De verkiezingen zijn in 't zicht.

RONDKIJK

De verkiezingen zijn in 't zicht. Allerwege worden verkiezingsleuzen aangeheven; in woord en geschrift wordt propaganda gemaakt om zoveel mogelijk kiezers aan te trekken. De meeste van onze jonge lezers zullen nog niet kiesgerechtigd zijn, maar de verkiezingsdrukte zal hen toch niet ontgaan. In de brievenbus steken telkens allerhande politieke pamfletten die ook wel door hen gelezen zullen worden.

Het is jammer, dat onze jonge mensen over het algemeen slecht politiek zijn geschoold; er is meest alleen maar belangstelling bij een verkiezing omdat dit enige spanning brengt. Voor de rest bemoeit men zich niet met politiek. Het is echter wel zo, dat de politiek zich met ons bemoeit; het is toch van het grootste belang, hoe ons land geregeerd wordt. Geregeerd naar het Woord van God, naar Zijn Wet en Getuigenis — óf geheel los daarvan. Naar het laatste gaan we al meer en meer heen en we weten toch, wanneer niet gesproken en gehandeld wordt naar dit Woord, het zal geen dageraad hebben.

We gaan in ons jongelingsblad niet aan politiek doen, maar het mag toch wel eens beklemtoond worden, dat daarop dient te worden gelet. Ook door onze jonge mensen. Ze zullen toch straks mede hebben uit te maken, hoe onze landsregering er zal uitzien. Hoe er zal worden geregeerd, daar zijn we, wanneer we stemrecht hebben, persoonlijk verantwoordelijk voor. Of dit zal zijn los van Gods Woord en Wet of met een verwaterd christelijk tintje, waarbij in feite alles mee doorkan. Daarom is onze stem van het grootste gewicht.

Ik zei reeds, dat er deze dagen allerlei propaganda-materiaal in huis wordt geworpen van vogels van diverse pluimage en, als men de moeite neemt om het te lezen, moet men dit vooral critisch doen. Er moet een ondergrond zijn, om goed te kunnen onderscheiden; een ondergrond die geheel gericht is niet naar wat wij willen, maar wat Gods Woord en Wet van ons wil en van ons eist. Vanuit dat licht moet ons oordeel gaan, waarbij we alle schipper-en plooipolitiek van de hand hebben te wijzen. Zo las uw rondkijker propaganda-advertenties in de dagbladen van een zekere Chr. partij — namen noemen we niet — waar gepropageerd werd voor „modern christelijk staatsgemeenschap." Modern Christelijk? Wat is dat? Bij het woord „modern^' staat in mijn woordenboek aangegeven „nieuwerwets", dus dan zeker nieuwerwets christendom? God wat en de wereld wat'. Gemoderniseerd christendom, naar de heersende of hedendaagse smaak ingericht of vernieuwd. Wat is daarvan te verwachten? Snelle afloop als der wateren.

Zo'n vijf en twintig jaar geleden werd de verkiezingsstrijd op geheel andere wijze gevoerd dan in onze tijd. Dan werden er grote openbare vergaderingen belegd en soms felle debatten gehouden. Dikwijls ging het er dan warm toe. Tegenwoordig is men vergadering moe, op politieke bijeenkomsten komen geen bezoekers meer. Sommige partijen doen het nu op zeer moderne wijze, per helikopter vliegt men van de ene naar de andere plaats, landt midden in een stad of dorp en probeert op deze wijze kiezers te trekken. Na de verkiezingsleuzen uitgesproken te hebben, stijgt men weer op naar een volgende plaats. Kosten noch moeite worden ontzien, om de zetelwinst te kunnen uitbreiden.

Ik stap nu van dit chapiter af om nog iets te vertellen van een moedige jongen, die op een politieke vergadering van links voor de zaak en de Naam des Heeren uitkwam. Ik las het kortgeleden in een van de kerkbladen en al is het plm. 25 jaar geleden, het is de moeite waard dit verhaal door te geven.

Er was een machtig spreker en een volle zaal; de socialistische beginselen en - eisen werden krachtig bepleit, onder luide bijvalsuitingen van de vergadering.

Toen de voordracht gehouden was, gaf de voorzitter gelegenheid tot debat. Een opgeschoten jongen van een jaar ol zeventien zat onder het gehoor. Uit nieuwsgierigheid was hij er eens heengegan. Hij wilde wel eens horen, hoe het daar toeging. Natuurlijk met de bedoeling, om alleen maar tc luisteren. Hoe zal zo'n knaap zich ook in het politieke strijdperk wagen?

IVi aar na de pauze ging als eerste zijn hand omhoog. Straks nog een paar en daarmee was de eerste ronde gesioten.

ïoen hij de druic bezette vergadering doorging en het podium betrad, kwam er enig rumoer. De goede orde bleef Lewaard, ma«r hier en daar k'onk wel eea opmerking en wat verholen hilariteit. Maar de voorzitter was een correct man. Hij maande de vergadering tot rust en gaf de jongeman gelegenheid zijn woord te spreken. Heel bescheiden maakte deze toen de opmerking, dat hij er zich niet aan wagen zou, met de spreker van gedachten te wisselen. Maar tijdens de voordracht had hi ; opgemerkt, dat de spreker een paar malen de naam des Heeren had misbruikt en hiertegen meende hij protest te moeten aantekenen. Want, ging hij rustig voort, die God, wiens naam u ondoordacht en lichtvaardig hebt misbruik, is onze zaligheid; wie zou die hoogste Majesteit, dan niet met eerbied prijzen?

Niet langer dan een paar minuten had hij daar gestaan. De voorzitter hoefde hem geen tijdslimiet te stellen, gelijk op een dergelijke vergadering nog al eens voorkomt. Maar zijn woorden werden onder ademloze stilte aangehoord. Zullen er mogelijk onder de aanwezigen zijn geweest, die psalm 68 wel kenden en bij wie het bekende klanken waren uit een vergeten jeugd?

Een schoon getuigenis, dat hier werd afgelegd. Me dunkt, dat sorteerde meer effect, dan een handig debat. We noemden het een moedig voorbeeld, die menigeen van christelijke huize ten voorbeeld kan worden gesteld. Durven we het nog aan om op publiek terrein tegen het vloeken in te gaan? In trein of bus, in de fabriek of op het werk? Vergeten we niet, als we horen vloeken en we geven het niet te kennen, dat die vloek voor onze rekening komt?

Wat die jongen hier deed maakte diepe indruk op de aanwezigen. Hij kwam heel anders van het podium af, dan hij er was heengegaan. En toen hij de rijen doorging, om z'n plaats in te nemen, was alle hilariteit weg en zag men met eerbied op tot die vrijmoedige knaap. Hij had de consciënties van de mensen mee.

De vraag en de lering moge uit dit verhaal rijzen: Doen wij desgelijks?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen