Bitlere tegenslagen

IV

In november 1569, toen prins Willem van Oranje in Duitsland was, schreef hij Anna een brief, waarin zijn gemoedstoestand in die dagen duidelijk te zien is. Het is wel aardig om een gedeelte van deze persoonlijk geschreven brief te laten volgen:

„Mijne vrouw,

Uit uw brieven heb ik gezien en van onze secretaris gehoord cle reden en cle oorzaak, die u bewogen hebben, om niet tot mij te komen, welke redenen ik volstrekt niet voldoende vind uit het oogpunt van de plicht, die een vrouw aan haar man verschuldigd is, in geval zij hem enige liefde toedraagt. Want gij zegt wel clat gij beloofd hebt nooit meer in dit land te komen, maar clan moet gij ook bedenken, clat gij van te voren voor God en Zijne kerk beloofd hebt, alle dingen ter wereld te verlaten, om uw man te volgen, hetgeen mij toeschijnt, clat u meer ter harte moest gaan clan alle kleine beuzelingen, indien gij althans enigszins aan uwe verplichting gedenkt te voldoen. Ik zeg dit niet, om u te willen overhalen hier te komen, want daar dit u zo tegen de borst stuit, laat ik het aan u over, maar wel zeg ik het u, om u aan uw verplichting te herinneren, zoals ik moet doen, zowel omdat God het beveelt, als uit vriendschap voor u, clan kan er morgen of daarna komen wat wil, ik heb aan mijn geweten voldaan en u aangewezen, wat gij voor God en cle wereld verplicht zijt.

Vooral in deze tijd, meer dan in enige andere, nu ik in zulke moeilijkheden ben, zoals gij zelf weet, is er niets in de wereld, dat meer troost geeft dan zich getroost te zien door zijn vrouw en te weten, dat zij met geduld het kruis wil dragen, clat de Almachtige haren man zendt, vooral als deze lijdt ten gevolge van pogingen om de eer van God te bevorderen en cle vrijheid van zijn vaderland te bereiken.

Dan is er nog een andere reden, die u moest overreden tot mij te komen, namelijk, dat er zovele zaken zijn, die ik u moet mededelen, die zich niet laten beschrijven en waar van thans mijn eer en leven afhangen. Indien gij mij althans enige vriendschap toedraagt, clan moest u clat meer ter harte gaan, dan allerlei frivole affecties en bedenkingen.

Daar het God behaagd heeft, clat' ik in deze ellende ben, had ik zo gaarne het geluk gehad, u althans enige dagen te zien, het komt me voor, clat ik clan des te blijmoediger alle ongelukken, die cle goede God mij heeft toegezonden en mij nog zal toezenden, zou hebben kunnen verdragen.

Ook zie ik wel in, clat ik dit leven verder in ellende en arbeid zal moeten doorbrengen, waaraan ik mij wil onderwerpen omdat het alzo behaagt aan den Almachtige, want ik weet, clat ik groter kastijding verdiend heb.

Ik bid den Almachtige, U te verlichten door Zijn Heiligen Geest en ons allen voor hetgeen ons het heilzaamst is, opdat wij, voor Hem op den dag des oordeels verschijnende, Hem dan beter rekenschap kunnen geven van al onze daden. Ik beveel mij enz."

In deze brief zegt cle prins ronduit wat haar plicht geweest was. Ondanks alle teleurstellingen trachtte de prins nogmaals met Anna in goede verstandhouding te komen.

Bittere brieven kreeg prins Willem als antwoord. Een van haar brieven besloot zij met: „Ik beveel u in Gods bescherming en ik bid, clat Hij u beter mag behandelen, dan gij mij."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen