VRAGENBUS

J BILLY GRAHAM (Vervolg)

Het laatste artikel eindigde met: „Bovendien zijn er nog andere bezwaren." Welnu die bezwaren volgen nu. Als Billy Graham in zijn boodschap (laten we even in gunstige zin spreken) van zonde en genade, oproep tot bekering, aandringen op berouw, schuldbelijdenis en breken met de zonde spreekt, maakt hij de grote fout in het forceren van de beslissing. Een beslissing, die bepaald wordt door de omstandigheden en niet uit de ontmoeting Gods in Christus, niet bewerkt wordt door de Heilige Geest. Hij neemt het werk van de Heilige Geest uit handen. De methode, die hij toepast, geeft de indruk, dat de mensen klaar worden gestoomd voor de beslissing. Het is bekering op recept, naar een vast procédé.

Dan is er het volgende bezwaar. Billy Graham zegt: „Als ge Christus nog niet hebt aangenomen, doe het van avond. Doe het nu. Stel niet uit, want uitstel is een van de gemeenste trucjes van de duivel. Kom, geef uw hart aan hem. Kom naar het podium als bewijs, dat ge Christus aanvaardt."

Is dit de leer van Gods Woord? Het eenzijdig beklemtonen van het aanvaarden van Christus kan zo gemakkelijk ten gevolge hebben een verdoezelen van het feit, dat er plaats gemaakt moet worden voor de Persoon des Middelaars. U kent toch uw catechismus?

Zondag 2 spreekt over de kennis der ellende en in de volgende zondagen over de ontzettende oorzaak van de ellende, van Gods gerechtigheid gehandhaafd tegen de gevallen mens en eindelijk de noodkreet van de overtuigde zondaar om verlossing. Eerst in zondag 6 wordt de Persoon des Middelaars ontdekt.

Ds. Kersten schrijft in de catechismusverklaring: „En nu is het niet zo, dat eerst degenen, die tot God bekeerd worden, enige jaren in de ellende verkeren, daarna in de verlossing zich beroemen om dan het overige van hun leven in dankbaarheid door te brengen, zo werkt God deze stukken niet. Waar Hij het ene geeft, daar schenkt Hij ook het andere. Gelijk in een eikel geheel de eikeboom schuilt, zo wordt ook in de wedergeboorte geheel het nieuwe schepsel in Christus voortgebracht. Maar voor het bewustzijn der ziel zelve is de leiding des Heiligen Geestes nodig, opdat door de oefening des geloofs deze drie genoemde zaken tot der ziele troost recht zullen worden geweten. O, dan wordt het in de overtuiging van onze zonde zo bang, al zijn er ogenblikken van zielsverademing en al gloort soms de hoop, dewijl we nog zijn in het heden der genade en dus de deur der zaligheid nog niet is gesloten; dan zijn er stonden, waarin we onze harten mogen uitstorten voor God; dan wordt het lieve woord van God ons geopend, zodat we uitroepen: „Als ik Uw Woord gevonden heb, heb ik het opgegeten en het was mij zoeter dan honing en honingzeem"; dan zingen we in verruiming des harten: „God heb ik lief' en valt het pak der zonde van onze schouders af. Maar hoezeer dit alles in de wortel van het nieuwe leven ligt, Christus is zo zeer verborgen en daarmee de verzoening der zonden cloor Hem, clat geduriglijk onze ziele bekommerd is vanwege Gods recht, dat door ons is geschonden."

Dit is de taal van de kerk. Het kiezen voor Christus is in cle vertelling voor Christus een ernstig bezwaar. Gods Woord leert ons, dat we niet tegen Christus, maar tegen God gezondigd hebben. Door cle zonde zijn we God kwijt. Augustinus heeft terecht gezegd, clat het hart niet rust voor het in God rust. En juist omdat we tegen God gezondigd hebben worden we onder cle bearbeiding des Heiligen Geestes door Zijn Woord in ons gemis geplaatst. Dan gaat het niet meer om de hemel, waar Billy Grahams rede zo vol van is, maar clan gaat het om God.

Als Jozua de vernieuwde keuze doet, zegt hij: „Aangaande mij en mijn huis, wij zullen cle Heere dienen." Als Ruth op cle grens van Moab staat, zegt zij: „Uw volk is mijn volk, en uw God mijn God." Wanneer Elia op de berg Karmel het volk Israël opwekt om cle goede keuze te doen, roept hij het uit: „Hoe-

lang hinkt gij op twee gedachten? Zo de Heere God is, volgt Hem na, en zo het Baal is, volgt hem na."

Dat Billy Graham aandringt op de goede keuze, wie zal hem dat kwalijk nemen? Dat is de roeping van elke evangeliedienaar. Maar het mag toch niet gebeuren, zoals hij het doet. Als Paulus afscheid neemt van de gemeente van Efeze, betuigt hij, dat hij beide Joden en Heidenen voorgehouden heeft de bekering tot God en het geloof in de Heere Jezus Christus.

Wanneer Billy Graham had gezegd: „Kiest u heden, wien gij dienen zult. Zo de Heere God is, dient Hem en indien ge de wereld met al haar begeerlijkheid, in sport en spel, in dronkenschap en wellust liefhebt, dient haar, " dan zou daar niets op af te wijzen zijn. „Kom, geef uw hart aan Clmstus, " dat zeiden Pelagius en Arminius ook. De oude dwaling in een nieuw pak gestoken. Daarom, wees op uw hoede, Gods Woord leert het anders en een ieder, die het van God geleerd heeft, weet wel beter. Van nature is er voor Christus geen plaats in het hart. „Niemand kan zeggen Jezus de Heere te zijn, dan door de Heilige Geest." Paulus zegt het zo duidelijk in zijn brief aan de Galaten: „Maar toen het God behaagde Zijn Zoon in mij te openbaren."

Andere bezwaren in een volgend artikel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen