DE DIENST DER BARMHARTIGHEID

(14).

In het vorige artikel schreven we, dat cle gaven der gegoeden worden geremd door de vele lasten, die moeten worden opgebracht. Een andere factor, waardoor de inkomsten der diaconieën achter uit gaan is de steeds doorgaande ontkerstening van ons volk. (Ik spreek in 't algemeen. Hopelijk is deze factor voor de Geref. Gemeenten nog niet van betekenis.) 't Aantal onkerkelijken in ons land neemt onrustbarend toe. Men keert terug tot een modern heidendom. Als men in onze tijd hoort spreken van een bloemenkoningin, een zeilkoningin, een fruitkoningin enz., dan is dat toch feitelijk niets anders dan een terugkeren van oude heidense gewoonten in een andere vorm.

Aan dit alles worden grote sommen geld ten koste gelegd en cle kerk keert men de rug toe. Doch hoe is het nu onder de mensen, die wel ter kerk gaan? Veel geld wordt uitgegeven voor roken en snoepen. Een bromfiets moet men toch

feitelijk wel hebben. Als je in de vacantie geen buitenlandse reis gemaakt hebt, ja, dan tel je niet meer mee. En hoe moet dat alles nu betaald worden? O, dat is nogal eenvoudig. Veel dingen kan je op afbetaling kopen. En dat maakt het juist nog verleidelijker om zich verschillende dingen aan te schaffen. Tenslotte worden de afbetalingsverplichtingen zo groot, dat meer dan de helft van het loon daaraan heen gaat. En nu vraag ik u: „wat zal dan in zo'n geval de kerk krijgen? "

Onlangs had ik een gesprek met de sociale werkster van het Ministerie van Oorlog, die mij vertelde, dat het aantal jonggetrouwde mensen, die veel dingen op afbetaling kopen, schrikbarend groot is. Tenslotte zijn de verplichtingen zo groot geworden, dat men er niet meer onderuit weet te komen. In zulke gevallen zal de diaconie wel niet veel van zulke mensen krijgen. Ja, maar zo iets zal onder onze mensen toch wel niet voorkomen? Ik hoop het.

Tegenwoordig bouwt men grote kerken en prachtige pastorieën. Op zichzelf zijn dat goede en nuttige zaken; niets op tegen, maar.... als men dan voor de armen niet het aller-uiterste doet, dan zal zich dat toch wreken, want op de duur hangt de Diaconie er dan maar zo'n beetje bij aan en wordt zij de sluitpost op het kerkelijk budget. En dat mag nooit! Gelukkig maken de Geref. Gemeenten hierop een gunstige uitzondering, want in onze gemeenten weet men nog wel wat offeren is. Moge het zo blijven, want de boven genoemde gevaren schuilen ook bij ons.

In deze serie artikelen heb ik dus getracht u enig idee te geven van het omvangrijke, maar ook van het moeilijke en toch ook weer mooie werk der diaconie.

I Voornaamste is echter, dat we als een arme van geest mogen worden bedeeld met de Geest, Die uit God is. Want als we een onderwerp mogen zijn of worden van de barmhartigheid Gods in Christus Jezus, dan zullen we ook beseffen en gevoelen, dat het plicht is barmhartigheid te bewijzen aan onze naaste. En dan is deze plicht geen last, maar zal het een liefdadigheid zijn, om alzo de wet van Christus te vervullen.

„Diaconos".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen