Een vergeefs verzet
Na de verwoesting van Jeruzalem (in een voorgaand artikel besproken) hadden cle resten van het verslagen leger der Joden, met vrouwen en kinderen zich teruggetrokken in het paleis van koning Herodes. Dit paleis, clat meer op een onneembare vesting geleek was gebouwd bij Massada aan de Dode Zee, op een bijna ontoegankelijk rotsplateau in de bergen.
Hier zouden zij probéren, om hun wanhopige strijd tegen de Romeinse overheersing voort te zetten. Hoe verbeten zij waren bleek uit de eed, clie de aanvoerder Het zweren. Allen moesten zweren, clat zij niet levend in cle hand van cle Romeinen wilden vallen. Ook de kinderen vielen hieronder. Nog steeds verwachtten zij cle komst van cle Messias. O, als deze lang verwachte Messias eens kwam! Dan zouden zij cle gehate Romeinen uit hun land verdrijven, dan zou het vrede zijn.
Arme mensen, clie aldoor uitzagen naar cle komst van cle Verlosser. De Messias was reeds gekomen. Het was nog niet zo lang geleden dat cle gekruiste Christus had uitgeroepen „Het is volbracht." Het was nog niet zo lang geleden, dat cle gezegende Middelaar opgevaren was naar cle hemelen. Eerst zag men de toekomst niet zo donker in, zij hadden wapens genoeg, levensmiddelen waren er ook voldoende en water was er zoveel als men hebben wilde. De toegang tot cle vesting was zeer moeilijk. Slechts twee smalle bergpaden voerden bijna steil omhoog. Deze beide toegangswegen waren gemakkelijk te verdedigen. Misschien zouden zij zo de vijand nog wel aankunnen.
Het zou echter geheel anders uitlopen. Weldra verscheen cle Romeinse veldheer Flavius Silva met zijn keurlegers voor cle schier onneembare vesting. Doch cle Romeinen hadden geen haast. Rustig omsingelden zij de rots. Nu zaten de Joden als ratten in cle val. Afgesloten waren zij en op cle duur zouden de levensmiddelen uitgeput zijn. Wanneer het zover zou komen, moesten zij van honger omkomen.
Zover kwam het echter niet. Toen cle belegering een aanvang genomen had, begonnen cle Romeinen cle vesting te beschieten met stenen. Vloedgolven van stenen werden tegen cle muur geslingerd, zodat deze begon te wankelen. Zodra cle fanatieke Joden zagen, clat de muur zou bezwijken, bouwden zij er een andere muur vlak achter en vulden cle ruimte op met aarde. Nu zagen de Romeinen wel in, dat ze op deze manier cle sterkte niet zouden kunnen veroveren. Inplaats van stenen zou men het nu eens met vuur proberen. Dit was het einde. Tegen vuur was het paleis van Herodes niet bestand. Overal begon het te branden. Dit was het sein
voor de Romeinen om zich klaaar te maken voor de bestorming. Zij begonnen de rots te beklimmen en langzaam maar zeker naderden de belegeraars de toegangspoorten van het paleis. Maar inplaats van dat de Joden zich tot de laatste man verdedigden, zagen zij niemand. Een beklemmende stilte kwam hen tegemoet. Bij het binnendringen van het paleis zagen zij niets anders dan doden. Ongeveer duizend mensen lagen daar onder het rokende puin. Pas enige tijd later kwamen 7 overlevenden uit een schuilplaats te voorschijn en deze mensen vertelden het vreselijke drama, dat zich had afgespeeld.
Toen de Joden zagen dat de strijd verloren was, hielden zij krijgsraad en besloten krachtens hun eed te sterven. Het lot werd geworpen en tien mannen waarop het lot gevallen was moesten alle mensen doden.
Iedere man legde zich met zijn gezin op de grond, nadat zij afscheid van elkander genomen hadden. Allen werden in koelen bloede gedood. Tussen de tien overgebleven mannen werd opnieuw het lot geworpen, zodat er één overbleef. Deze doodde zijn krijgsmakkers en sloeg tenslotte de hand aan zichzelf.
Het vreselijke drama had zich voltrokken. De resten van het [oodse leger was niet meer. Ook hier kwam uit, wat de Joden geroepen hadden. „Zijn bloed kome over ons en over onze kinderen." God had kennelijk gesproken. Wat was het Joodse volk diep gezonken. Hier is een les uit te leren, want, wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 april 1957
Daniel | 8 Pagina's