Bittere tegenslagen

ii

In oktober 1559 deed Lodewijk van Nassau cle eerste formele openingen voor clit huwelijk ten behoeve van zijn broeder. In april 1560 ging prins Willem zelf naar Duitsland om cle nalatenschap van zijn overleden vader, Willem de Rijke te regelen.

In clie tijd had hij een onderhoud met keurvorst Augustus te Deventer, waar zij cle huwelijkszaak bespraken, maar zij konden niet tot overeenstemming komen.

Zes maanden later werd het huwelijk voltrokken tussen graaf Schwartzburg en Catharina van Nassau, de zuster van Prins Willem. Ter ere hiervan reisde hij weer naar Duitsland om het huwelijk bij te wonen.

Na cle plechtigheid begaf de prins zich naar Dresden om claar tien dagen te vertoeven. Anna was toen 17 jaar. Geheel en al werd het jonge meisje bekoord door zijn hoffelijke manieren, die beschaafder waren clan die der Duitse edelen. Eindelijk na veel praten wercl de datum van het huwelijk vastgesteld. In Leipzig zou het huwelijk voltrokken worden. Koning Filips II gaf zijn goedkeuring en vereerde de jonge prinses met een ring van 3000 kronen.

Hertogen, keurvorsten, markgraven, aartsbisschoppen, stadsraden, zelfs de koningen van Spanje en Denemarken werden uitgenodigd op de bruiloft. Velen namen deze uitnodiging aan, behalve de koningen van Spanje en Denemarken, die lieten zich door bijzondere gezanten vertegenwoordigen.

Iedere gast werd verzocht zijn eigen koks, tafel-en keukengereedschap mee te brengen. Geheel Leipzig bevond zich in een feestroes. Voor de veiligheid van de stad waren maatregelen genomen, de politiemacht werd vijfmaal sterker gemaakt, het stadhuis werd door vijftig schutters bewaakt en ongeveer 600 mannen werden door de stad verdeeld, om tijdig eventuele branden te kunnen blussen.

Op zaterdag 23 augustus kwam Willem van Oranje met duizend vrienden te Merseburg aan. De volgende dag kwam keurvorst Augustus met 4000 man hem tegemoet en geëscorteerd door dit grote gevolg kwam de prins toegejuicht door een grote menigte, Leipzig binnen en reed naar het stadhuis, waar hij door Anna op het balkon werd ontvangen. Zodra zij haar bruidegom begroet had trok zij zich onmiddellijk met haar meisjes terug om haar bruidskleren aan te trekken. Toen zij daarmee gereed was, kwamen beide partijen in een kamer bij elkaar, waar een der raadsheren aan de prins vroeg of hij beloven wilde „geen bedreigingen noch overredingen aan te zullen wenden om prinses Anna van het protestantse geloof af te trekken."

Toen deze formaliteit was afgelopen ging de schitterende bruidsstoet naar de grote hal van het stadhuis. Daar werd in aller bijzijn het huwelijkscontract getekend.

Daarop volgde een schitterend banket, waar alles op „zeer welvoegelijke en gepaste wijze" geschiedde. De volgende dag werd het huwelijk kerkelijk bevestigd in de prachtig voor dit doel versierde St. Nicolaaskerk,

Drie dagen vierde Leipzig feest, doch op de eerste september maakte de prins een einde aan de feestelijkheden en vertrok met zijn jonge gemalin naar het Groot-kasteel te Breda.

Ondanks veel tegenstand was het huwelijk gesloten, de toekomst zou uitmaken, hoe ongelukkig deze stap voor prins Willem zou zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen