VERENIGINGSNIEUWS

MOERKAPELLE

Verslag van de oprichtingsvergadering der Jongelingsvereniging „Het Mosterzaadje" der Ger. Gemeente te Moerkapelle, gehouden op 18 November 1955.

Deze vergadering stond onder leiding van de heer Hoogendoorn, secretaris van ons Landelijk Verband te Gouda.

Hij opende de avond met samenzang van Psalm 105 : 3 en gebed. Vervolgens las hij Genesis 26 : 12—22. Aan de hand van dit Schriftgedeelte sprak de leider van deze avond een openingswoord, waarbij hij ons er aan herinnerde hoe enkele jaren geleden de J.V. hier ter plaatse moest worden opgeheven of liever: aar werkzaamheden wegens gebrek aan belangstelling moest beëindigen. Het is een verheugend feit, dat de werkzaamheden van deze vereniging weer hervat zullen worden. Spreker wenste ons toe, dat wij — evenals Isaak, die de opgegraven putten weer noemde met dezelfde namen, waarmee zijn vader Abraham ze genoemd had — op het oude spoor zouden doorgaan.

Deze avond werd bezocht door 14 leden, die zich allen als lid van de vereniging hebben opgegeven.

Als (voorlopig) bestuur werden de volgende personen verkozen: dhr. A. F. Crum als voorzitter en verder de vrienden A. v. d. Spek M.C.zn.: A. v. d. Knijff; Iz. v. d. Knijff en P. de Vos.

De aanwezige oud-voorzitter dhr. A. v. d. Knijff werd door de vergadering benoemd tot ere-voorzitter van onze vereniging. Tenslotte dankte de voorzitter dhr. Hoogendoorn voor de goede leiding van de vergadering en de vrienden voor hun opkomst. De ere-voorzitter besloot deze geslaagde avond met dankgebed.

DE SPOTTERS BESCHAAMD o

Op het eiland Formosa raakte het huis van de enige Christen, die in een overigens heidense omgeving woonde, in brand. Dat was natuurlijk voor de heidenen een heerlijke gelegenheid om de Christen te bespotten.

„Zo gaat het, " riepen ze, „als men de wegen der vaderen verlaat, als men de godsdienst der vreemde duivelen aanneemt, als men de goden veracht, als men de voorvaderen geen offers meer brengt!"

Enige dagen moest de man dit in lijdzaamheid verdragen. Maar toen keerde het blaadje om.

Op een morgen zag men een troep mensen aankomen, die bamboestokken droegen, hout, stenen, en allerlei gereedschap. Er was er niet één, die niet iets droeg.

Ze gingen naar de plaats van de brand. En daar aangekomen, begonnen ze kalm de puinhopen weg te ruimen, en — een nieuw huis te bouwen. Wat had dat nu te betekenen? Wel, het waren Christenen uit een naburige streek. Zij hadden van het ongeluk van hun broeder gehoord en omdat ze wisten, dat de ene Christen de last van de andere dragen en hem in de nood helpen moet, kwamen zij en hielpen het slachtoffer van de brand. In twee dagen stond het huis kant en klaar. De heidenen zetten verbaasde gezichten. Nu spotten zij niet meer, want zoiets hadden ze nog nooit beleefd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen