Kleine oorzaken hebben grote gevolgen

Kleine oorzaken kunnen grote gevolgen hebben. Door een gering voorval kan er ineens een belangrijke wijziging in iemands leven komen. Dat ondervond op zekere dag een man, die met de boot vanaf de Ierse hoofdstad Dublin naar Engeland zou varen. Toen hij aan de haven kwam, was de boot vertrokken en er zat niets anders op dan die avond in Dublin te blijven om de andere dag pas naar zijn doel te gaan. Wat moest hij echter de hele avond in de stad doen? Hij zou maar een theater binnen lopen. Daar was zeker wel iets te beleven, dat de avond vlug om zou zijn. In het gebouw gekomen, bemerkte hij al spoedig, clat er iets anders vertoond zou worden dan hij had gedacht. Hij was heel toevallig een evangelisatie-samenkomst binnen gegaan, en zelfs een samenkomst, waarop de bekende Amerikaanse evangelisten Moody en Sankey zouden optreden!

Voor ons zijn het toevallige dingen: het te laat komen voor de boot en het binnengaan van een gebouw waar evangelisatiewerk wordt verricht. Bij de Heere is er echter geen toeval. De Heere bestuurt alles naar Zijn eeuwige raad, zoals Hij van te voren heeft besloten.

De bezoeker, die zich liep te vervelen, werd in de zaal al dadelijk door het lied, dat Sankey zong, geboeid, en de woorden, door Moody gesproken, kon hij niet meer vergeten. Morgen zou hij weer gaan, want Hij moest meer te weten komen van die twee evangelisten. En zo gebeurde het, dat de man net zo lang in Dublin bleef als de twee Amerikanen. Toen deze naar Londen vertrokken, vertrok ook hij. Als een gans ander mens kwam hij thuis. Hij kon van de grote ommekeer niet zwijgen. Zijn vriend Edward Studd moest ermee in kennis gebracht.

Edward Studd was planter in India geweest en was als een rijk man in zijn moederland terug gekeerd. Hij zou nu een gemakkelijk leventje gaan leiden en zijn zonen konden gaan studeren. Verder kon hij zich overgeven aan zijn geliefde paardensport.

Wat gebeurt er evenwel? Zijn vriend, die uit Dublin was gekomen, vertelde hen wat daar was voorgevallen. Hij had cle mond vol over Moody en Sankey. Die mannen moest Studd ook eens horen! Deze avond zouden ze ook in Londen optreden.

Met tegenzin ging Studd met zijn vriend mee. En hoe was de uitkomst? Na de toespraak van Moody sprak hij: „Ik kom hier morgen terug. Deze man heeft me alles verteld wat ik gedaan heb in mijn leven."

Alle bijeenkomsten werden nu door Studd bezocht. Zelfs kwam hij in persoonlijke omgang met Moody. Eerlijk moest Studd bekennen, clat hij tot nu toe maar in naam christen was geweest. Er moest iets anders gebeuren om waarlijk christen te zijn. Om zalig te kunnen worden had hij de vergiffenis van zonden nodig en die vergiffenis was alleen te vinden in het offer van Christus.

Hoe geheel anders werd het leven van Studd! Tot aller verwondering werden zijn renpaarden verkocht en in zijn grote huis werd een ruim vertrek ingericht voor evangelisatie. Zijn zonen, die te Eton studeerden, moesten naar huis komen. Zij moesten horen dat hun vader zijn leven moest gaan veranderen en dat ook het leven van zijn kinderen gericht moest worden om tot eer van God te leven.

Nog twee jaren na de grote verandering leefde de rijke planter, maar bij zijn begrafenis werd de opmerking gemaakt, dat Studd in die twee jaar meer gedaan had voor het Koninkrijk Gods dan menig ander christen in twintig jaar tijds.

Het voorbeeldig leven van vader Studd maakte grote indruk op de harten van zijn kinderen. Eén jongen, Charles, kostte het grote moeite om zich onvoorwaardelijk aan de Heere over te geven. Dagelijks nam hij Gods Woord ter hand om te komen tot het oprechte geloof. Hij leerde al meer en meer om van zichzelf af te zien en zich over te geven aan de Heere met lichaam en ziel voor gans zijn leven. Op deze plaats moest Charles komen, want de Heere had hem nodig als instrument in Zijn hand.

Evenals zijn vader was Charles een hartstochtelijk sportmens. De sportbladen hadden al meer dan eens zijn naam genoemd en er zou veel van de jonge Studd te verwachten zijn. Het ging bij Charles net als bij zijn vader: de glans van de sportbeoefening werd weggenomen. In die richting zou Charles' naam niet meer worden genoemd. Wel op ander gebied.

Op zekere dag nam Mac Carthy afscheid van zijn gemeente, daar hij uitgezonden was om als zendeling te gaan arbeiden in China. Die afscheidsbijeenkomst stond begrijpelijk in het teken van de zending. Charles behoorde ook tot de toehoorders. Niet voor niemendal. De zendeling had nog niet veel woorden gezegd, of Charles gevoelde van binnen de grote begeerte opkomen om met deze man mee te gaan. Na afloop durfde hij het niet zeggen, bevreesd als hij was, dat die begeerte maar was gekomen door de bezielende toespraak van de scheidende leraar. Doch de begeerte bleef, zodat Charles er niet meer van kon zwijgen.

Charles Studd zendeling! Wat ging hij toch beginnen? Hoe kwam het in zijn hoofd? Er was nu letterlijk niemand, die hem moed insprak. Allen hadden iets te zeggen ten nadele van het plan van de jonge man.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen