VRAGENBUS

Heeft Billy Graham ons wat te zeggen?

I.

Deze vraag wil ik proberen te beantwoorden.

Eige tijd geleden viel mijn aandacht bij het lezen uit Gods Woord op hetgeen Paulus schrijft aan Timotheüs in zijn eerste brief het 4e hoofdstuk het 16e vers: „Heb acht op uzelf en op de leer, volhard in deze".

Het was juist op de avond, dat duizenden zich opmaakten om naar het Rotterdamse stadion te gaan, om de Amerikaanse Evangelist te horen. Het was me daarom temeer een behoefte eens aandachtig te lezen alles wat van Billy Graham te vinden was. De courant stond vol. Niet alleen uittreksels uit een rede stonden erin, maar hele preken, door hein gehouden, waren er in afgedrukt.

Bij het onderzoek gevoelde ik, dat ik in de voorlichting aan de jeugd vast moest houden aan de gezonde leer. Temeer, omdat in Gods Woord zo dikwijls van leer gesproken wordt. In het Oude Testament heet het: „Mijn leer druipe als een regen." Of: „O Mijn volk neem Mijn leer ter ore." In het Nieuwe Testament lezen we in de Handelingen der Apostelen: „Volhardende in de leer der Apostelen" en bij Paulus: „De leer, die gij van ons geleerd hebt."

Over de waarde van de leer, die naar de Godzaligheid is, wil ik het nu eerst hebben. Men kan „leer" van twee zijden bezien. Men kan haar opvatten als de Waarheid Gods neergelegd in de Heilige Schrift en de leer der kerk, die de roeping heeft zich over de schriftopenbaring te bezinnen en de Waarheid Gods in haar belijdenis te formuleren. Deze leer is noodzakelijk, omdat de kerk de pilaar en vastigheid der Waarheid is.

Zij kan uit het leven der kerk onmogelijk gemist worden.

Het spreekt vanzelf, dat de leer niet mag ontaarden in een dor systeem van allerlei spitsvondigheden; ook moet zij vreemd zijn aan allerlei vaagheden en onbelijndheden, maar zij heeft te zijn de levende, bezielde, zuivere en scherpe vertolking van de Waarheid Gods.

Hoewel de belijdenisgeschriften onderworpen zijn aan Gods Woord, hebben zij meer gezag dan een simpel menselijk geschrift, gelijk Trigland ten rechte van de belijdenisgeschriften heeft opgemerkt. Zij zijn toch in het vuur der vervolging beproefd en in de hitte van de strijd geboren.

Wij geloven, dat in de kerk des Heeren is de leiding van de Geest Gods en dat, zolang niet is aangetoond, dat de leer strijdt met het Woord Gods, deze leer moet aanvaard en erkend worden. Een kerk zonder leer is een schip zonder roer en een huis zonder fundament.

Leervrijheid leidt tot innerlijke verdeeldheid en is in strijd met des Heeren Woord.' De apostel Johannes is in zijn uitspraak nogal pertinent als hij zegt: „Indien iemand tot ulieden komt en deze leer niet brengt, ontvangt hem niet in huis."

Overeenstemming tussen leer en leven is voor het geestelijk en kerkelijk leven een eerste vereiste. Een kerk kan alleen bloeien, wanneer ze zuiver is in de leer en krachtig in het leven. Het eerste moet voorop gaan. Niet de bevinding is eerst, maar de Waarheid. De leer mag nooit zijn gestolde mystiek, maar de beleving is de subjectieve neerslag van de objectieve Waarheid Gods in het hart.

Leervrijheid komt uit het subjectivisme voort. Wanneer in de kerk des Heeren de evenaar van het objectieve Woord Gods overslaat naar het subjectivisme is het gevaar groot voor leervrijheid. Na een tijd van objectieve leervastheid trad er vaak in een tijd van subjectieve leervrijheid.

Dit laatste, hoewel te veroordelen, is soms te begrijpen, juist wanneer de objectieve leervastheid niet meer is dan een dood formalisme en een zielloze rechtzinnigheid.

In de bloeitijd van de kerk, toen er overeenstemming was tussen leer en leven hebben onze vaderen de drie formulieren van enigheid opgesteld. Deze formulieren toch zijn, als geheel overeenkomende met Gods Woord voor de kerk des Heeren van zeer grote betekenis. Zij doen de aloude leer ons kennen, zo zij in de 37 geloofsartikelen werd uitgesproken, in de catechismus werd samengevat tot onderwijzing in kerken en scholen en in de 5 artikelen tegen de Remonstranten werd verdedigd.

In een volgend artikel hoop ik nog enkele opmerkingen te maken over de 5 artikelen tegen de Remonstranten, om dan te komen tot de zaak van Billy Graham.

N. N. te D. wil dat ik iets zal schrijven over de geheime zonden.

Antwoord: Het spijt mij voor u, maar dit doe ik niet. Alle dingen zijn niet oorbaar, alle dingen stichten niet. Ik zou u aanraden in het vervolg uw naam te melden, dan zou ik u persoonlijk kunnen antwoorden. Bedenk echter, dat geheime zonden, zonden zijn, waartegen u biddend moet strijden. Als vader Brakel handelt over Gods Alwetendheid, dan zegt hij: „God kent uw ontuchtige bewegingen, uw overspelige ogen, uw onreine woorden, uw heimelijke onkuise daden, uw hoererijen, uw overspelerijen."

En dan volgt de toepassing: „Weet, dat God alles optekent, al veel netter, alsof iemand altijd bij u was, en met pen en inkt al uw gedachten, woorden en daden opschreef met dag, maand, uur, plaats, wanneer en waar het geschied is. Gelijk er een gedenkboek voor des Heeren aangezicht geschreven is, ten goede van Zijn uitverkorenen, zo is er een schuldboek voor des Heeren aangezicht, tot last der goddelozen geschreven. Weet dat de boeken eens opengedaan zullen worden, en dat gij geoordeeld zult worden naar alles, dat in de boeken geschreven is. Zijt verzekerd, dat de Heere u alles ordelijk voor ogen zal stellen. Daarom, bekeert u, eer het te laat is. Vreest nu voor het alziend oog Gods, opdat gij in die dag voor Zijn vuurvlammende ogen niet verschrikt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen