gras) en de vloer is van hard leem. In clie scholen wordt het werk van cle zending voortgezet, maar ook wordt de grondslag gelegd voor het verder opbouwen in de christelijke leer. Behalve de voorname praktische vakken en de Bijbelse geschiedenis, wordt ook de zang beoefend. Meestal komt bij die zang ook het fluitspelen aan de orde. Het kan vaak gebeuren, dat men de scholieren, bij het naar huis gaan, hoort zingen en spelen, zo ongedwongen mogelijk.

Op zekere dag, toen ze weer zingend naar huis liepen, worden ze geroepen. Het geluid komt uit een tuin, waar ze langs moesten trekken. De jongens staan stil en luisteren. Duidelijk horen ze weer roepen. Ze gaan de tuin in; het is om hen te doen. Daar staat een hutje en uit dat hutje klinkt het geroep. Schuchter gaan ze de hut binnen, en wat zien ze daar?

Een jonge man ligt op een soort matras. Lopen kan de ongelukkige niet. Kijk maar naar zijn voeten. Die zijn helemaal veretterd door een vreselijke huidziekte, die schijnbaar niet te genezen is. Die jongeling is van vrienden en familie verlaten en wacht gelaten op de dood. Wat zal er nog een lange tijd van lijden volgen, eer hij bezwijken zal. Maar hij is geduldig.

Hij legt zich bij het harde lot neer. Dat moet hij wel, want zo is het hem geleerd. Van jongsaf is hij opgevoed in de leer van Mohammed en in de wil van Allah, de God van de Mohammedanen, moet hij berusten.

„Ik heb jullie al meer geroepen, maar jullie hebben me zeker niet gehoord. Ik hoorde jullie zingen en toen riep ik, maar niemand verscheen."

De jongens kijken elkaar wat verbaasd aan. Ze zongen voor niemand; ze deden het zomaar.

„Jullie zongen: „Als wij alles, alles derven, blijft Uw liefde ons bij in smart." Wat betekent dat? "

De kinderen herinneren het zich wel. Dat lied hebben ze op school geleerd. Het heet: Jezus, Uw verzoenend sterven. „Wat kan ons helpen in smart? Ik heb ook grote smart."

Zo goed en kwaad als het gaat, vertellen cle jongens wat ze ervan weten. De goeroe, hun meester, zou alles beter kunnen zeggen. *

De arme lijder is niet veel wijzer geworden, maar enkele dagen later komt de goeroe in de hut van de Mohammedaan. De jongens hadden hem verteld van de jongen.

De goeroe weet wel wat hij moet spreken. Hij wijst de zieke op cle liefde van God, in Christus geopenbaard voor verloren zondaren.

Bij het horen van de Naam Jezus, schudt de Mohammedaan het hoofd. Jezus is immers cle grote profeet niet; cle echte profeet is Mohammed. Neen, wat cle goeroe zegt kan niet waar zijn.

Maar cle goeroe komt terug, keer op keer. De wonden van cle arme jonge man worden telkens verbonden en met zalf bestreken. Dat verzacht en stilt de pijn.

Als de goeroe weer komt, vraagt Lombe: „Waarom doet u clat toch? "

„Het is cle liefde van Christus, die mij dringt. Ik heb Hem lief, omdat Hij mij eerst heeft liefgehad. Jezus is het land doorgegaan, goeddoende, en ik moet Zijn voetstappen drukken."

In het begin begrijpt Lombe er niet veel van, maar telkens weer moet hij er van horen. Het is'of zijn hart brandende wordt van binnen als hij hoort over clie enige Naam.

Tenslotte wordt het hart verbroken en moet de jonge man de goede keuze doen. Niet langer moet hij meer in cle hut vertoeven. Hij wordt opgenomen in het zendingsziekenhuis te Rante Pao. Ook krijgt hij verder onderricht in de christelijke leer en na verloop van tijd ontvangt cle zieke het sacrament van de Heilige Doop.

In het ziekenhuis zagen ze wel dat het een verouderde kwaal * aan zijn voeten was en er geen ander middel overbleef dan de voeten te amputeren. Maar het leven bleef behouden. De dood zou anders onherroepelijk zijn ingetreden.

Lombe legt zich gewillig neer bij de handelingen in het ziekenhuis. Maar het is nu geen berusten meer zoals de Mohammedanen dat doen. Hij was nu geduldig in tegenspoed, omdat hij had leren kennen, clat er niets bij geval geschiedt, maar dat alles van Gods Vaderlijke Hand hem toekwam.

Lombe's ouders waren fanatieke Mohammedanen, maar enkele jaren na cle bekering van hun zoon, werden ook hun harten gebroken en kozen ze voor tijd en eeuwigheid de zijde van Koning Jezus.

Kleine oorzaken hebben grote gevolgen; ook op het gebied van het Koninkrijk Gods.

Kinderen van de zendingsschool hadden ongemerkt de weg gebaand voor cle loop van het Evangelie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen