6e öuur van öe schepping

„Kennis is macht", is een bekende spreuk, die ook in ons land veel opgang heeft gemaakt. Er Werd zelfs bijgezegd: „Bouwt scholen dan lopen dc gevangenissen leeg." Men bedoelde daar kennelijk mee: Knappe mensen zullen geen misdadige mensen zijn. Humanistisch als deze stelling is, bewijst ze haar eigen onwaarheid, want men heeft scholen gebouwd, maar men kan nu niet bepaald zeggen, dat de gevangenissen leger zijn geworden.

„Natuurkennis is macht", is de spreuk van deze tijd. Vooral de jeugd stelt sinds de uitvinding van de atoombom groot belang in deze richting en er wordt dan verzuimd, het verband met de Schepper te zien. Dit raakt nu ons onderwerp. Immers onze jonge mensen, die op middelbare scholen komen, komen ook in aanraking met natuurkennis en dus ook met de Schepping en alles, wat daarmee samenhangt. Dc moderne wetenschap betoogt dan, dat de aarde al miljoenen en miljoenen jaren heeft bestaan. Deze wetenschap heeft de moderne geleerde nodig, om verschillende verschijnselen te kunnen bewijzen. Om maar iets te noemen: het ontstaan van steenkool. Een dergelijke theorie wordt voorgedragen op een dergelijke knappe, wetenschappelijke bewijsvoering, dat daardoor o zo gemakkelijk het onfeilbare gezag van Gods Woord ondermijnd wordt. De gegevens van de wetenschap kunnen dan zo overtuigend zijn, dat men de gegevens van Gods Woord moet loslaten. Men moet vast in zijn schoenen staan, om het laatste te doen zegevieren.

We ontveinzen ons niet, hier een zeer moeilijk onderwerp aan te snijden en het

zal niet meevallen, dit een beetje eenvoudig te behandelen.

Het is een bekend feit, dat de wetenschap toch altijd nog graag wat rekening houdt met de Bijbel, maar juist zoveel, als in haar kraam te pas komt. Ja, de satan is daarvoor listig genoeg. Om maar één voorbeeld te noemen: zijn er voor de vorming van steenkool miljoenen jaren nodig volgens de wetenschap, dan tracht men het scheppingsverhaal zo uit te leggen, dat die scheping ook zo lang heeft geduurd of al zo lang geleden heeft plaats gevonden. Gelukt dit dan wordt de gelovige mens de mond gesnoerd en in de grond van de zaak is men juist bang voor die mond van die gelovige mens.

Om zijn doel te bereiken, maakt men dan scheiding tussen een

eerste en. tweede schepping

De eerste schepping meent, dat de eerste dag begint met de schepping van het licht plus de schepping van hemel en aarde. (Gen. 1 : 1 en 2). (schepping der chaos in één ogenblik.) De tweede schepping (Gen. 1 : 3—31) behelst dan, dat God in zes dagen de chaos scheppend heeft geordend.

Tussen beide scheppingen in zou een tijdperk van duizenden en duizenden jaren liggen, in welk tijdperk belangrijke veranderingen in het inwendige der aarde plaats grepen, waardoor verschillende aardlagen zich gevormd zouden hebben. Dit laatste nu is op grond van Gods Woord niet mogelijk en we zullen trachten, dat te bewijzen, eveneens met behulp van dat Woord.

Allereerst zij opgemerkt, dat een onderscheiding in eerste en tweede schepping niet onschriftuurlijk is. Deze onderscheiding vindt men bij vele Gereformeerde theologen, zoals Marck en Perkins en ook wijlen ds. Kersten spreekt in zijn dogmatiek van eerste en tweede schepping. De fout, die men maakt, zit zoals reeds is opgemerkt, in het tijdperk, dat men stelt tussen beide scheppingen in. 1. Het werk der schepping draagt een buitengewoon karakter: Want Hij spreekt en het is er; Hij gebiedt en het staat er." (Ps. 33 : 9). Het scheppen geschiedt naar de wet van het wonder en het wonder heeft plaats in een zeer korte spanne tijds, in een ogenblik. Nog nooit zal men gehoord hebben van wonderen, die lang duren. Wanneer de Heere Jezus wonderen doet, leest men herhaaldelijk het woordje „terstond." Dus kunnen er geen duizenden jaren liggen tussen eerste en tweede schepping.

2. Verondersteld echter, dat er wel een lange periode tussen beide scheppingen in zou liggen, naar welke maatstaf wil men dat dan meten?

Volgens deze personen begint de eerste dag met de schepping van het licht. Dan begint dus pas de tijd naar hun gedachte, die met dagen, weken, maanden, jaren en eeuwen gemeten wordt: Maar gedurende de z.g. tussentijd zijn er nog geen dagen enz. Dus ook geen tijd, dus ook geen duizenden jaren. Was dat dan een stukje eeuwigheid? Dat kan ook niet. want de woorden: „In den beginne" wijzen het begin van de tijd aan. De wetenschap loopt hier onherroepelijk vast. 3. Zou er wel een tijdperk van duizenden jaren tussen beide scheppingen liggen, wat moet God, de Heere dan in die tijd gedaan hebben? Zegt men: „gerust", dan komt men terstond in conflict met Gods Woord, dat zegt, dat God gerust heeft op de zevende dag. Men zou met dat rusten ook niets vorderen tot het doel, dat men beoogt, n.l. het doen ont-• O ' staan van aardlagen, want als God rust, werkt Hij niet, ook niet aan het ontstaan van aardlagen. Als God rust, dan onderhoudt Hij alleen maar, wat er al is. Het werk der onderhouding doet geen nieuwe schepselen ontstaan, doch alleen

voortbestaan. Zou men — met eerbied gezegd — God toch willen laten werken in de tussenperiode aan het ontstaan van aardlagen, dan zou dat een werk der ontwikkeling moeten zijn. Maar daardoor zou het volstrekt buitengewone werk der schepping, dat een volkomen en schone eenheid vormt, in tweeën worden gedeeld met een tussenruimte van duizenden jaren, een tijd die geen tijd is en die dus niet gemeten kan worden. Het wordt zo één grote verwarring, anders niet. En die

bestaat er bij God niet. Men ziet wel, dat men al heel wat geprobeerd heeft, om een buiging, een knieval te maken voor de wetenschap. Men buige en kniele liever en heel oot-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen