Alles schijnt tegen te lopen Toch doorzetten

Wat was ds. Wielenga blij met het eenvoudige ziekenhuisje! Hij noemde het een ziekenhuis en toch was het slechts een gebouwtje, clat gebouwd was van palen en matten en het had een rieten dak. Naar het moederland schreef hij: „Ik kan u nu reeds schrijven, clat m.i. een vestiging onder de Soembanezen niet zo moeilijk is, als wij in Holland wel menen. Dat blijkt uit het ziekenhuis. Bovendien zijn de Soembanezen zeer begerig naar medicijnen."

Wanneer Wielenga nu echter dacht, dat het verder van een leien dakje zou gaan, clan had hij het mis. Gelukkig clat cle toekomst voor ons verborgen is. Er kunnen zulke ernstige dingen plaats grijpen, dat we tot de gedachte zouden komen, dat we mis zijn; dat we werken in Gods ongunst; dat er aanwijzigingen zijn, clat we het bijlje er maar bij neer moeten leggen. Dan verstaan we het woord des Heeren zo slecht, dat we door vele verdrukkingen moeten ingaan. Zagen we dat altijd maar. Dan zouden we ons meer benaarstigen om vastberaden cle weg te gaan, die de Heere voor ons heeft uitgedacht.

Op zekere dag komt een Soembanees naar het zendingshuis om ds. Wielenga te spreken. De man is erg overstuur. „Toean, " smeekt hij, „mag ik bescherming bij u hebben? Mijn meester wil mij doden. Er is een paard van hem gestorven en nu denkt hij, dat ik niet goed voor cle beesten heb gezorgd." Dat een meester zo met zijn slaaf handelen kon, wist Wielenga wel. Er waren wel minder erge dingen, clie de dood van een slaaf ten gevolge hadden. „Blijf voorlopig maar hier, " sprak de toean. „Ik zal voor je doen wat ik kan." Zo bleef de Soembanees in het zendingshuis en was voorlopig veilig.

Niet lang daarna, op dezelfde dag, komt er deftig bezoek; : een paar hoofden met groot gevolg. De heren worden vriendelijk ontvangen en na een uur vertrekken ze weer na een hartelijk afscheid. Heel wat medicijnen nemen ze mee voor de zieken in de kampongs.

De deur van het zendingshuis staat die dag niet veel stil, want nauwelijks is het grote bezoek vertrokken, of er komt weer een ander om toean te spreken. Het gaat om een ziek kind. „Of toean spoedig wil komen." Wielenga gaat terstond op weg en arriveert na geruime tijd. Maar wat is dat? Het gaat niet goed bij het zendingshuis. Wat betekent dat vreselijk lawaai? Is liet personeel aan het vechten? Wielenga snelt toe, maar even later ligt hij buiten bewustzijn op de grond, met een ernstige hoofdwonde.

Wat betekende clat alles? Wel, cle man, clie bescherming had gevraagd en ook had gekregen, had bij het voorname bezoek van die dag, zijn meester gezien. Nu kon hij toean niet meer begrijpen: toean was vriendelijk voor hem en ook vriendelijk voor zijn meester. Het stond wel vast, dat hij morgen aan zijn meester zou worden uitgeleverd en clan zou hij moeten sterven. Wraak zou hij nemen vóór hij stierf! En toen was cle woesteling met een kapmes gaan zwaaien. Hevig ontsteld en luicl-gillend waren cle bedienden weggevlucht en op dat geluid was Wielenga toegelopen, met het gevolg, dat ook hij een hevige s; lag op het hoofd kreeg.

Dat was evenwel nog niet voldoende. De Soembanees liep, na het slaan met zijn wapen, naar de keuken om vuur en wierp dat op het rieten dak van het zendingshuis. Even later was het houten gebouw een hoop as met verkoolde palen. In een kort ogenblik was hetgeen, dat met moeite was tot stand gebracht, vernietigd. Eén dode was te betreuren en zeven mannen waren gewond. De moordenaar werd gegrepen en ter dood gebracht.

En hoe liep het met ds. Wielenga uit? We vinden hem op Java, waar hij wel een half jaar moest blijven om te herstellen van cle aanslag.

Op Java werd een vergadering belegd om te bespreken wat verder moest worden gedaan. We kunnen begrijpen, dat Wielenga met spanning uitzag naar de beslissingen, die genomen zouden worden. Het ging hem aan. Menselijk geredeneerd zou men kunnen verwachten, dat het eenparige oordeel zou zijn: het werk op Soemba, onder de Soembanezen, staken. Men moest niet verder gaan, wanneer alles scheen afgebroken te worden. Maar neen, er werd anders besloten. De zendingspost te Kambaniroe zou worden opgebouwd en dan.... doorzetten tot het bittere einde. De Soembanezen moesten verder bearbeid.

Wat was deze beslissing naar de zin van ds. Wielenga! Na zijn herstel ging hij dadelijk scheep om zijn arbeid voort te zetten. Met Gods hulp.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen